Η Sharon Osbourne αποκαλύπτει πως κανένας καλλιτέχνης δεν ζήτησε χρήματα για το ιστορική συναυλία και βάζει τα πράγματα στη θέση τους για το ποσό που συγκεντρώθηκε, μιλώντας για την πραγματική κληρονομιά του Ozzy Osbourne.
Στον απόηχο της σιωπής που άφησε η απώλεια ενός θρύλου, έρχονται στο φως οι λεπτομέρειες μιας βραδιάς που δεν ήταν απλώς μία συναυλία, αλλά ένα μεγαλειώδες, συλλογικό αντίο. Η Sharon Osbourne, σύζυγος και μάνατζερ του αείμνηστου Ozzy Osbourne, έσπασε τη σιωπή της στο podcast της οικογένειας, «The Osbournes», αποκαλύπτοντας την βαθιά αλληλεγγύη που χαρακτήρισε την τελευταία, ιστορική συναυλία του «Back to the Beginning».
Και η αλήθεια, όπως τη διηγήθηκε, είναι ακόμα πιο συγκινητική από όσο φανταζόμασταν.
Ίσως να μην αποτελεί έκπληξη για όσους γνωρίζουν την κουλτούρα της metal κοινότητας, αλλά επιβεβαιώθηκε με τον πιο επίσημο τρόπο: κανένας από τους καλλιτέχνες που τίμησαν τον Ozzy Osbourne στη σκηνή εκείνο το καλοκαίρι δεν πληρώθηκε. Το έκαναν από αγάπη για τη μουσική και, πάνω απ’ όλα, από αγάπη για τον εμβληματικό πρωτοπόρο του metal.
Στο πρώτο επεισόδιο του podcast μετά τον θάνατο του Ozzy στις 22 Ιουλίου, σε ηλικία 76 ετών —λίγες μόλις εβδομάδες μετά τη μεγαλειώδη συναυλία— η Sharon Osbourne ξεκαθάρισε το τοπίο με απόλυτη ειλικρίνεια.
«Πληρώσαμε το κόστος για να φέρουμε τους πάντες, να τους μεταφέρουμε, τη διαμονή, τα πάντα», δήλωσε για την ολοήμερη συναυλία που έλαβε χώρα στις 5 Ιουλίου στο Villa Park στη γενέτειρα του Ozzy, το Μπέρμιγχαμ.
Στη σκηνή ανέβηκαν κολοσσοί όπως οι Metallica, οι Guns N’ Roses, οι Slayer, οι Pantera, οι Alice in Chains και οι Anthrax, πλαισιώνοντας τη σόλο εμφάνιση του ίδιου του Ozzy Osbourne και την επανένωσή του με τους Black Sabbath.
«[Και] κανείς δεν πληρώθηκε. Κανείς δεν ζήτησε ούτε μία πένα. Πρόσφεραν τον χρόνο τους, την προσπάθειά τους, τα πάντα, δωρεάν. Οι άνθρωποι ήταν, ω Θεέ μου, τόσο γενναιόδωροι», σημείωσε η Sharon.
Ωστόσο, πέρα από την συγκινητική αυτή πτυχή, η Sharon Osbourne θέλησε να διορθώσει και μία σημαντική παρανόηση που κυκλοφόρησε ευρέως: το πραγματικό ποσό που συγκεντρώθηκε από το «Back to the Beginning». για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Η συζήτηση πυροδοτήθηκε από μία ανάρτηση στο Instagram του μουσικού διευθυντή της συναυλίας, του κιθαρίστα Tom Morello των Rage Against the Machine, ο οποίος, σε μία στιγμή ενθουσιασμού, είχε ισχυριστεί ότι η εκδήλωση θα δώριζε περίπου 190 εκατομμύρια δολάρια σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, όπως το Παιδιατρικό Νοσοκομείο του Μπέρμιγχαμ, το Acorn Children’s Hospital και το Cure Parkinson’s.
Ο γιος της οικογένειας, Jack Osbourne, το έθεσε πιο ωμά, σχολιάζοντας ότι κυκλοφόρησε «ένας τεράστιος όγκος από ανοησίες» σχετικά με τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν.
Η Sharon, βετεράνος μάνατζερ, πρόσθεσε με τη χαρακτηριστική της ευθύτητα: «Αν μία μόνο συναυλία μπορούσε να συγκεντρώσει… εννοώ, το ποσό έφτασε μέχρι και τα 190 εκατομμύρια δολάρια. Είναι σαν να λες σε οποιονδήποτε καλλιτέχνη, “απλά κάνε ένα μεγάλο σόου, βιντεοσκόπησέ το και μπορείς να συνταξιοδοτηθείς μόνο από αυτό”. Όχι, δεν πλησίαζε καν αυτό το ποσό, και μακάρι να το έκανε, αλλά ζούμε στην πραγματικότητα, στον αληθινό κόσμο».
Η αλήθεια, όπως την αποκάλυψε η Sharon Osbourne, είναι πως η συναυλία συγκέντρωσε περίπου 11 εκατομμύρια δολάρια για φιλανθρωπία. Ένα ποσό ασφαλώς τεράστιο και σωτήριο, το οποίο όμως προκύπτει αφού αφαιρεθεί το κολοσσιαίο κόστος της παραγωγής: οι πτήσεις, η διαμονή και η διοργάνωση ενός τόσο φιλόδοξου και τεχνικά απαιτητικού γεγονότος.
Αυτή η μεγαλειώδης βραδιά θα αποτελέσει το αντικείμενο της επερχόμενης συναυλιακής ταινίας 100 λεπτών με τίτλο «Back to the Beginning: Ozzy’s Final Bow», η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στις αρχές του επόμενου έτους.
Στο τέλος της ημέρας, η ιστορία της τελευταίας συναυλίας του Ozzy Osbourne και των Black Sabbath δεν είναι μία ιστορία αριθμών, είτε αυτοί είναι 11 είτε 190 εκατομμύρια δολάρια. Είναι η ιστορία μιας κοινότητας που συσπειρώθηκε για να τιμήσει έναν δικό της άνθρωπο, αποδεικνύοντας ότι η κληρονομιά δεν μετριέται σε χρήματα, αλλά σε αλληλεγγύη, σεβασμό και ανιδιοτελή αγάπη.
Ήταν η απόδειξη ότι η μουσική, στην πιο αγνή μορφή της, μπορεί ακόμα να γίνει μία πράξη συλλογικής γενναιοδωρίας. Και αυτή, ίσως, να είναι η πιο ταιριαστή τελευταία υπόκλιση για τον αιώνιο «Πρίγκιπα του Σκότους».
