Στο θρυλικό πλατό του «Saturday Night Live», η Ariana Grande αποδόμησε μία ολόκληρη γενιά, μετατρέποντας την πιο αθώα χριστουγεννιάτικη ανάμνηση σε έναν εφιάλτη μαύρης κωμωδίας.
Υπάρχουν ιστορίες που τελειώνουν εκεί που πέφτουν οι τίτλοι τέλους, και υπάρχουν κι εκείνες που οι σιωπηλές τους συνέπειες αντηχούν για πάντα. Η χριστουγεννιάτικη περιπέτεια του μικρού Kevin McCallister, του αγοριού που ξεχάστηκε από την οικογένειά του και υπερασπίστηκε το σπίτι του με ευρηματικότητα και θάρρος, ανήκει στη συλλογική μνήμη ως ένα σύγχρονο παραμύθι θριάμβου.
Τι γίνεται όμως μετά; Τι ψυχολογικό αποτύπωμα αφήνει σε ένα οκτάχρονο παιδί η βίαιη εισβολή και η ανάγκη να μετατρέψει τα παιχνίδια του σε όπλα; Το «Saturday Night Live», στην πιο εμπνευσμένη και μακάβρια στιγμή του, έδωσε τον λόγο στην Ariana Grande για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, παραδίδοντας ένα σκετς που δεν ήταν απλώς παρωδία, αλλά μία ανατριχιαστική ψυχανάλυση του τραύματος που κρυβόταν πίσω από το πιο λαμπερό χριστουγεννιάτικο χαμόγελο..
Η επιστροφή της Ariana Grande στο θρυλικό Studio 8H της Νέας Υόρκης, αναλαμβάνοντας τον απαιτητικό ρόλο της παρουσιάστριας της εκπομπής, ήταν από μόνη της ένα τηλεοπτικό γεγονός. Κανείς, ωστόσο, δεν μπορούσε να προβλέψει ότι η βραδιά θα κορυφωνόταν με την πλήρη αποδόμηση ενός πολιτισμικού ορόσημου.
Η Grande, με μία ξανθιά περούκα που θύμιζε αμέσως τον Macaulay Culkin και μία παιδική αθωότητα στο βλέμμα που πρόδιδε έναν υπόγειο τρόμο, μεταμορφώθηκε σε έναν Kevin McCallister που δεν μεγάλωσε ποτέ πραγματικά. Έμεινε παγιδευμένος σε εκείνο το χριστουγεννιάτικο πρωινό, περιμένοντας την επιστροφή της οικογένειάς του, αλλά και την επανεμφάνιση των «Wet Bandits».
Το σκηνικό είναι οικείο, σχεδόν καθησυχαστικό. Το σαλόνι των McCallister, στολισμένο και γιορτινό. Ο Kevin ξυπνά από τη μητέρα του (μια εξαντλημένη Ashley Padilla), η οποία του ζητά συγγνώμη που μόνο εκείνη κατάφερε να είναι εκεί. Η υπόλοιπη οικογένεια, του λέει, δεν τα κατάφερε.
Η φράση της όμως διακόπτεται απότομα. Η πόρτα ανοίγει και ολόκληρη η φατρία των McCallister εισβάλλει στον χώρο, χαρούμενη και θορυβώδης, έχοντας προλάβει την πρωινή πτήση. Είναι η στιγμή της λύτρωσης, της επανένωσης, το τέλος που όλοι περιμέναμε να δούμε. Όμως, στο σύμπαν του «SNL», η λύτρωση είναι απλώς η αρχή του εφιάλτη.
Ο Kevin, παγωμένος από το σοκ, συνειδητοποιεί την αλήθεια που κανείς άλλος δεν γνωρίζει: το σπίτι είναι ακόμα γεμάτο παγίδες. Θανατηφόρες, εξελιγμένες εκδοχές των παιδικών του αμυντικών μηχανισμών, που δεν απενεργοποιήθηκαν ποτέ.
Η πρώτη πράξη της τραγωδίας εκτυλίσσεται με μία αθώα κίνηση. Ο πατέρας του (Mikey Day) ανοίγει την ντουλάπα για να κρεμάσει το παλτό του. Αντί για κρεμάστρα, τον υποδέχεται ένα φλόγιστρο που τυλίγει το κεφάλι του στις φλόγες. Η κωμωδία έχει ήδη μετατραπεί σε ταινία τρόμου. Ο αδελφός του (Jeremy Culhane), κάνοντας πίσω έντρομος, γλιστρά πάνω σε ξεχασμένα αυτοκινητάκια και προσγειώνεται με το πρόσωπο στην αιχμηρή γωνία του πιάνου. Ο ήχος είναι εκκωφαντικός, η σιωπή που ακολουθεί ανατριχιαστική.
Η αδελφή του (μια υστερική Sarah Sherman) αρπάζει έναν πυροσβεστήρα για να σώσει τον πατέρα της, αλλά η κίνησή της απλώς επιταχύνει την καταστροφή. Ο Kevin έχει αντικαταστήσει το περιεχόμενό του με κηροζίνη. Ένας άλλος αδελφός (Tommy Brennan) τρέχει στην κουζίνα για νερό, μόνο για να ενεργοποιήσει ένα σύρμα που απελευθερώνει ένα δηλητηριώδες βέλος, καρφώνοντάς τον στον τοίχο.
Η μακάβρια χορογραφία του θανάτου συνεχίζεται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Η αδελφή του γλιστρά σε μία χούφτα από βόλους και πέφτει κατευθείαν στον αγωγό για τα άπλυτα, ο οποίος καταλήγει, φυσικά, στον φούρνο του υπογείου.
Το κρεσέντο του παραλογισμού δεν έχει τελειωμό. Ο Fuller (Bowen Yang), ο ενοχλητικός ξάδερφος, παρακολουθεί ανήμπορος, τη στιγμή που ο Buzz (ο πάντα απολαυστικός Colin Jost) σηκώνει το τηλέφωνο για να καλέσει βοήθεια. Η κίνηση ενεργοποιεί ένα αλυσοπρίονο που κρέμεται από το ταβάνι, κόβοντας και τα δύο του χέρια. Ένα γεμάτο κουτί μπογιάς, μία κλασική παγίδα της ταινίας, κινείται απειλητικά προς το μέρος του. Ο Buzz το αποφεύγει την τελευταία στιγμή, νομίζοντας ότι σώθηκε. Όμως, το κουτί χτυπά έναν διακόπτη στον τοίχο, ο οποίος απελευθερώνει έναν μεταλλικό ανεμιστήρα οροφής που πέφτει και τον συνθλίβει.
Ακόμα και ο ηλικιωμένος γείτονας με το φτυάρι (Andrew Dismukes), ο οποίος στην αρχική ταινία συμβόλιζε τη συμφιλίωση και τη ζεστασιά, δεν γλιτώνει. Εισέρχεται στο σπίτι για να ανακοινώσει χαρούμενος ότι τα βρήκε με τον γιο του, προτού το αλυσοπρίονο βάλει ένα βίαιο τέλος και στη δική του ιστορία.
Και τότε, η απόλυτη στροφή. Η εικόνα διαλύεται. Βρισκόμαστε πάλι στο ήσυχο σαλόνι. Ο Kevin και η μητέρα του είναι μόνοι. Όλη η φρίκη που προηγήθηκε δεν ήταν παρά μία οδυνηρή ψευδαίσθηση, ένας εφιάλτης που γεννήθηκε στο εξαντλημένο μυαλό της μητέρας του. «Συγγνώμη, απλώς είμαι ξύπνια για πάρα πολύ καιρό», του λέει τρυφερά. «Καλά Χριστούγεννα, Kevin».
Η αίσθηση της ανακούφισης είναι στιγμιαία. Η πόρτα ανοίγει ξανά και ο γείτονας εμφανίζεται, απόλυτα αληθινός αυτή τη φορά. «Και καλή χρονιά!», τους εύχεται. Η μητέρα και ο γιος ουρλιάζουν από τον τρόμο. Εκείνος, πανικοβλημένος από την αντίδρασή τους, τους χτυπά ενστικτωδώς και τους δύο με το φτυάρι του. Καθώς βγαίνει από το σπίτι, σχεδόν ατάραχος, ψιθυρίζει στον εαυτό του: «Σκότωσα ξανά».
Το συγκεκριμένο σκετς δεν ήταν απλώς μία αριστοτεχνικά εκτελεσμένη μαύρη κωμωδία. Ήταν ένα καυστικό σχόλιο για την ίδια τη φύση της νοσταλγίας. Μας υπενθύμισε ότι οι πιο αγαπημένες μας αναμνήσεις, όταν τις εξετάζουμε κάτω από ένα πιο ψυχρό, ρεαλιστικό φως, μπορεί να κρύβουν σκοτεινές γωνίες και ανεπούλωτες πληγές.
Η Ariana Grande, από την άλλη, απέδειξε για άλλη μία φορά το εύρος του ταλέντου της, επιβεβαιώνοντας πως πίσω από την εικόνα της παγκόσμιας pop star κρύβεται μία ηθοποιός με σπάνιο κωμικό timing και βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης ψυχολογίας.
Σε τελική ανάλυση, αυτός ο «εναλλακτικός» Kevin McCallister μας ανάγκασε να κοιτάξουμε κατάματα το τραύμα που η νοσταλγία επιμένει να εξωραΐζει, αφήνοντάς μας με ένα γλυκόπικρο χαμόγελο και την ανατριχιαστική σκέψη ότι, μερικές φορές, το να μένεις μόνος στο σπίτι είναι προτιμότερο από το να αντιμετωπίσεις τα φαντάσματα που φέρνει μαζί της μία οικογενειακή επανένωση.
