Ο Paul Weller εξηγεί γιατί δεν θα παρακολουθήσει την ιστορική επανένωση των Oasis, παρότι τους θεωρεί πολιτισμικό φαινόμενο — και εκφράζει τη δική του, ξεκάθαρη προτίμηση για πιο ανθρώπινες μουσικές εμπειρίες.
Η συζήτηση για την επανένωση των Oasis έχει μονοπωλήσει το ενδιαφέρον του μουσικού κόσμου. Με τον Liam και τον Noel Gallagher επιτέλους μαζί ξανά πάνω στη σκηνή, η παγκόσμια περιοδεία «Live ’25» συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες θεατές και έχει λάβει ήδη διαστάσεις πολιτιστικού συμβάντος. Όμως, για έναν θρύλο όπως ο Paul Weller, ακόμα και ένα τέτοιο γεγονός δεν είναι αρκετό για να τον πείσει να βρεθεί μπροστά από τα φώτα.
Σε μία νέα συνέντευξή του στο BBC Radio 2 και την Jo Whiley, ο Paul Weller, φίλος και τακτικός συνεργάτης του Noel Gallagher, μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για την επιλογή του να απουσιάσει από όλες τις στάσεις της περιοδείας των Oasis. Ο λόγος; Δεν έχει καμία όρεξη για συναυλίες σε στάδια.
«Δεν είμαι μεγάλος λάτρης των μεγάλων συναυλιών. Είπα στον Noel πριν μερικές εβδομάδες ή μήνες: “Θα κάνετε κανένα ζέσταμα;”, το οποίο δεν έκαναν. Αλλά θα πήγαινα να δω κάτι τέτοιο σε έναν μικρότερο χώρο. Απλά δεν μου αρέσουν οι μεγάλες συναυλίες, δεν έχει σημασία ποιος παίζει», εξήγησε ξεκάθαρα.
Ο Weller δεν παρέλειψε να αναδείξει το τι θεωρεί «πρόβλημα» στις μεγαλεπήβολες συναυλίες: την απόσταση. Όπως δήλωσε, εκτός αν είσαι ακριβώς στην πρώτη σειρά, αναγκάζεσαι να παρακολουθείς την παράσταση μέσα από μία οθόνη.
«Κάπως το χαλάει για μένα. Θέλω να βλέπω όποιον παίζει ή τραγουδάει. Και θέλω να μπορώ να τον βλέπω πραγματικά», σημείωσε.
Παρά την απουσία του, δεν έλειψαν τα καλά του λόγια για τη δυναμική της επιστροφής των Oasis. Ο ίδιος εκτιμά ότι πρόκειται για κάτι που ξεπερνά τη μουσική.
«Είναι μία πολιτιστική στιγμή», είπε. «Οι άνθρωποι με τους οποίους μιλάω στον δρόμο – όχι απαραίτητα εκείνοι που θα νόμιζες ότι είναι θαυμαστές τους – πηγαίνουν όλοι σε αυτές τις συναυλίες».
Η περιοδεία «Live ’25» ξεκίνησε τον Ιούλιο από το Κάρντιφ, συνεχίστηκε στο Μάντσεστερ και έφτασε μέχρι και το Στάδιο Wembley του Λονδίνου, όπου έκανε στάση για πέντε sold-out εμφανίσεις.
Στη συνέχεια, οι Oasis επισκέπτονται Εδιμβούργο, Δουβλίνο και κατόπιν απογειώνονται για Βόρεια Αμερική, Ιαπωνία, Αυστραλία και Βραζιλία, με το φινάλε της περιοδείας να έχει προγραμματιστεί στο Σάο Πάολο στις 25 Νοεμβρίου.
Παρ’ όλα αυτά, ο Paul Weller δεν άλλαξε γνώμη. Όταν ρωτήθηκε αν του περνά από το μυαλό να είναι παρών, τουλάχιστον για να δείξει την υποστήριξή του στον φίλο του Noel Gallagher, απάντησε πως κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται. «Ξέρεις πώς θα πάει γι’ αυτόν, θα είναι τρελό», είπε με σιγουριά.
Γνωστός για τη δική του μακρά πορεία με τους The Jam, τους The Style Council αλλά και την προσωπική του δισκογραφία, ο Paul Weller δεν δίστασε να εκφράσει την άποψή του και για τη θέση των Oasis στη σημερινή πραγματικότητα.
«Μάλλον δεν υπάρχουν πολλά συγκροτήματα σαν αυτούς αυτή τη στιγμή», ανέφερε. Και συνέχισε: «Αυτού του είδους η κιθαριστική μουσική δεν κυριαρχεί, τουλάχιστον στο Ηνωμένο Βασίλειο, ίσως οι Fontaines D.C. να είναι κάπως διαφορετικοί… Αλλά υπάρχει σίγουρα ένα νεότερο κοινό που έχασε όλο αυτό που αντιπροσώπευε η δεκαετία του ’90».
Ίσως αυτή ακριβώς να είναι και η ουσία του σχολίου του. Η μαγεία για τον ίδιο δεν βρίσκεται στα laser, στις ολοκάθαρες γιγαντοοθόνες ή στα τεράστια στάδια με δεκάδες χιλιάδες θεατές. Βρίσκεται στο να είσαι κοντά στον καλλιτέχνη, να νιώθεις κάθε αναπνοή, κάθε λέξη, κάθε νότα «σε απόσταση αναπνοής».
Παρά την απουσία του από τα μεγάλα στάδια, ο Weller παραμένει παρών στον δημόσιο διάλογο – και στη δράση. Μόλις την περασμένη εβδομάδα ανακοίνωσε μία ξεχωριστή συναυλία με κοινωνικό χαρακτήρα για τη στήριξη του λαού της Παλαιστίνης.
Το «Gig For Gaza», που θα πραγματοποιηθεί στο Troxy του Λονδίνου στις 17 Οκτωβρίου, στοχεύει στη συγκέντρωση πόρων για τις οργανώσεις Medical Aid for Palestinians (MAP) και Gaza Forever. Στη σκηνή θα τον πλαισιώσουν οι Primal Scream, οι Inhaler και ο Maverick Sabre.
Η στάση του Paul Weller ίσως φαίνεται αντισυμβατική στη σημερινή εποχή των εντυπωσιακών live παραγωγών και των viral στιγμών στα social media. Όμως πίσω από τα λεγόμενά του κρύβεται κάτι διαχρονικό: η αλήθεια μιας αυθεντικής καλλιτεχνικής εμπειρίας.
Για εκείνον, η σύνδεση με τον καλλιτέχνη πρέπει να είναι άμεση, ανεπηρέαστη από αποστάσεις και τεχνάσματα.
Το αν θα αλλάξει γνώμη δεν το ξέρει κανείς. Αλλά σίγουρα, με τη χαρακτηριστική του ειλικρίνεια, ο Paul Weller κατορθώνει να επαναφέρει στον διάλογο το ερώτημα: Πόσο κοντά θέλουμε να είμαστε στη μουσική όταν τη ζούμε; Μέσα απ’ τις οθόνες ή σαν να παίζει για μας και μόνο για εμάς; Στην περίπτωση του Weller, η απάντηση είναι σαφής.
