Το Netflix παρουσιάζει το «Noah Kahan: Out Of Body», ένα οδοιπορικό στην εσωτερική γεωγραφία του Noah Kahan, από την απομόνωση του Βερμόντ στην παγκόσμια καταξίωση και τον φόβο που γεννά η ανάγκη για συνεχή έμπνευση.
Η πορεία προς την κορυφή σπάνια είναι μία ευθεία γραμμή, ειδικά όταν αυτή περνά μέσα από τα απομακρυσμένα δάση του Βερμόντ και την ψυχολογική πίεση της αναγνωρισιμότητας. Το νέο trailer για το ντοκιμαντέρ «Noah Kahan: Out Of Body», που αναμένεται να κυκλοφορήσει στο Netflix στις 13 Απριλίου, προσφέρει μία αφιλτράριστη ματιά στη ζωή του καλλιτέχνη.
Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Nick Sweeney, το trailer ξεκινά με μία σχεδόν άβολη ειλικρίνεια, καθώς ο Noah Kahan ερωτάται για τις πρώτες του κινήσεις στο κινητό αμέσως μετά την ολοκλήρωση μιας συναυλίας.
«Περιστασιακά θα ελέγξω το Twitter, για να δω ποια ήταν η ανταπόκριση για την εμφάνιση», παραδέχεται μπροστά στην κάμερα, περιγράφοντας μία ρουτίνα που πολλοί θα αναγνώριζαν ως την απόλυτη έκφραση της σύγχρονης ανασφάλειας.
«Και αν δεν είναι καλή, ταμπουρώνομαι στο δωμάτιό μου και παραγγέλνω Taco Bell. Και αν είναι καλή, πάλι ταμπουρώνομαι στο δωμάτιό μου με Taco Bell», συμπλήρωσε, αποκαλύπτοντας τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται την έκθεση.
Η ταινία εστιάζει στην περίοδο που ο Noah Kahan βρισκόταν ένα βήμα πριν εγκαταλείψει οριστικά τη μουσική, λίγο πριν η τεράστια επιτυχία του «Stick Season» αλλάξει τα πάντα. Το τραγούδι αυτό γράφτηκε στην απομόνωση της επαρχιακής του κατοικίας στο Βερμόντ, ένα μέρος που μοιάζει να αποτελεί ταυτόχρονα το καταφύγιο και τη φυλακή του.
Στο trailer, ο καλλιτέχνης εμφανίζεται να αναμετράται με το βαρύ φορτίο της κυκλοφορίας ενός νέου άλμπουμ, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στη δόξα και τις προσωπικές δυσκολίες.
«Ξέρω ότι είμαι πιο χαρούμενος όταν βρίσκομαι σπίτι και όταν γράφω μουσική», εξομολογείται, θέτοντας το κεντρικό υπαρξιακό ερώτημα της καριέρας του.
«Και αυτό είναι που φοβάμαι περισσότερο — ότι πρέπει να βρίσκομαι στο σπίτι της μαμάς μου, ότι πρέπει να είμαι στο Βερμόντ, ότι πρέπει να παλεύω ή να πονάω για να μπορέσω να γράψω μουσική», ανέφερε, εκφράζοντας την αγωνία κάθε καλλιτέχνη που ταυτίζει τη δημιουργικότητα με το βίωμα της οδύνης.
Το φιλμ ανακοινώθηκε για πρώτη φορά το περασμένο καλοκαίρι και έκανε την πρεμιέρα του στο φεστιβάλ SXSW στο Όστιν του Τέξας νωρίτερα αυτόν τον μήνα. Εκεί, απέσπασε το βραβείο «24 Beats Per Second», επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της αφήγησής του.
Μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, ο Noah Kahan μοιράστηκε με τους θαυμαστές του το άγχος που του προκάλεσε αυτό το εγχείρημα, λόγω του εξαιρετικά προσωπικού του χαρακτήρα.
«Είναι προσωπικό και ορισμένα πράγματα που θίγω είναι επίπονο να τα σκέφτομαι ή να τα θυμάμαι», εξήγησε, δείχνοντας τη συναισθηματική επένδυση που απαιτήθηκε για τα γυρίσματα.
«Ωστόσο, οτιδήποτε τρομακτικό ή δύσκολο συνήθως αξίζει να μοιράζεται με τον κόσμο. Ίσως φτάσει σε κάποιον από εσάς σε μία στιγμή που το έχετε ανάγκη», έγραψε απευθυνόμενος στο κοινό του.
«Ίσως δείτε κάτι από τη δική σας οικογένεια στη δική μου. Σε κάθε περίπτωση, ελπίζω να το αγαπήσετε», κατέληξε, δίνοντας το στίγμα μιας ταινίας που στοχεύει στην ταύτιση και όχι στον εντυπωσιασμό.
Παράλληλα με το ντοκιμαντέρ, ο Noah Kahan προετοιμάζει το έδαφος για το τέταρτο άλμπουμ του με τίτλο «The Great Divide», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 24 Απριλίου από τη Mercury Records.
Το ομώνυμο τραγούδι κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο, ενώ ακολούθησε το δεύτερο single, «Porch Light», στις 13 Μαρτίου, το οποίο αποτελεί μία σημαντική στιγμή για τη δισκογραφία του.
Πρόκειται για την πρώτη του συνεργασία με τον Aaron Dessner, μία σύμπραξη που ηχογραφήθηκε ανάμεσα στο Long Pond Studio του Aaron Dessner στο Χάντσον της Νέας Υόρκης και στα Gold Pacific Studios στο Νάσβιλ.
Ο Noah Kahan συνυπέγραψε το τραγούδι με τον Aaron Dessner, ενώ στην παραγωγή συμμετείχε και ο σταθερός συνεργάτης του, Gabe Simon, δημιουργώντας έναν ήχο που παντρεύει την εσωστρέφεια με την ηχητική ποιότητα.
Η ιστορία του Noah Kahan είναι μία υπενθύμιση ότι η επιτυχία δεν θεραπεύει απαραίτητα τις εσωτερικές ρωγμές, αλλά συχνά τις φωτίζει με έναν τρόπο που απαιτεί θάρρος για να τον αντέξεις. Η μετάβαση από το «Stick Season» στο «The Great Divide» δεν είναι απλώς μία δισκογραφική συνέχεια, αλλά μία προσπάθεια του καλλιτέχνη να αποδείξει στον εαυτό του ότι η έμπνευση μπορεί να υπάρξει και έξω από το πλαίσιο του πόνου.
Στο ντοκιμαντέρ, η κάμερα του Nick Sweeney λειτουργεί ως ένας αθόρυβος παρατηρητής που καταγράφει τη μετάλλαξη ενός ανθρώπου από έναν εσωστρεφή τραγουδοποιό σε ένα πρόσωπο που καλείται να διαχειριστεί τις προσδοκίες εκατομμυρίων ακροατών. Η ειλικρίνεια με την οποία μιλά για την εξάρτησή του από την αποδοχή των social media και την καταφυγή στο πρόχειρο φαγητό ως μηχανισμό άμυνας, αποδομεί το αρχέτυπο του απρόσιτου σταρ.
Η συνεργασία με τον Aaron Dessner, γνωστό για την ικανότητά του να αναδεικνύει την στιχουργική βάθος των καλλιτεχνών με τους οποίους δουλεύει, προσθέτει ένα νέο επίπεδο στην αισθητική του Noah Kahan. Το περιβάλλον του Long Pond Studio φαίνεται να λειτούργησε ως ο ιδανικός ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στην απομόνωση του Βερμόντ και την επαγγελματική πίεση του Νάσβιλ.
Το «Out Of Body» υπόσχεται να είναι μία σπάνια καταγραφή της ανθρώπινης πλευράς της μουσικής βιομηχανίας, εστιάζοντας στη στιγμή που η τέχνη σταματά να είναι μία ιδιωτική υπόθεση και γίνεται κτήμα του κόσμου. Για τον Noah Kahan, αυτή η έκθεση είναι το τίμημα που καλείται να πληρώσει για να παραμείνει πιστός στη φωνή του, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξαναζήσει τις πιο δύσκολες στιγμές του μπροστά στον φακό.
