Ο Harry Styles μιλά ανοιχτά για το πώς τα χρόνια των One Direction διαμόρφωσαν τη σχέση του με τη δημοσιότητα και πώς η εμπειρία αυτή επηρέασε τη νέα του δισκογραφική δουλειά.
Η σχέση του Harry Styles με τη δημοσιότητα υπήρξε ανέκαθεν σύνθετη. Από τα πρώτα του βήματα με τους One Direction μέχρι τη σημερινή του πορεία ως σόλο καλλιτέχνης, η ένταση της έκθεσης στο κοινό άφησε το αποτύπωμά της.
Σε μία νέα συνέντευξή του στον Tom Power, ο Βρετανός τραγουδιστής εξηγεί πώς η πίεση των πρώτων εκείνων χρόνων τον οδήγησε να υψώσει προσωπικά όρια — και πώς, χρόνια αργότερα, ένιωσε την ανάγκη να τα επαναπροσδιορίσει.
Η συζήτηση φωτίζει και το πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε το πρόσφατο άλμπουμ του «Kiss All The Time. Disco, Occasionally», που κυκλοφόρησε στις 6 Μαρτίου. Ένας δίσκος που, όπως εξηγεί ο ίδιος, προέκυψε από μία συνειδητή προσπάθεια να ανοιχτεί ξανά στον κόσμο, στους ανθρώπους και στις εμπειρίες.
Στη συνέντευξη που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 9 Μαρτίου, ο Harry Styles εξήγησε ότι η σχέση του με τη δημόσια εικόνα του διαμορφώθηκε ήδη από τα πρώτα χρόνια στους One Direction. Την περίοδο εκείνη, από το 2010 έως το 2016, η δυναμική της επιτυχίας συνοδευόταν από μία σταθερή προτροπή προς τα μέλη του συγκροτήματος: να προσφέρουν στο κοινό όσο το δυνατόν περισσότερα από τον εαυτό τους.
«Η εμπειρία του να βρίσκεσαι στη δημόσια σφαίρα είναι κάτι μέσα από το οποίο, προφανώς, μαθαίνεις πολλά για το τι σε κάνει να αισθάνεσαι άνετα και τι όχι», ανέφερε αρχικά.
Και συνέχισε: «Όταν ξεκίνησα στο συγκρότημα, μας ενθάρρυναν να δίνουμε πολλά από τον εαυτό μας, να αφήνουμε τον κόσμο να μας γνωρίσει. Όταν τελείωσε εκείνη η περίοδος και άρχισα να δουλεύω στα δικά μου πράγματα, υπήρχαν πλευρές όπου προσπαθούσα να καταλάβω με τι αισθάνομαι άνετα και να κρατήσω κάποια κομμάτια της προσωπικής μου ζωής πιο ιδιωτικά, προσπαθώντας να ισορροπήσω μέσα σε όλο αυτό».
Η ανάγκη αυτή για ιδιωτικότητα έγινε πιο έντονη στη μετάβαση από το συγκρότημα στην προσωπική του πορεία. Η τεράστια δημοσιότητα των One Direction είχε δημιουργήσει μία σχέση σχεδόν αδιάκοπης ορατότητας. Για έναν νεαρό καλλιτέχνη που μεγάλωνε μπροστά στα μάτια εκατομμυρίων ανθρώπων, η διαδικασία επαναπροσδιορισμού των προσωπικών ορίων αποδείχθηκε αναπόφευκτη.
Κάποια χρόνια αργότερα, μία περίοδος ζωής στην Ιταλία λειτούργησε ως σημείο καμπής. Εκεί ο Styles συνειδητοποίησε ότι η συνεχής άρνηση σε δημόσιες εξόδους και κοινωνικές εμπειρίες τον οδηγούσε σε μία μορφή απομόνωσης.
«Αν συνεχίσω να λέω όχι σε όλα, απλώς θα απομονωθώ από τον κόσμο», θυμάται ότι σκέφτηκε.
Αυτή η αλλαγή στάσης αποτέλεσε βασική πηγή έμπνευσης για το «Kiss All The Time. Disco, Occasionally». Ο δίσκος γεννήθηκε μέσα από την απόφαση να πει περισσότερα «ναι» — να βρεθεί σε χώρους με ανθρώπους, να βιώσει στιγμές χωρίς το φίλτρο της αποστασιοποίησης που είχε υιοθετήσει τα προηγούμενα χρόνια.
Η διαδικασία αυτή δεν υπήρξε εύκολη. Η πίεση της δημόσιας εικόνας εξακολουθεί να υπάρχει, ακόμη και σήμερα. Σε πρόσφατη συζήτησή του με τον Zane Lowe στο Apple Music 1, ο Harry Styles μίλησε και για ένα άλλο, πιο προσωπικό βάρος: τις προσδοκίες του κοινού γύρω από την προσωπική του ζωή, ιδιαίτερα μετά τον θάνατο του Liam Payne το 2024.
Η απώλεια αυτή τον έφερε αντιμέτωπο με μία παράξενη διάσταση της δημοσιότητας — το πώς το κοινό αισθάνεται ότι συμμετέχει ακόμη και στο πένθος ενός καλλιτέχνη.
«Νομίζω ότι υπήρξε μία περίοδος όταν πέθανε που πραγματικά δυσκολεύτηκα να αποδεχτώ πόσο παράξενο είναι να έχουν οι άνθρωποι κατά κάποιον τρόπο ένα κομμάτι από το πένθος σου», εξήγησε.
«Έχω πολύ έντονα συναισθήματα για τον θάνατο του φίλου μου. Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι ίσως υπάρχει μία επιθυμία από άλλους να το εκφράσεις με κάποιον τρόπο, αλλιώς είναι σαν να μην αισθάνεσαι αυτό που αισθάνεσαι», συνέχισε.
Παρά τη δυσκολία αυτής της ισορροπίας, ο Styles βρήκε τρόπους να επανασυνδεθεί με τον κόσμο γύρω του. Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν τα χρόνια που πέρασε στη Ρώμη και στο Βερολίνο, πόλεις που του επέτρεψαν να κινηθεί με μεγαλύτερη ελευθερία και να ανακαλύψει ξανά τη χαρά της ανωνυμίας μέσα στο πλήθος.
Από αυτές τις εμπειρίες προέκυψαν και τραγούδια όπως το «Aperture», το οποίο έκανε ντεμπούτο στην κορυφή του Billboard Hot 100 μετά την κυκλοφορία του.
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές εκείνης της περιόδου εκτυλίχθηκε στην Πόλη του Βατικανού. Ο Styles βρέθηκε ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί για να γιορτάσουν την ανακοίνωση του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ — μία εμπειρία που τον εντυπωσίασε βαθιά.
Όπως εξήγησε στον Tom Power, εκείνη η μαζική συγκέντρωση είχε κάτι σχεδόν υπαρξιακό.
«Υπάρχει κάτι στο να συγκεντρώνονται άνθρωποι για κάτι που είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που μπορούμε να καταλάβουμε», σχολίασε.
«Υπάρχει μία εγγενής ευαλωτότητα στους ανθρώπους όταν όλοι ερχόμαστε μαζί και υπάρχει μία παραδοχή ότι συγκεντρωνόμαστε για κάτι που δεν μπορούμε να δούμε και δεν μπορούμε να νιώσουμε όλη την ώρα και που δεν είναι απαραίτητα τόσο απτό όσο τα πράγματα που υπάρχουν συνεχώς γύρω μας. Υπάρχει ευαλωτότητα στο να παραδεχόμαστε ότι όλοι πιστεύουμε σε κάτι, είτε αυτό είναι η μουσική, είτε είναι η θρησκεία, είτε οτιδήποτε άλλο», σημείωσε.
Η παρατήρηση αυτή μοιάζει να συνοψίζει και τη σημερινή φάση της πορείας του. Μετά από χρόνια έντονης δημοσιότητας, ο Harry Styles δείχνει να αναζητά την ανθρώπινη εμπειρία έξω από τα στενά όρια της εικόνας ενός παγκόσμιου σταρ.
Το «Kiss All The Time. Disco, Occasionally» λειτουργεί ως αντανάκλαση αυτής της μετατόπισης: μιας περιόδου όπου η προσωπική ζωή, η απώλεια, η πίστη στους ανθρώπους και η ανάγκη για επαφή αποκτούν νέο βάρος. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η δημόσια παρουσία παύει να είναι απλώς μία υποχρέωση της καριέρας — γίνεται πεδίο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον άνθρωπο πίσω από αυτόν.
