Η Νατάσσα Μποφίλιου έκλεισε με μία τελευταία υπόκλιση που χωρούσε όλη την ευγνωμοσύνη και τον ενθουσιασμό αυτής της συναρπαστικής παρέας.
Ο «Μεγάλος Κύκλος» έκλεισε θριαμβευτικά. Σε μία από τις ωραιότερες, τις πιο δυνατές και φορτισμένες συναυλίες τους έως τώρα, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος έκλεισαν θριαμβευτικά τον δεύτερο και τελευταίο κύκλο της παράστασης «Κάτι Καίγεται», τη Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου, στο ασφυκτικά γεμάτο Δημοτικού Θέατρο Λυκαβηττού στην Αθήνα.
Ύστερα από δύο χρόνια απόλυτα επιτυχημένων εμφανίσεων με αφετηρία τη σκηνή του «VOΧ» στην Αθήνα, με περισσότερα από 110 live σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο και με περισσότερους από 150.000 θεατές να συμμετέχουν με ενθουσιασμό, οι δυο κύκλοι παραστάσεων που βασίστηκαν στον ομότιτλο δίσκο της πιο αγαπημένης τριάδας του ελληνικού τραγουδιού, ολοκληρώθηκαν με τον πιο ταιριαστό επίλογο μίας εκπληκτικής διαδρομής.
Καταιγιστική από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό της συναυλίας και μέσα σε μια ατμόσφαιρα γιορτής, πάθους, ρυθμού και συγκίνησης, η Νατάσσα Μποφίλιου, άλωσε τη σκηνή του Λυκαβηττού, μαγεύοντας το κοινό με την αστραφτερή της παρουσία, τη χαρά και τον ενθουσιασμό της για όσα προηγήθηκαν αυτά τα δύο χρόνια, αλλά και για όλα όσα είναι μπροστά.
Οι ευφάνταστες ενορχηστρώσεις του Θέμη Καραμουρατίδη, η λεπτοδουλεμένη ροή των τραγουδιών από τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο, που κάλυπταν όλη τη διαδρομή τους από την αρχή μέχρι σήμερα, η παρουσία όλων σχεδόν των συντελεστών αυτών των δύο κύκλων στη σκηνή, οι αναμνήσεις και οι εμπειρίες τους, οι χαρές και οι συγκινήσεις από αυτά τα δύο μοναδικά χρόνια, όλα συμπυκνώθηκαν σε μια μοναδική βραδιά γιορτής που καθήλωσε το κοινό του Λυκαβηττού, το οποίο τους αποθέωσε.
Η πίστη στο όνειρο, η συνέπεια, η ομάδα, το ταλέντο έγιναν οι πρωταγωνιστές αυτής της φλεγόμενης βραδιάς, που απέδειξε πως η Τέχνη και η Αλήθεια μπορούν να φέρουν ξανά την ομορφιά στον κόσμο.
Ο «Μεγάλος Κύκλος» έκλεισε με μία τελευταία υπόκλιση που χωρούσε όλη την ευγνωμοσύνη και τον ενθουσιασμό αυτής της συναρπαστικής παρέας απέναντι στη «φυλή» τους που τους αποθέωσε, καθώς και με την υπόσχεση πως «όλα είναι μπροστά», όμορφα, συναρπαστικά, λαμπερά.
Κι έτσι, μόλις έσβησαν τα φώτα στον Λυκαβηττό και ο λόφος κράτησε για λίγο ακόμη τον απόηχο των χιλιάδων φωνών, έμεινε η βεβαιότητα πως κάτι μεγαλύτερο από μια απλή περιοδεία ολοκληρώθηκε. Για δυο γεμάτα χρόνια, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Θέμης Καραμουρατίδης και ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος έστειλαν τα τραγούδια τους σαν καρτ ποστάλ σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Κύπρου, καλώντας μας σε μια πεισματάρικη, συλλογική ελπίδα πως – ναι – «όλα είναι μπροστά».
Το φινάλε στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού επιβεβαίωσε αυτό που ψιθυριζόταν: αυτή η τριάδα ξέφυγε πια από τις ταμπέλες «σχήμα» ή «έργο» και έγινε μια μικρή, μετακινούμενη κοινότητα, που μετρά την επιτυχία της όχι σε εισιτήρια αλλά στα ανυπόκριτα συναισθήματα του κοινού σε κάθε τραγούδι.
Τι ακολουθεί; Αν αυτές οι 110 συναυλίες μας δίδαξαν κάτι, είναι πως ο πραγματικός προορισμός δεν ήταν ποτέ ο επόμενος σταθμός, ήταν η στιγμή επάνω σ’ εκείνη τη σκηνή, όπου ταλέντο, πειθαρχία και προκλητική πίστη ευθυγραμμίστηκαν – κι έκαναν, έστω για ένα δίωρο, τον κόσμο να φανεί ξανά πιθανός.
Ο «Μεγάλος Κύκλος», λοιπόν, έκλεισε. Κι ένας καινούργιος θα ανοίξει – θαρρείς αμέσως μόλις χαμηλώσει η βοή του τελευταίου χειροκροτήματος. Ως τότε, έχουμε αυτήν τη μνήμη, φωτεινή κι απείθαρχη σαν φωτοβολίδα στον αθηναϊκό ουρανό, να μας θυμίζει γιατί εξακολουθούμε να στηνόμαστε στην ουρά για μία συναυλία, πιστεύοντας – ακόμη – πως η μουσική μπορεί να καίει και να γιατρεύει την ίδια ανάσα.
Φωτογραφίες
