Το DistroKid, η μεγαλύτερη πλατφόρμα διανομής για ανεξάρτητους καλλιτέχνες, αρχίζει να αποσύρει περιεχόμενο, εν μέσω σφοδρών παραπόνων από χρήστες και δικαστικής πίεσης από τη Universal Music Group.
Οι ανεξάρτητοι καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν το DistroKid άρχισαν να βλέπουν τα τραγούδια τους να εξαφανίζονται ξαφνικά από τις ψηφιακές πλατφόρμες. Χωρίς καμία προηγούμενη προειδοποίηση, κατάλογοι ολόκληροι και μεμονωμένες κυκλοφορίες άρχισαν να αποσύρονται, προκαλώντας αναστάτωση στους δημιουργούς. Οι πρώτες διαμαρτυρίες εμφανίστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πριν αποκαλυφθεί ότι η κίνηση αυτή αποτελεί άμεση συνέπεια της σκληρής αγωγής που κατέθεσε η Universal Music Group, με το Billboard να επιβεβαιώνει την εξέλιξη τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με το The Verge, το οποίο αποκάλυψε πρώτο το παρασκήνιο, τα κατεβάσματα συνδέονται άμεσα με τη δικαστική επίθεση που εξαπέλυσε η UMG τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Η πολυεθνική κατηγορεί τη μεγαλύτερη πλατφόρμα διανομής στον κόσμο ότι κατακλύζει τις υπηρεσίες streaming με «μαζική σαβούρα» που παράγεται από εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, βελτιστοποιείται για τις μηχανές αναζήτησης και παραβιάζει συστηματικά πνευματικά δικαιώματα. Η αγωγή στρέφεται κατά των πρακτικών της εταιρείας, υποστηρίζοντας ότι διευκολύνει την παραπλάνηση των καταναλωτών.
Η Amanda Ferri, αντιπρόεδρος του τμήματος υπηρεσιών καλλιτεχνών του DistroKid, επιβεβαίωσε τις αποσύρσεις, επιχειρώντας ωστόσο να περιορίσει τις εντυπώσεις για το εύρος της παρέμβασης. «Ένας πολύ μικρός αριθμός ηχογραφήσεων που διανέμονται μέσω της DistroKid απομακρύνθηκε ως απάντηση στους ισχυρισμούς της UMG», δήλωσε η ίδια στο Billboard.
«Αμφισβητούμε έντονα τις κατηγορίες που αποτελούν τη βάση της αγωγής της Universal Music Group και λυπούμαστε για την αναστάτωση στους επηρεαζόμενους καλλιτέχνες», συμπλήρωσε η Ferri. «Εργαζόμαστε για να ελαχιστοποιήσουμε αυτή την αναστάτωση, προστατεύοντας παράλληλα τη δυνατότητα των δημιουργών να κυκλοφορούν τη μουσική τους», πρόσθεσε η ίδια, υπερασπιζόμενη τον ρόλο της πλατφόρμας.
Στην αγωγή της, η Universal Music Group υποστηρίζει ότι το DistroKid παραπλανά την αγορά και παραβιάζει πνευματικά δικαιώματα, απομυζώντας χρήματα από τη γενική δεξαμενή των δικαιωμάτων με δύο βασικούς τρόπους.
Από τη μία πλευρά, πλημμυρίζει το Spotify και άλλες υπηρεσίες streaming με τεράστιους όγκους περιεχομένου που δημιουργείται μέσω τεχνητής νοημοσύνης, χωρίς καμία ανθρώπινη καλλιτεχνική συμβολή. Αυτή η πρακτική έχει ως αποτέλεσμα να εκτρέπονται σημαντικά ποσά από τους πραγματικούς δημιουργούς προς αυτοματοποιημένους λογαριασμούς.
Από την άλλη πλευρά, η δισκογραφική εταιρεία καταγγέλλει τη διανομή τραγουδιών που παραβιάζουν απροκάλυπτα τα πνευματικά δικαιώματα του καταλόγου της. Πρόκειται για παραλλαγές γνωστών κυκλοφοριών που παίζονται σε επιταχυνόμενη ταχύτητα, ανεπίσημα remixes ή κομμάτια που περιέχουν παράνομα samples χωρίς καμία άδεια χρήσης.
Μέχρι στιγμής παραμένει ασαφές ποιο ακριβώς είδος περιεχομένου μπήκε στο στόχαστρο των πρόσφατων αποσύρσεων της εταιρείας.
Αρκετοί ανεξάρτητοι καλλιτέχνες εκφράζουν την οργή τους στο διαδίκτυο, υποστηρίζοντας ότι τα τραγούδια που τους αφαιρέθηκαν ούτε είχαν δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη ούτε παραβίαζαν πνευματικά δικαιώματα. Πολλοί από αυτούς είδαν πρωτότυπες δουλειές ετών να χάνονται χωρίς καμία προειδοποίηση ή επαρκή αιτιολόγηση.
Η κατάσταση επιδεινώνεται από τις έντονες καθυστερήσεις στην εξυπηρέτηση πελατών, με τους καλλιτέχνες να δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν με κάποιον εκπρόσωπο της εταιρείας. Ήδη από τον Οκτώβριο του 2024, το Billboard είχε αποκαλύψει ότι το DistroKid προχώρησε σε περικοπές προσωπικού στα τμήματα σχέσεων με τους καλλιτέχνες και ποιοτικού ελέγχου στις Ηνωμένες Πολιτείες, μεταφέροντας σημαντικό μέρος αυτών των λειτουργιών στις Φιλιππίνες.
Η δικαστική διαμάχη με το DistroKid ανοίγει ένα νέο μέτωπο στη μάχη που δίνει η μουσική βιομηχανία ενάντια στην ανεξέλεγκτη διάδοση της αυτοματοποιημένης παραγωγής μουσικής. Η Universal Music Group και άλλοι μεγάλοι όμιλοι βρίσκονται ήδη εδώ και χρόνια σε δικαστικό πόλεμο με την πλατφόρμα Suno για τη χρήση προστατευμένων τραγουδιών στην εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης.
Παράλληλα, διάφορες πλατφόρμες streaming ανακοίνωσαν πρόσφατα σχέδια για την προσθήκη ειδικής σήμανσης στα κομμάτια που δημιουργούνται με τέτοια ψηφιακά εργαλεία.
Ταυτόχρονα, οι μεγάλες εταιρείες εντείνουν τους ελέγχους και απέναντι στην παραδοσιακή παραβίαση δικαιωμάτων που βρίσκει διέξοδο μέσα από ανεξάρτητους διανομείς. Το 2024, η Universal Music Group είχε μηνύσει την Believe και τη θυγατρική της TuneCore, κατηγορώντας τες για διακίνηση πλαστών τραγουδιών με παραποιημένα ονόματα όπως «Kendrik Laamar», «Arriana Gramde» και «Jutin Biber», υπόθεση που οδηγήθηκε τελικά σε εξωδικαστικό συμβιβασμό τον περασμένο Απρίλιο.
Η υπόθεση του DistroKid δείχνει ότι η σύγκρουση για τα έσοδα του streaming περνά πλέον σε μια φάση ανοιχτής εκκαθάρισης, όπου οι παράπλευρες απώλειες για τους νόμιμους δημιουργούς μοιάζουν αναπόφευκτες. Όσο οι πολυεθνικές πιέζουν για τον έλεγχο των ψηφιακών ροών, οι ανεξάρτητοι καλλιτέχνες βρίσκονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε αυτοματοποιημένα φίλτρα και νομικές αξιώσεις εκατομμυρίων.
