Ο κιθαρίστας των Korn αναπολεί τις πρώτες περιοδείες στο πλευρό του Ozzy Osbourne, τον τρόμο που του προκαλούσε το είδωλό του και την «απίστευτη χειρονομία» της μοίρας που του επέτρεψε ένα τελευταίο, θριαμβευτικό αντίο στη σκηνή.
Σε μία πρόσφατη και συναισθηματικά φορτισμένη εμφάνισή του στο podcast «Beardo & Weirdo», που παρουσιάζουν ο μπασίστας των Five Finger Death Punch, Chris Kael, και ο κωμικός Craig Gass, ο κιθαρίστας Brian «Head» Welch των Korn μίλησε εκτενώς για τον θρυλικό Ozzy Osbourne, τον εμβληματικό frontman των Black Sabbath που έφυγε από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 76 ετών.
Οι αναμνήσεις του Welch αποκαλύπτουν μία σχέση θαυμασμού, δέους, αλλά και χαμένων ευκαιριών, φωτίζοντας τη βαθιά επιρροή του Ozzy σε μία ολόκληρη γενιά μουσικών.
Ερωτηθείς για το μέγεθος της επιρροής που άσκησε ο Ozzy Osbourne στη μουσική του διαμόρφωση, ο Brian Welch ήταν κατηγορηματικός: «Αν οι AC/DC και ο Angus Young ήταν αυτοί που άναψαν τη φωτιά, ο Ozzy και ο αείμνηστος κιθαρίστας του, Randy Rhoads, έριξαν τη βενζίνη πάνω της.»
Η σύνδεση των Korn με τον Ozzy Osbourne, ωστόσο, δεν ήταν απλώς πλατωνική. Οι δύο καλλιτέχνες μοιράστηκαν τη σκηνή πολλές φορές, ειδικά στα πρώτα βήματα των Korn.
«Ω Θεέ μου, φίλε. Έχουμε κάνει τόσες πολλές περιοδείες, τόσες συναυλίες με τον Ozzy όλα αυτά τα χρόνια. Η πρώτη μας περιοδεία σε αρένες ήταν με τον Ozzy, μαζί με τους Deftones. Και σε μία από αυτές τις περιοδείες γίναμε χρυσοί», θυμήθηκε.
«Νομίζω κάναμε δύο περιοδείες μαζί του με το πρώτο μας άλμπουμ. Γίναμε χρυσοί και δεν το ξέραμε μέχρι που ο Ozzy και η σύζυγός του και μάνατζερ, Sharon, μπήκαν στο καμαρίνι μας με μπουκάλια σαμπάνιας για να μας το ανακοινώσουν. Και όχι μόνο αυτό, μας έλεγαν ότι θα έχουμε μεγάλη καριέρα στη μουσική — ενώ μόλις είχαμε ξεκινήσει. Δεν είχαμε κλείσει ούτε χρόνο σε περιοδεία…», περιέγραψε.
«Η πιο εμβληματική μάνατζερ στην ιστορία του metal, η Sharon Osbourne, μας έλεγε ότι θα έχουμε μέλλον. Κι εγώ σκεφτόμουν: “Μήπως ονειρεύομαι τώρα;”», είπε.
Παρά την επαγγελματική σχέση του, ο Welch παραδέχτηκε ότι η παρουσία του Osbourne τον αποσυντόνιζε.
«Ο Ozzy με τρόμαζε από την πρώτη στιγμή. Ο Jonathan [Davis, τραγουδιστής των Korn] ήταν πολύ κοντά του. Εγώ, όμως, όταν έβλεπα τον Ozzy, ήθελα να φύγω μακριά. Πάντα τον έβλεπα σαν έναν γίγαντα και φοβόμουν ότι θα πω καμία βλακεία, επειδή είχα αφίσες του στον τοίχο μου», ανέφερε.
«Θυμάμαι μία αφίσα που είχε κυνόδοντες και αίμα να τρέχει από το στόμα του. Η μαμά μου έλεγε: “Δεν μπορείς να έχεις αυτό στον τοίχο”, και ο μπαμπάς μου έλεγε: “Άσ’ τον ήσυχο”», συνέχισε.
Η εμμονή του με τον Ozzy Osbourne είχε ξεκινήσει ήδη από την έκτη δημοτικού με τα άλμπουμ «Diary Of A Madman» και «Blizzard Of Ozz».
Η συζήτηση κορυφώθηκε όταν ο Brian Welch ρωτήθηκε για την τελευταία εμφάνιση του Ozzy Osbourne με τους Black Sabbath στις 5 Ιουλίου, στο Villa Park του Birmingham. Δεκαεπτά μέρες αργότερα, στις 22 Ιουλίου, ο Ozzy έφυγε από τη ζωή.
«Ναι, φυσικά και την είδαμε. Και, φίλε, νομίζω ότι είμαστε όλοι σοκαρισμένοι που πέθανε 17 μέρες μετά. Ξέραμε ότι ταλαιπωρούνταν, αλλά κανείς δεν περίμενε ότι θα συμβεί τόσο σύντομα», σχολίασε.
«Είμαι πνευματικός άνθρωπος και το βλέπω ως καλοσύνη του Θεού. Γιατί το timing είναι σοκαριστικό. Θα μπορούσε να είχε φύγει πριν τη συναυλία. Μοιάζει με μία ευγενική χειρονομία, οι συνθήκες ήταν απίστευτες που κατάφερε να το κάνει αυτό για τελευταία φορά με όλους τους πιο κοντινούς του φίλους», σημείωσε.
Αυτό το δέος, ωστόσο, εμπόδισε τον Brian Welch να αναπτύξει μία πιο προσωπική σχέση.
«Δεν τα κατάφερα ποτέ, φίλε. Ήταν πολύ μεγάλος για μένα. Με όλους τους άλλους μπορούσα να μιλήσω, αλλά με τον Ozzy απλώς έλεγα ένα γεια. Ο ίδιος, άλλωστε, κρατούσε αποστάσεις, ειδικά στην αρχή, που ήταν οι πρώτες του προσπάθειες να μείνει νηφάλιος και απέφευγε όσους έκαναν πάρτι», ανέφερε.
Ο κιθαρίστας των Korn έκλεισε με μία γλυκόπικρη ανάμνηση, που καθρεφτίζει τις προσωπικές του μάχες.
«Βλέπω την πρώτη περιοδεία μαζί του σαν την είσοδό μας στον μουσικό κόσμο. Ρουφούσα τα πάντα και έβλεπα το show του κάθε βράδυ. Στην τελευταία περιοδεία που κάναμε μαζί στο Ozzfest το 2003, ήμουν στα ναρκωτικά. Πάρτι ασταμάτητα. Ήμουν στο λεωφορείο μου. Δεν είδα ούτε μία συναυλία του», παραδέχθηκε.
«Άκουγα το “Crazy Train” στο βάθος και σκεφτόμουν: “Χάνω όλη την περιοδεία ρουφώντας ναρκωτικά και ο ήρωάς μου είναι εκεί έξω”. Το μετανιώνω πολύ. Αλλά έχουμε τόσες καλές αναμνήσεις. Προτιμώ να κρατάω τα θετικά», εξομολογήθηκε.
Οι αποκαλύψεις του Brian Welch σκιαγραφούν την περίπλοκη δυναμική ανάμεσα στα είδωλα και τους θαυμαστές τους, τη δύναμη της έμπνευσης που μπορεί να διαμορφώσει ζωές, αλλά και την ανθρώπινη ευθραυστότητα που κρύβεται πίσω από τους πιο σκληρούς rock ήρωες.
Ο Ozzy Osbourne δεν ήταν απλώς ένας μουσικός· ήταν ένα σημείο αναφοράς, ένα μάθημα ζωής και, όπως αποδεικνύεται, μία ανεξάντλητη πηγή ιστοριών που θα συνεχίσουν να εμπνέουν και να συγκινούν.
