Ο Gene Simmons μιλά για την απουσία του Ace Frehley και του Peter Criss από τις τελευταίες συναυλίες των KISS.
Ο Gene Simmons των KISS μίλησε με έντονη συγκίνηση για τις τελευταίες συναυλίες του συγκροτήματος, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στις 1 και 2 Δεκεμβρίου 2023 στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης.
Ως καλεσμένος στο podcast «Tetragrammaton» του παραγωγού Rick Rubin, ο Gene Simmons αναπόλησε τις ιστορικές εκείνες βραδιές που σηματοδότησαν το τέλος μιας εποχής για το συγκρότημα που άλλαξε για πάντα την πορεία της ροκ μουσικής.
Η επιλογή του Madison Square Garden μόνο τυχαία δεν ήταν. Όπως εξήγησε ο Gene Simmons, η απόφαση να κλείσουν τον κύκλο τους εκεί είχε βαθιά συναισθηματική και συμβολική σημασία.
«Γεννηθήκαμε στη Νέα Υόρκη, στην 10η Οδό και την 23η. Δέκα τετράγωνα πιο κάτω είναι το Madison Square Garden, στην 33η. Έτσι αποφασίσαμε να κλείσουμε τον κύκλο μας εκεί, 50 χρόνια μετά τη γέννηση του συγκροτήματος, δέκα τετράγωνα μακριά από το σημείο που ξεκινήσαμε. Σαν να γιορτάζαμε τα Χριστούγεννα, ή μάλλον τα… Kissmass», είπε.
«Σκεφτήκαμε: “Ας το κάνουμε γιορτή. Μία συναυλία, να τη γυρίσουμε σε ταινία, να καλέσουμε φίλους. Θα είναι σαν ένα πάρτι αποχαιρετισμού”», συνέχισε.
Αρχικά, η ιδέα ήταν να πραγματοποιηθεί μία και μοναδική συναυλία, η οποία θα κινηματογραφούνταν και θα λειτουργούσε ως ένα είδος αποχαιρετιστήριας γιορτής, με φίλους και συνεργάτες παρόντες.
Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο Gene Simmons, η ομάδα παραγωγής και το management τους έπεισαν να προσθέσουν και δεύτερη εμφάνιση.
«Θα μπορούσαμε να παίξουμε για μία ολόκληρη εβδομάδα, ίσως και δέκα μέρες. Τελικά, κάναμε δύο βραδιές, 1 και 2 Δεκεμβρίου. Και, όπως όλα με τους KISS, τίποτα δεν ήταν απλό ή συνηθισμένο», σχολίασε.
Η Νέα Υόρκη μεταμορφώθηκε σε ένα απέραντο σκηνικό αφιερωμένο στους KISS.
Το Empire State Building φωτίστηκε με τα πρόσωπα των μελών του συγκροτήματος, 800 ταξί της πόλης ήταν καλυμμένα με εικόνες των KISS, ενώ ακόμα και τα εισιτήρια του μετρό είχαν πάνω τους τις εμβληματικές φιγούρες των μελών του συγκροτήματος.
Πιτσαρίες τύπωσαν τα πρόσωπά τους στα κουτιά της πίτσας, ενώ pop-up καταστήματα ξεφύτρωσαν σε διάφορα σημεία της πόλης.
«Ήταν σαν να ξεκινούσες μία νέα θρησκεία και να την ονόμαζες Kisstianity. Ήταν μία απόλυτη κατάληψη της πόλης», είπε με χιούμορ αλλά και υπερηφάνεια ο Gene Simmons.
«Πήγαινες να πάρεις πίτσα και το κουτί είχε τα πρόσωπά μας. Πήγαινες στο μετρό και το εισιτήριο είχε τα πρόσωπά μας. Παντού ήμασταν εμείς. Ήταν απίστευτο», συνέχισε.
Η ατμόσφαιρα στους δρόμους της Νέας Υόρκης ήταν μοναδική. Ο Simmons περιέγραψε σκηνές όπου θαυμαστές από όλο τον κόσμο, ακόμα και από την Ιαπωνία, κυκλοφορούσαν ντυμένοι με τα χαρακτηριστικά μακιγιάζ του συγκροτήματος από το πρωί, προετοιμαζόμενοι για τις συναυλίες.
«Ήταν μεσημέρι και βλέπαμε ανθρώπους στους δρόμους με πλήρες μακιγιάζ. Είχαν έρθει από την Ιαπωνία, από τη Βραζιλία, από παντού. Ήταν σαν καρναβάλι, αλλά με KISS. Ήταν συγκλονιστικό», ανέφερε.
Ο ίδιος θυμήθηκε μία επίσκεψη στο Empire State Building στο 1976, όταν οι KISS είχαν φωτογραφηθεί στην κορυφή του κτηρίου, χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα, σε μία από τις πιο εμβληματικές εικόνες της καριέρας τους.
«Το 1976, ήμασταν στην κορυφή του Empire State Building, χωρίς κάγκελα, κρεμόμασταν από τις άκρες. Εκείνη η φωτογραφία έγινε θρυλική. Και τώρα, σχεδόν 50 χρόνια μετά, επιστρέψαμε εκεί. Ήταν σαν να έκλεινε ένας κύκλος», ανέφερε.
Όταν ρωτήθηκε πώς ένιωσε πάνω στη σκηνή, γνωρίζοντας πως αυτές ήταν οι τελευταίες εμφανίσεις του συγκροτήματος, ο Simmons δεν έκρυψε τη συγκίνησή του.
«Ήταν πολύ συναισθηματικό. Ένιωσα περηφάνια, αλλά και μία θλίψη. Είναι σαν έναν μεγάλο έρωτα που κάποτε ήταν αληθινός και μαγικός, αλλά δεν κράτησε. Όταν κάτι υπήρξε τόσο σπουδαίο, είναι λυπηρό να το βλέπεις να τελειώνει. Δεν επιβιώνουν όλοι από τη ζωή», δήλωσε.
«Ήταν σαν να αποχαιρετάς κάτι που σε καθόρισε. Κάτι που σου έδωσε τα πάντα. Το κοινό, η μουσική, η ενέργεια — όλα ήταν εκεί. Αλλά ήξερες πως ήταν η τελευταία φορά», πρόσθεσε.
Ο Gene Simmons δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα πρώην μέλη του συγκροτήματος, Ace Frehley και Peter Criss και στις σχέσεις τους, οι οποίες έχει περάσει από σαράντα κύματα.
«Ακόμα νιώθω λύπη για τον Ace και τον Peter. Δεν μπορούν να απολαύσουν τους καρπούς της προσπάθειάς τους. Ήταν εξίσου σημαντικοί με εμένα και τον Paul στην ίδρυση του συγκροτήματος. Ήμασταν σαν ένα όχημα με τέσσερις τροχούς. Αλλά μετά, ο αέρας άρχισε να φεύγει από δύο από αυτούς», σχολίασε.
Η αποχώρηση του Peter Criss, όπως αποκάλυψε, ήρθε μετά από ψηφοφορία στην οποία ακόμα και ο Ace Frehley ψήφισε υπέρ της απομάκρυνσής του, λέγοντας πως δεν μπορούσε πλέον να παίξει σωστά τα ντραμς.
«Όταν ήρθε η ώρα να φύγει ο Peter, ο Ace ψήφισε: “Ναι, πρέπει να φύγει. Δεν μπορεί πια να παίξει”. Και μετά, ο Ace, με τα δικά του λόγια, έφυγε από τους KISS», περιέγραψε.
Ο Simmons θυμήθηκε τη στιγμή που του πρότειναν να μείνει στο συγκρότημα και να ακολουθήσει παράλληλα σόλο καριέρα.
«Του είπαμε: “Μείνε στους KISS. Κάνε ό, τι θέλεις μόνος σου. Δεν θέλουμε ούτε ένα σεντ. Έχε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο”. Και μου είπε κατάμουτρα: “Όχι, δεν μπορώ να μείνω στο συγκρότημα. Αν κάνω άλλη μία περιοδεία, θα αυτοκτονήσω”», ανέφερε.
«Αυτή ήταν η ακριβής του φράση. Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Δεν ήθελα να το αναλύσω. Και μετά μου είπε: “Θα πουλήσω 10 εκατομμύρια δίσκους”. Δεν ήξερα τι να πω. Λογικά, του λέγαμε να έχει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο», συνέχισε
Ο Gene Simmons, αν και συχνά αυστηρός και απόλυτος στις απόψεις του, δεν έκρυψε την ανθρώπινη πλευρά του.
«Όταν κοιτάζω πίσω, δεν υπάρχει κακία. Υπάρχει μόνο λύπη. Γιατί όλοι μαζί χτίσαμε κάτι που δεν θα ξαναγίνει. Και είναι κρίμα που δεν μπορούμε όλοι να το απολαύσουμε μαζί, μέχρι το τέλος», εξομολογήθηκε.
Η τελευταία αυτή παράσταση των KISS δεν ήταν απλώς το τέλος μιας περιοδείας. Ήταν η ολοκλήρωση ενός μύθου που ξεκίνησε πριν από μισό αιώνα στους δρόμους της Νέας Υόρκης και κατέκτησε τον κόσμο.
Ήταν ένα αντίο γεμάτο φλόγα, μακιγιάζ, δάκρυα και ηλεκτρισμό. Ένα αντίο που μόνο οι KISS θα μπορούσαν να δώσουν. Ή, όπως το έθεσε ο ίδιος ο Simmons: «Ήταν το τέλος του κόσμου όπως τον ξέραμε. Και ναι, ήταν υπέροχα».
