Με το νέο τραγούδι «Νότια Προάστια», ο Μανώλης Φάμελλος επιστρέφει στη δισκογραφία έχοντας στο πλευρό του τον Φοίβο Δεληβοριά. Η συνεργασία τους αποτελεί τον προάγγελο του νέου άλμπουμ του που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Οι δύο κορυφαίοι τραγουδοποιοί σχολιάζουν με λεπτή ειρωνεία τις μεγάλες αλλαγές, τους εργολάβους και την επίπλαστη ευημερία της αθηναϊκής Ριβιέρας.
Ο Μανώλης Φάμελλος ενώνει τις δυνάμεις του με τον Φοίβο Δεληβοριά στο νέο τραγούδι «Νότια Προάστια», προσφέροντας μία διεισδυτική ματιά στην Αθήνα που μεταμορφώνεται βιαστικά. Αυτή η συνάντηση, η οποία κυκλοφορεί από την ANIMA by Stay Independent, αποτελεί την πρώτη επίσημη γεύση από τον επερχόμενο δίσκο του Μανώλη Φάμελλου που αναμένεται το φθινόπωρο.
Η Αθήνα των τελευταίων ετών ζει στον ρυθμό μιας πρωτοφανούς οικοδομικής δραστηριότητας, με τα νότια προάστια να μετατρέπονται στο απόλυτο σύμβολο αυτής της νέας εποχής. Οι μακέτες για τη σύγχρονη ελληνική Ριβιέρα και τα μεγάλα έργα υπόσχονται έναν επίγειο παράδεισο, τον οποίο όμως οι δύο καλλιτέχνες επιλέγουν να αναλύσουν με μία πιο κριτική ματιά.
Η σύμπραξη του Μανώλη Φάμελλου και του Φοίβου Δεληβοριά μοιάζει απολύτως φυσική, καθώς και οι δύο έχουν διαγράψει μία πορεία γεμάτη από λεπτή ειρωνεία. Διαθέτουν επίσης μία σταθερή και βαθιά σχέση με το αστικό ελληνικό τραγούδι, γεγονός που τους επιτρέπει να προσεγγίζουν την πόλη χωρίς εύκολους συναισθηματισμούς.
Το τραγούδι «Νότια Προάστια» χαρακτηρίζεται από τη γνώριμη γραφή του Μανώλη Φάμελλου, η οποία πατάει πάνω σε μία μουσική διάθεση που ακούγεται φαινομενικά ανάλαφρη. Κάτω όμως από τις φωτεινές μελωδίες κρύβονται στίχοι που ανοίγουν αμέσως στον ακροατή τον δρόμο για μία δεύτερη, σαφώς πιο υποψιασμένη ανάγνωση.
Στο επίκεντρο της ιστορίας τίθεται η εικόνα της σύγχρονης ανάπτυξης, των μεγάλων εργοταξίων και των εργολάβων που υπόσχονται μία γρήγορη ευημερία. Οι δύο τραγουδοποιοί δεν στέκονται μπροστά σε αυτές τις εικόνες για να τις θαυμάσουν άκριτα ή να εντυπωσιαστούν από τη λάμψη τους.
Αντίθετα, επιλέγουν να φωτίσουν αυτή την πραγματικότητα με άφθονο χιούμορ και να τη μεγεθύνουν μέσα από τους στίχους τους. Με αυτό τον τρόπο, αφήνουν το ίδιο το αθηναϊκό τοπίο να αποκαλύψει μόνο του τις βαθιές εσωτερικές του αντιφάσεις.
Η συνάντησή τους προσδίδει στο τραγούδι μία έντονη θεατρικότητα που κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον. Ο Μανώλης Φάμελλος εισφέρει τη γεμάτη οξύτητα παρατήρησή του, ενώ ο Φοίβος Δεληβοριάς ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το κλίμα.
Ο Φοίβος Δεληβοριάς έχει χτίσει άλλωστε μία ολόκληρη καριέρα πάνω σε τραγούδια που έχουν την ικανότητα να μετατρέπουν την καθημερινή ρουτίνα σε μία θεατρική σκηνή. Εδώ, η Αθήνα ξεφεύγει από τον ρόλο του απλού φόντου και αναλαμβάνει τον ρόλο του πραγματικού πρωταγωνιστή.
Παρακολουθούμε μία πόλη που διαρκώς αλλάζει, χτίζεται, πουλιέται, διαφημίζεται έντονα και την ίδια στιγμή μοιάζει να κοιτάζει με αμηχανία τον εαυτό της στον καθρέφτη. Πίσω από τον σατιρικό τόνο των στίχων, το τραγούδι κρύβει ένα πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό σχόλιο.
Το «Νότια Προάστια» μιλά τελικά για την επίπλαστη σιγουριά που συχνά φέρνει η οικονομική ανάπτυξη. Εκφράζουν την ανθρώπινη ανάγκη να πιστέψουμε σε ένα λαμπερό μέλλον, αλλά ταυτόχρονα και τον φόβο πως ό,τι χτίζεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς μπορεί τελικά να αποδειχθεί εύθραυστο.
Η κριτική που ασκείται δεν επιστρατεύει βαριά λόγια ούτε εύκολες καταγγελίες. Οι δύο καλλιτέχνες προτιμούν την οδό της ειρωνείας, της υπερβολής και της αφηγηματικής χάρης, αφήνοντας τον ίδιο τον ακροατή να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Με το συγκεκριμένο τραγούδι, ο Μανώλης Φάμελλος προαναγγέλλει με τον καλύτερο τρόπο το επόμενο βήμα του στη δισκογραφία. Καταφέρνει να συνδυάσει την καθαρή μελωδία με το χιούμορ και την οξυδερκή κοινωνική παρατήρηση.
Η συμμετοχή του Φοίβου Δεληβοριά κάνει αυτή την πρώτη γεύση της νέας δουλειάς ακόμα πιο ενδιαφέρουσα για το κοινό. Οι φωνές τους συναντιούνται στο ιδανικό σημείο, εκεί ακριβώς όπου ένα τραγούδι γίνεται μία μικρή ιστορία, ένα σχόλιο για την εποχή μας και ένα ζωντανό αστικό στιγμιότυπο.
Το «Νότια Προάστια» λειτουργοεί τελικά ως ένας καθρέφτης της μεταβατικής περιόδου που διανύει σήμερα η ελληνική πρωτεύουσα. Σε μία εποχή που η ανάγκη για φυγή και εκμοντερνισμό συγκρούεται με την απώλεια της αστικής μας ταυτότητας, η σύμπραξη αυτή καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρη.
Ο Μανώλης Φάμελλος και ο Φοίβος Δεληβοριάς μάς υπενθυμίζουν τη δύναμη που κρύβει η χρήση της λεπτής ειρωνείας στο τραγούδι. Το χιούμορ τους δεν είναι μηδενιστικό, αλλά αποτελεί μία αναγκαία πράξη πνευματικής αντίστασης απέναντι στη βιαστική αρχιτεκτονική της καθημερινότητάς μας.
