Ο θάνατος του John McClain σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την παγκόσμια μουσική βιομηχανία και την αυτοκρατορία του Michael Jackson, την οποία οραματίστηκε και θωράκισε με απαράμιλλη αφοσίωση.
Η μουσική βιομηχανία θρηνεί την απώλεια του John McClain, του ανθρώπου που υπήρξε ο αφανής αρχιτέκτονας πίσω από την αναγέννηση της κληρονομιάς του Michael Jackson και ένας από τους πιο οξυδερκείς διαχειριστές της περιουσίας του. Ο McClain άφησε την τελευταία του πνοή την Τρίτη στο Λος Άντζελες, σε ηλικία 71 ετών. Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε από την Diana Baron, εκπρόσωπο της διαχείρισης της περιουσίας του Jackson, η οποία διευκρίνισε πως η αιτία ήταν επιπλοκές που προκλήθηκαν από μία πτώση.
Κατά τη διάρκεια μιας μακράς και λαμπρής καριέρας στα παρασκήνια της μουσικής σκηνής, ο McClain σφυρηλάτησε στενούς δεσμούς με την οικογένεια Jackson ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα. Ήταν εκείνος που έθεσε τις βάσεις για να μεταμορφωθεί η Janet Jackson σε παγκόσμιο είδωλο, καθοδηγώντας τα πρώτα της βήματα με στρατηγική ακρίβεια. Η εμπιστοσύνη που του έτρεφε ο Michael Jackson ήταν τέτοια, ώστε ο «βασιλιάς της pop» τον όρισε στη διαθήκη του ως συνεκτελεστή της περιουσίας του, παραπλεύρως του δικηγόρου John Branca.
Ο ρόλος του McClain στην εξέλιξη της μεταθανάτιας πορείας του Michael Jackson υπήρξε καταλυτικός. Υπό την επίβλεψή του, η κληρονομιά του καλλιτέχνη δεν παρέμεινε απλώς ζωντανή, αλλά γνώρισε μία πρωτοφανή επιχειρηματική και καλλιτεχνική άνθηση. Μεταξύ άλλων, ενορχήστρωσε την κυκλοφορία δύο άλμπουμ με αρχειακό υλικό, τη δημιουργία δύο παραστάσεων του Cirque du Soleil, καθώς και το θεατρικό έργο του Broadway «MJ: The Musical». Το έργο του επεκτάθηκε σε κινηματογραφικές παραγωγές και ντοκιμαντέρ, με κορυφαία στιγμή την πρόσφατη κινηματογραφική επιτυχία της βιογραφικής ταινίας «Michael».
Σύμφωνα με στοιχεία του Forbes, η διαχείριση της περιουσίας του Jackson έχει αποφέρει έσοδα που ξεπερνούν τα 3 δισεκατομμύρια δολάρια από τον θάνατο του τραγουδιστή το 2009 μέχρι σήμερα. Ο John Branca, σε μία φορτισμένη δήλωση, εξέφρασε τη βαθιά του οδύνη για την απώλεια του συνεργάτη του. «Είμαι βαθύτατα θλιμμένος για την απώλεια του συνεργάτη και αδελφού μου John McClain», ανέφερε ο Branca. «Ένας από τους μεγάλους καινοτόμους στον κόσμο της μουσικής και του μουσικού μάρκετινγκ, ο John ήταν ένας οραματιστής, που έβλεπε πέρα από τα συνηθισμένα και κοίταζε προς το μέλλον».
Ο Branca στάθηκε ιδιαίτερα στην πνευματική συνεισφορά του McClain στο κοινό τους έργο. «Όταν οριστήκαμε στη διαθήκη του Michael, ήξερα ότι θα προσέφερε σπουδαία διορατικότητα στη μουσική του Michael και ότι η φιλία και η αφσίωσή του σε αυτόν θα αποτελούσαν το θεμέλιο για όλα τα σπουδαία έργα που θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε στον κόσμο», συνέχισε. «Προσέφερε πάθος και μία αίσθηση πεποίθησης σε ό,τι έκανε και ήταν ο πιο γενναιόδωρος από τους φίλους. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς έναν κόσμο χωρίς αυτόν», κατέληξε.
Η Tracey Edmonds, παραγωγός της Edmonds Entertainment, θέλησε επίσης να τιμήσει τη μνήμη του μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. «Πρόσφατα έκανε την παραγωγή της τεράστιας επιτυχίας «Michael» και είμαι τόσο χαρούμενη που πρόλαβε να δει την επιτυχία της πριν φύγει από τη ζωή!», σχολίασε στις ιστορίες του λογαριασμού της στο Instagram. «Ήταν ένας από τους πιο έξυπνους και ευφυείς άνδρες που γνώρισα ποτέ, αλλά πάνω από όλα αυτά… ήταν μία τόσο ευγενική και στοργική ψυχή στη ζωή μου», πρόσθεσε.
Η σχέση του John McClain με τη μουσική ήταν οργανική και ξεκίνησε από την παιδική του ηλικία στο Λος Άντζελες. Μεγαλωμένος από τη θεία του, σε ένα περιβάλλον όπου οι γονείς του ήταν ενεργά μέλη της τοπικής jazz σκηνής, άρχισε μαθήματα πιάνου μόλις στα τρία του χρόνια. Στην εφηβεία του, εμπνευσμένος από τον Jimi Hendrix, στράφηκε στην κιθάρα. Ήταν εκείνη η περίοδος που μπήκε στην τροχιά της οικογένειας Jackson, αναπτύσσοντας μία στενή φιλία με τον Michael.
Οι ικανότητές του στην κιθάρα τον οδήγησαν στο R&B συγκρότημα The Silvers, όπου ανέλαβε καθήκοντα μουσικού διευθυντή. Στη συνέχεια, συμμετείχε ως guitarist σε ηχογραφήσεις κορυφαίων ονομάτων, όπως η Gladys Knight, η Diana Ross, ο Lionel Richie και οι Shalamar. Η μετάβασή του στις επιχειρηματικές δομές της βιομηχανίας έγινε το 1984, όταν ανέλαβε τη θέση του διευθυντή της μαύρης μουσικής για την A&M. Εκεί, υπέγραψε συμβόλαια με καλλιτέχνες όπως οι Human League, οι Atlantic Starr και ο Jesse Johnson.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο επίτευγμά του στην A&M ήταν η Janet Jackson. Ο McClain, διακρίνοντας το ταλέντο των Jimmy Jam και Terry Lewis –μελών των The Time– τους έφερε σε επαφή με την Janet, ενισχύοντας την εκκολαπτόμενη καριέρα τους στην παραγωγή. Το αποτέλεσμα ήταν θεαματικό. Μετά το άλμπουμ «Dream Street» του 1984, το οποίο είχε περιοριστεί στο No. 147 του Billboard Top 200, η Janet εκτοξεύθηκε στο No. 1 με το άλμπουμ «Control».
Το «Control» περιλάμβανε το ομώνυμο τραγούδι και το «Nasty», τα οποία η Jackson συνέγραψε με τους παραγωγούς της. Η επιτυχία επαναλήφθηκε το 1989 με το άλμπουμ «Rhythm Nation 1814». Ο McClain, μιλώντας στο περιοδικό Spin το 1987, εμφανίστηκε ταπεινός σχετικά με τον ρόλο του. «Της είπα: “Άφησε τη Whitney Houston και την Patti LaBelle να τραγουδούν με όλη τη δύναμη των πνευμόνων τους”», ανέφερε. «Απλώς συγκεντρώσου στο να γίνεις μία θηλυκή εκδοχή του Michael Jackson και θα δώσεις στον κόσμο κάτι που είναι ακόμα πιο συναρπαστικό».
Η Sylvia Rhone, τότε πρόεδρος του τμήματος Elektra Entertainment της Time Warner, είχε πλέξει το εγκώμιό του στους Los Angeles Times το 1998. «Ο John McClain έβαλε ξανά την A&M στον χάρτη σε μία στιγμή», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. «Ο άνθρωπος είναι ιδιοφυΐα». Μετά τη μετακίνησή του στην Interscope το 1989, ο McClain ενέπνευσε τον Dr. Dre να ιδρύσει τη δική του δισκογραφική, την Death Row Records, παρουσιάζοντας το demo του στον Jimmy Iovine.
Η πορεία του τον έφερε ξανά στην A&M το 1997, όπου συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Barry White, ο Ice Cube και ο Shaquille O’Neal. Αργότερα, το 2001, κατά τη θητεία του στην DreamWorks, συνεργάστηκε με τον Ron Isley και τον Burt Bacharach. Παράλληλα, εργαζόταν αδιάκοπα για το μέλλον των Jackson 5, ελπίζοντας σε ένα νέο άλμπουμ μετά την ένταξή τους στο Rock & Roll Hall of Fame, αν και το συγκεκριμένο σχέδιο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Μετά τον θάνατο του Michael Jackson το 2009, ο McClain βρέθηκε στο επίκεντρο μιας νομικής διαμάχης, καθώς η μητέρα του τραγουδιστή, Katherine, αμφισβήτησε αρχικά τον διορισμό του ίδιου και του Branca ως εκτελεστών. Τελικά, η δικαιοσύνη επικύρωσε τη διαθήκη του 2002. Ο McClain, επιλέγοντας να κρατά χαμηλό προφίλ και αφήνοντας τον Branca να εκτελεί χρέη εκπροσώπου, επικεντρώθηκε στην ουσία της μουσικής.
Οργάνωσε την κυκλοφορία των μεταθανάτιων άλμπουμ «Michael» (2010) και «Xscape» (2014) και εργάστηκε για να διασφαλίσει ότι η υστεροφημία του καλλιτέχνη θα ξεπερνούσε τα όρια της δισκογραφίας. Η τελευταία του μεγάλη επιτυχία, η βιογραφική ταινία «Michael», έχει ήδη αποφέρει 321 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες από την κυκλοφορία της τον Απρίλιο, σύμφωνα με το Box Office Mojo.
Ο ίδιος ο McClain είχε περιγράψει με σαφήνεια τη φιλοσοφία του το 1998 στους Los Angeles Times. «Δεν είμαι ο τύπος του ανθρώπου που χρειάζεται να κάνει έρευνα για να καταλάβει αν ένα τραγούδι είναι καλό ή όχι», είχε πει. «Είμαι μουσικός. Και αυτό που στοχεύω να κάνω στην A&M είναι να επαναφέρω τη μορφή της τέχνης. Θέλω αυτή η εταιρεία να φέρει σπουδαίους τραγουδοποιούς και παίκτες που ξέρουν να αυτοσχεδιάζουν. Θέλω η A&M να δημιουργεί μουσική που κάνει τις τρίχες στα χέρια σου να σηκώνονται».
Η απώλεια του John McClain αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη διαχείριση της μουσικής ιστορίας του 20ού αιώνα. Υπήρξε ένας άνθρωπος που συνδύαζε το ένστικτο του καλλιτέχνη με τη διορατικότητα του επιχειρηματία, υπηρετώντας με συνέπεια το όραμα του φίλου του Michael Jackson, διασφαλίζοντας ότι η μουσική του θα συνεχίσει να συγκινεί τις επόμενες γενιές.
