Ο Bryan Adams αποκαλύπτει την αληθινή ιστορία πίσω από το «Summer Of ’69» και την πρώτη του κιθάρα.
Ο Bryan Adams, ο κορυφαίος Καναδός καλλιτέχνης που κατέχει ακόμη το ρεκόρ για το τραγούδι με τη μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στην κορυφή των βρετανικών charts με το «(Everything I Do) I Do It For You» για 16 συνεχόμενες εβδομάδες, μίλησε για την περίοδο της καραντίνας, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε γράφοντας μουσική για το μιούζικαλ «Pretty Woman», αλλά και για την απίστευτη ιστορία επανένωσης με την πρώτη του κιθάρα.
Όλα αυτά αποκαλύφθηκαν σε ένα νέο επεισόδιο του podcast της φιλανθρωπικής οργάνωσης Help Musicians, της οποίας ο Bryan Adams είναι πρεσβευτής.
Σε μία ειλικρινή συζήτηση με τον Chris Difford, ιδρυτικό μέλος των Squeeze και επίσης πρεσβευτή της Help Musicians, για το πρώτο επεισόδιο της πέμπτης σεζόν του podcast «I Never Thought It Would Happen», ο Bryan Adams εξομολογήθηκε πως η καραντίνα υπήρξε για τον ίδιο και την οικογένειά του μία πραγματική σωτηρία.
«Ήταν η καλύτερη περίοδος για εμάς ως οικογένεια, επειδή δεν μπορούσα να πάω πουθενά. Ήταν υπέροχο… ένας σωτήρας», δήλωσε ο 65χρονος τραγουδιστής, περιγράφοντας πώς η αναγκαστική παύση των περιοδειών και των υποχρεώσεων του επέτρεψε να περάσει ποιοτικό χρόνο με τα αγαπημένα του πρόσωπα.
Ωστόσο, δεν έκρυψε την ανησυχία του για το μέλλον της καριέρας του και γενικότερα για το μέλλον των μουσικών κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
«Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν θα ξαναδουλέψω, ότι η πανδημία έχει βάλει τέλος σε όλα για τους μουσικούς… τελειώσαμε. Αλλά μετά κάναμε μία συναυλία στην Πορτογαλία, όλοι φορούσαν μάσκες. Ήταν το πιο περίεργο πράγμα, γιατί ο ήχος [από το κοινό] δεν ήταν ο ίδιος. Ήταν πνιγμένος», περιέγραψε, αποτυπώνοντας το σοκ της επιστροφής στη σκηνή υπό πρωτόγνωρες συνθήκες.
Ο Bryan Adams εκτίμησε πως αν ξανασυμβεί μία πανδημία, ο κόσμος δεν θα δεχτεί τόσο εύκολα να κλειστεί ξανά στα σπίτια του και να είναι τόσο «συμμορφωμένος» όσο την προηγούμενη φορά.
Ένα ακόμη κομμάτι της συνέντευξης που ξεχώρισε ήταν η αφήγηση της συγκινητικής επανένωσής του με την πρώτη του κιθάρα.
Το εμβληματικό ημι-αυτοβιογραφικό τραγούδι του «Summer Of ’69» ξεκινά με τον στίχο «I got my first real six string / bought it at the Five and Dime» (Αγόρασα την πρώτη μου αληθινή εξάχορδη κιθάρα / την αγόρασα από το κατάστημα των μεταχειρισμένων), όμως η πραγματικότητα, όπως αποκάλυψε ο ίδιος, είναι λίγο διαφορετική.
Ο Bryan Adams αγόρασε την πρώτη του πραγματική κιθάρα σε ένα μουσικό κατάστημα στο Reading της Αγγλίας, όταν ήταν 12 ετών, και όχι σε κάποιο αμερικανικό κατάστημα μεταχειρισμένων – και μάλιστα το 1970 και όχι το καλοκαίρι του 1969.
Η οικογένειά του μετακινούνταν συχνά λόγω της δουλειάς του πατέρα του στην καναδική πρεσβεία. Μετά το Reading, μετακόμισαν στο Ισραήλ, όπου ο μικρός τότε Bryan άφησε την κιθάρα του σε έναν γείτονα.
Δεκαετίες αργότερα, έλαβε ένα email από κάποιον που του έγραφε ότι «είχε την πρώτη του κιθάρα». Ο Adams απάντησε, αλλά δεν έλαβε ποτέ απάντηση.
Πάνω από δέκα χρόνια μετά, ένας άγνωστος τον πλησίασε σε ένα κλαμπ στο Βερολίνο και του είπε: «Έχω την πρώτη σου κιθάρα».
Ο άγνωστος εξήγησε πως ήταν φίλος του ανθρώπου που είχε στείλει το email, ο οποίος δυστυχώς είχε σκοτωθεί σε αεροπορικό δυστύχημα.
Η κιθάρα είχε μείνει σε εκείνον και, γνωρίζοντας την επιθυμία του αείμνηστου φίλου του να την επιστρέψει στον Bryan, κατάφερε να τον εντοπίσει και να του την παραδώσει. Από τότε, ο Adams έχει ξανά στην κατοχή του το πολύτιμο αυτό ενθύμιο των πρώτων του μουσικών βημάτων.
Ο Bryan Adams μίλησε επίσης για την εμπειρία του ως συνθέτης του μιούζικαλ «Pretty Woman», για το οποίο έγραψε τη μουσική μαζί με τον μακροχρόνιο συνεργάτη του Jim Vallance.
«Αυτό είναι τραγούδι από επιτροπή… υπάρχει ο σκηνοθέτης, ο συγγραφέας, ο παραγωγός. Κάθε φορά που γράφαμε ένα τραγούδι, είχαμε μία συνεδρίαση της επιτροπής. Μερικές φορές το πετυχαίναμε και μερικές όχι… υπάρχουν 20 τραγούδια εκεί, αλλά πιθανότατα γράψαμε 40», θυμήθηκε, περιγράφοντας τη δυσκολία και την απογοήτευση του να βλέπει τα μισά του τραγούδια να απορρίπτονται από την παραγωγή.
Ο Bryan Adams, με τη γνώριμη ειλικρίνεια και τη γήινη προσέγγισή του, μοιράστηκε στιγμές προσωπικές, δύσκολες αλλά και συγκινητικές.
Από την ανασφάλεια της πανδημίας μέχρι την αναπάντεχη επιστροφή της πρώτης του κιθάρας, ο Καναδός καλλιτέχνης παραμένει πάντα ένας άνθρωπος που αγαπά τη μουσική, την οικογένεια και τις ιστορίες που τον διαμόρφωσαν.
Και ίσως τελικά, όπως αποδεικνύει και η ιστορία της κιθάρας του, κάποια πράγματα που χάνονται στον χρόνο βρίσκουν τον δρόμο τους πίσω — όταν πραγματικά το αξίζουν.
