Η Chappell Roan μιλά για τις πληγές που αφήνει η δημόσια κριτική.
Η Chappell Roan είναι αναμφίβολα μία από τις πιο εκφραστικές και ακομπλεξάριστες φωνές της γενιάς της. Η εικόνα της, γεμάτη αυτοπεποίθηση και δυναμισμό, δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβήτηση.
Κι όμως, πίσω από την περσόνα της pop star που δεν διστάζει να προκαλέσει έντονες δημόσιες συζητήσεις για τα πάντα, από την τοξική συμπεριφορά των θαυμαστών μέχρι τις πολιτικές τοποθετήσεις, κρύβεται μία ευαισθησία που πολλοί δεν φαντάζονται.
Αυτή την πλευρά της επέλεξε να αποκαλύψει σε μία σπάνια και εξομολογητική συζήτηση με τη SZA για το περιοδικό Interview Magazine.
Όλα ξεκίνησαν όταν η καταξιωμένη R&B καλλιτέχνιδα τη ρώτησε ευθέως αν «δίνει δεκάρα για την αρνητική αντίδραση του κοινού».
Η απάντηση της Chappell Roan ήρθε αφοπλιστικά ειλικρινής, αποκαλύπτοντας το σημείο καμπής όπου η κριτική έπαψε να είναι απλώς επαγγελματική και έγινε βαθιά προσωπική.
«Δεν με ένοιαζε μέχρι που ο κόσμος άρχισε να με μισεί για μένα και όχι για την τέχνη μου», απάντησε.
«Όταν δεν αφορά πλέον την τέχνη μου, είναι σαν να λένε: “Τη μισούν επειδή είναι η Kayleigh, όχι επειδή μισούν τα τραγούδια που φτιάχνω”. Εκεί ήταν που άλλαξε», συνέχισε.
Η συζήτησή τους άνοιξε ένα παράθυρο στον εσωτερικό κόσμο μιας καλλιτέχνιδας που, ενώ προβάλλει μία ατρόμητη εικόνα, παλεύει με τις ίδιες ανασφάλειες που αντιμετωπίζει κάθε άνθρωπος.
«Όταν τα πράγματα βγαίνουν εκτός πλαισίου, οι άνθρωποι υποθέτουν τόσα πολλά για σένα», είπε, σχεδόν απολογητικά.
«Δεν συνειδητοποίησα ότι θα με ένοιαζε τόσο πολύ. Όταν πρόκειται για την τέχνη μου, λέω: “Σκύλα, μπορείς να σκέφτεσαι ό,τι θέλεις. Επιτρέπεται να τη μισείς με όλη σου την ψυχή”. Αλλά όταν πρόκειται για μένα και την προσωπικότητά μου, είναι του τύπου: “Γαμώτο. Είμαι η πιο ανυπόφορη σκύλα της γενιάς μας;”», πρόσθεσε.
Σε αυτή τη στιγμή ευαλωτότητας, η Chappell Roan βρήκε μία απρόσμενη σύμμαχο στο πρόσωπο της SZA, η οποία έσπευσε να μοιραστεί παρόμοια βιώματα.
«Ίσως όλοι στα κρυφά να δίνουν δεκάρα… Προσπάθησα να πω στον εαυτό μου ότι δεν με ένοιαζε τι έλεγε ο κόσμος για μένα, αλλά ήταν τόσο παράξενο που με παρερμήνευαν τόσο μακριά από αυτό που είμαι», της είπε, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα αμοιβαίας κατανόησης.
Η παραδοχή της SZA φάνηκε να δίνει στην Chappell Roan τη δύναμη για μία ακόμα πιο βαθιά εξομολόγηση. «Με κάνει και κλαίω», πρόσθεσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια. «Δεν ξέρω αν θα νιώσω ποτέ εντάξει ακούγοντας κάποιον να λέει κάτι πραγματικά μισητό για μένα».
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Chappell Roan αγγίζει το θέμα της παρεξήγησης.
Τον Μάιο, καλεσμένη μαζί με τη Sasha Colby στο podcast «Outlaws» της TS Madison, είχε αναφερθεί στο πώς είναι να της κολλάνε την ταμπέλα της «κακιάς» σε διάφορες φάσεις της καριέρας της, δηλώνοντας πως «δεν αντέχω οι άνθρωποι να λένε ότι είμαι κάτι που δεν είμαι».
Παρόλα αυτά, ο πόνος αυτός δεν την έχει κάνει να σιωπήσει. Δεν την εμπόδισε να εκφράσει τη γνώμη της ή να ορθώσει το ανάστημά της όταν ένιωσε ότι της φέρονται άδικα, όπως όταν ήρθε σε αντιπαράθεση με φωτογράφους όχι σε μία, αλλά σε δύο εκδηλώσεις μέσα στο 2024.
Αυτή η εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για αυθεντικότητα και την προστασία του εαυτού της αποτυπώθηκε τέλεια στα λόγια της προς τη SZA.
«Πιστεύω ότι το κάνω με τον τρόπο που θέλω, αλλά αυτό δεν αρέσει σε όλους», είπε.
«Θα ουρλιάξω σε μία σκύλα στο [κόκκινο] χαλί. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή στην καριέρα μου, απλώς προσπαθώ να δω αν ο τρόπος που το έκανα μέχρι τώρα είναι βιώσιμος. Είμαι εντάξει με την αρνητική αντίδραση του να λέω τη γνώμη μου; Εκεί βρίσκομαι αυτή τη στιγμή», εξήγησε.
Η συζήτηση αυτή αποκαλύπτει τη διττή φύση της Chappell Roan: μία δυναμική καλλιτέχνιδα που δεν φοβάται τη σύγκρουση, αλλά ταυτόχρονα και μία γυναίκα που πληγώνεται βαθιά όταν η κριτική γίνεται προσωπική.
Είναι ένα πορτρέτο που μας δείχνει τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη, το τίμημα της αφιλτράριστης ειλικρίνειας στην ψηφιακή εποχή και την αέναη πάλη μεταξύ της διατήρησης μιας αυθεντικής φωνής και της αντοχής στην καταιγίδα της δημόσιας γνώμης.
