Ο Kid Cudi αφήνει για λίγο το μικρόφωνο και πιάνει το πινέλο, παρουσιάζοντας το «Echoes of the Past» – μία εικαστική κατάδυση στον ψυχισμό του μέσω ενός νέου alter ego.
Ο Kid Cudi περνάει επίσημα την πύλη του κόσμου των καλών τεχνών και το κάνει με τον δικό του, αντισυμβατικό τρόπο: υπό ένα νέο όνομα. Ο ράπερ και ηθοποιός, που έχει καθορίσει τον ήχο μιας ολόκληρης γενιάς, ετοιμάζεται να αποκαλύψει την πρώτη του εικαστική έκθεση στο Παρίσι, συστήνοντας επισήμως στο κοινό την ταυτότητά του ως ζωγράφου: Scotty Ramon.
Πρόκειται για μία κίνηση που υπερβαίνει τα όρια του απλού celebrity hobby. Η πρώτη ατομική του έκθεση, με τίτλο «Echoes of the Past» (Απόηχοι του Παρελθόντος), θα παρουσιαστεί στην γκαλερί Ruttkowski;68, στο 3ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 31 Ιανουαρίου έως την 1η Μαρτίου, με τα επίσημα εγκαίνια να έχουν προγραμματιστεί για τις 30 Ιανουαρίου.
Ενώ οι θαυμαστές του γνωρίζουν εδώ και χρόνια τον Kid Cudi για τη συναισθηματικά ευάλωτη μουσική του και τη δημιουργικότητά του που δεν χωράει σε στεγανά ειδών, η έκθεση στο Παρίσι σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς μία διαφορετική κατεύθυνση, την οποία έχτιζε αθόρυβα το τελευταίο διάστημα.
Υπό το όνομα Scotty Ramon, ο καλλιτέχνης από το Κλίβελαντ πέρασε τον τελευταίο χρόνο αναπτύσσοντας ένα σώμα ζωγραφικών έργων που διοχετεύουν την ίδια εσωτερική σύγκρουσηπου βρίσκεται στην καρδιά της δισκογραφίας του: εκεί όπου το χρώμα και το βαρύ συναίσθημα υπάρχουν και αναπνέουν ταυτόχρονα.
Είναι μία φυσική εξέλιξη για έναν καλλιτέχνη που πάντα χρησιμοποιούσε την τέχνη του ως μέσο ψυχοθεραπείας και εξομολόγησης.
Σύμφωνα με την καταχώριση της Amy Verner στον ιστότοπο της Ruttkowski;68, η έκθεση θα περιλαμβάνει 10 πίνακες, πολλοί από τους οποίους επικεντρώνονται σε μία επαναλαμβανόμενη φιγούρα που ονομάζεται Max. Ο Max περιγράφεται ως το «εικαστικό alter ego» του Ramon και μία αναπαράσταση του «παιδιού μέσα του».
Σε αυτά τα έργα, ο Max εμφανίζεται σε σουρεαλιστικά σενάρια, άλλοτε κυνηγημένος από παιχνιδιάρικους δαίμονες και άλλοτε αντιμέτωπος με απειλητικές σκιές. Το αποτέλεσμα κάνει τους πίνακες να μοιάζουν περισσότερο με ζωντανά στιγμιότυπα του μυαλού και της ψυχοσύνθεσης του καλλιτέχνη, παρά με παραδοσιακά πορτρέτα.
Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία του Kid Cudi, γνωρίζουν πως η μάχη με τους «δαίμονες» και η αναζήτηση του φωτός είναι κεντρικοί άξονες της αφήγησής του. Τώρα, αυτές οι έννοιες αποκτούν μορφή και χρώμα.
Η περιγραφή της γκαλερί αναφέρει επίσης ότι ο Ramon συνδυάζει βιομορφικές φόρμες και γεωμετρικό σχεδιασμό με μία τολμηρή, σχεδόν συναισθητική αίσθηση του χρώματος.
Οι πίνακες φέρουν «ανησυχητικές φράσεις» και γραφικές προειδοποιήσεις, αλλά σταματούν λίγο πριν δώσουν στους θεατές ένα εύκολο συμπέρασμα. Αντιθέτως, αφήνουν χώρο για ερμηνείες που υποδηλώνουν «ανάπτυξη, μεταμόρφωση και ανάδυση από το σκοτάδι παρά κατανάλωση από αυτό».
Η επιστροφή στο παιδικό όνειρο
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Kid Cudi φέρεται να άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική μόλις πριν από λίγο περισσότερο από έναν χρόνο, επανασυνδεόμενος με ένα παιδικό όνειρο: να γίνει σκιτσογράφος.
Αυτή η πρώιμη έμπνευση είναι εμφανής στο στυλ του, το οποίο με μία πρώτη ματιά φαίνεται παιχνιδιάρικο και animated, αλλά είναι διαστρωματωμένο με το είδος της βιωματικής βαρύτητας που έχει εξερευνήσει στη μουσική, στα απομνημονεύματά του και στα πρόσφατα projects του.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μουσικούς να στρέφονται στα εικαστικά, αλλά στην περίπτωση του Scotty Ramon, η μετάβαση φαίνεται να είναι βαθιά προσωπική και λιγότερο μία «στυλιστική» άσκηση. Είναι η προσπάθεια ενός ανθρώπου να βρει νέες γλώσσες για να μιλήσει για τα ίδια, παλιά τραύματα και τις ελπίδες.
Η έκθεση στο Παρίσι δεν θα περιοριστεί μόνο στο οπτικό κομμάτι. Ο Cudi, πιστός στην μουσική του φύση, έχει δημιουργήσει ένα πρωτότυπο μουσικό σκορ που θα παίζει καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης.
Το ηχητικό στοιχείο περιγράφεται ως «ατμοσφαιρικό και ηλεκτρικό», οδηγούμενο από συνθεσάιζερ και ρυθμό, σχεδιασμένο να διαμορφώσει την εμπειρία της γκαλερί σε κάτι που πλησιάζει περισσότερο σε μία πλήρη εμβύθιση παρά σε μία παραδοσιακή περιήγηση σε αίθουσα τέχνης.
Αυτή η προσέγγιση δείχνει πως ο καλλιτέχνης αντιλαμβάνεται τον χώρο της γκαλερί ως μία επέκταση της σκηνής ή του στούντιο, όπου ο επισκέπτης καλείται να «νιώσει» το έργο με όλες του τις αισθήσεις.
Η έκθεση στο Παρίσι έρχεται λίγο μετά την πρεμιέρα ενός ντοκιμαντέρ με επίκεντρο τον Kid Cudi στο Art Basel Miami Beach, σηματοδοτώντας ότι η εποχή της ζωγραφικής του δεν είναι ένα παράπλευρο χόμπι. Αντιθέτως, εξελίσσεται σε αναπόσπαστο μέρος της ευρύτερης δημιουργικής ταυτότητας που χτίζει πέρα από τη μουσική.
Η επιλογή του Παρισιού, μιας πόλης που ιστορικά έχει αγκαλιάσει τους Αμερικανούς καλλιτέχνες που αναζητούν την επαναπροσδιορισμό τους, δεν είναι τυχαία. Ο Scotty Ramon δεν ζητά απλώς την προσοχή του κοινού του Kid Cudi· ζητά την προσοχή του κόσμου της τέχνης, καταθέτοντας την ψυχή του στον καμβά με την ίδια ειλικρίνεια που κάποτε την κατέθεσε στο «Man on the Moon».
Μένει να φανεί αν το εικαστικό κοινό θα ταυτιστεί με τον Max, όπως το μουσικό κοινό ταυτίστηκε με τον Mr. Rager.
