Η χιουμοριστική αντίδραση του Justin Timberlake σε ένα viral βίντεο στο Instagram και οι αναμνήσεις από τους *NSYNC.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν τη μοναδική ικανότητα να ξεθάβουν παλιές, αμήχανες στιγμές ακριβώς τη στιγμή που όλοι πιστεύουν ότι έχουν ξεχαστεί. Για τον Justin Timberlake, η πρόσφατη αναδρομή στο παρελθόν δεν αφορούσε κάποιο σοβαρό περιστατικό, αλλά μια από τις πιο επίμονες συνήθειες των αρχών της δεκαετίας του 2000: την ακατάπαυστη ανάγκη του να κάνει beatbox.
Αφορμή στάθηκε ένα βίντεο της δημιουργού περιεχομένου Hannah Young στο Instagram, η οποία σχολίασε με καυστικό χιούμορ την τάση του καλλιτέχνη να μιμείται κρουστά με το στόμα σε κάθε ευκαιρία. «Δεν μιλάμε όσο θα έπρεπε για το beatbox του Justin Timberlake», ανέφερε η Young στο απόσπασμα που έγινε αμέσως viral.
«Υπήρξε μια εποχή όπου αυτός ο άνθρωπος βρισκόταν στη μέση ενός τραγουδιού και απλώς έβγαζε ήχους από μπότες και γάτες», συνέχισε η ίδια. «Κανείς δεν το αμφισβήτησε τότε».
«Κανείς δεν του είπε: “Justin, ξέρεις, έχουμε ντραμς, αυτό είναι ένα επαγγελματικό στούντιο ηχογράφησης και υπάρχουν διαθέσιμα όργανα”», σχολίασε με ειρωνεία. «Αλλά όχι, εκείνος προτιμούσε να κάνει διαστημικούς θορύβους με το στόμα του».
Μάλιστα, η Young δεν άφησε στο απυρόβλητο ούτε το ίδιο το κοινό που παρακολουθούσε τότε με ενθουσιασμό αυτές τις επιδείξεις. «Και το χειρότερο είναι ότι μας άρεσε, καθόμασταν και βλέπαμε έναν άνθρωπο να βγάζει ήχους τυμπάνων και λέγαμε: “Θεέ μου, υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να κάνει;”», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.
Αντί να αγνοήσει το πείραγμα, ο ίδιος ο Justin Timberlake αποφάσισε να απαντήσει δημόσια στα σχόλια της ανάρτησης, δείχνοντας διάθεση αυτοσαρκασμού. «Συχνά κοιτάζω κι εγώ πίσω σε εκείνη την εποχή και ακόμα δεν έχω βρει καμία απάντηση», έγραψε ο τραγουδιστής.
«Δεν ξέρω πώς να ζητήσω αρκετά συγγνώμη για όποιες φιλοδοξίες είχα τότε, ήταν πάρα πολλές οι μπότες και πάρα πολλές οι γάτες», συμπλήρωσε. «Ελπίζω να μπορείτε να με συγχωρήσετε».
Ωστόσο, ο τραγουδιστής φρόντισε να κρατήσει μια μικρή επιφύλαξη για το μέλλον, υπενθυμίζοντας ότι οι παλιές συνήθειες δύσκολα κόβονται. «Επίσης, δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι δεν θα το ξανακάνω, ο Θεός ας μας βοηθήσει όλους», κατέληξε γελώντας.
Το beatbox αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της σκηνικής του παρουσίας κατά τις τελευταίες ημέρες του συγκροτήματος *NSYNC και στο ξεκίνημα της σόλο πορείας του. Εμφανίστηκε χαρακτηριστικά στο τραγούδι «Pop» το 2001, ενώ στην ταινία της συναυλίας «Live from Madison Square Garden» το 2000 υπήρχε ολόκληρο αυτόνομο τμήμα αφιερωμένο στις φωνητικές του ικανότητες.
Αυτή η τεχνική δεν ήταν απλώς ένα τρικ για τις ζωντανές εμφανίσεις, αλλά πέρασε απευθείας στη δισκογραφία του μέσα από τη συνεργασία του με τον παραγωγό Timbaland. Οι δυο τους ενσωμάτωσαν ελεύθερα αυτούς τους ήχους σε κομμάτια που καθιέρωσαν τον ήχο του, με πιο εμβληματικό παράδειγμα το «Cry Me a River».
Μιλώντας παλιότερα στην εκπομπή «Hot Ones», ο Timberlake είχε περιγράψει πώς γεννήθηκε το συγκεκριμένο τραγούδι μέσα στο στούντιο. «Το παράξενο με το “Cry Me a River” ήταν ότι ο Timbaland έκανε beatbox πρώτος», είχε εξομολογηθεί ο τραγουδιστής.
«Μπήκα στο στούντιο χωρίς ιδιαίτερη διάθεση, εκείνος είδε την ψυχολογία μου και άρχισε αμέσως να βγάζει ρυθμούς με το στόμα», πρόσθεσε. «Τέσσερις ώρες αργότερα το κομμάτι είχε γραφτεί, είχε ηχογραφηθεί και ξεκινούσαμε τη διαδικασία της παραγωγής».
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 2002 στο πρώτο του σόλο άλμπουμ «Justified», αποτελώντας το εφαλτήριο για την τεράστια επιτυχία που ακολούθησε με το «FutureSex/LoveSounds». Ο δεύτερος αυτός δίσκος συμπλήρωσε πρόσφατα 20 χρόνια ζωής, έχοντας χαρίσει τρεις πρωτιές στο Billboard Hot 100 με τα «SexyBack», «My Love» με τη συμμετοχή του T.I. και «What Goes Around…Comes Around».
Αντιμετωπίζοντας με χιούμορ τις υπερβολές του παρελθόντος, ο Justin Timberlake αποδεικνύει ότι μπορεί να διασκεδάσει με τις παλιές του καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Η απολαυστική του αντίδραση δείχνει ότι ακόμη και οι πιο αμήχανες στιγμές του μπορούν να μετατραπούν σε μια ευκαιρία για γνήσιο αυτοσαρκασμό.
