Έξι χρόνια μετά το άλμπουμ «Punisher», η Phoebe Bridgers ανοίγει το επόμενο κεφάλαιο της προσωπικής της διαδρομής με το «Lost Boys», το πρώτο δείγμα από το νέο δίσκο «Lost Weekend», που κυκλοφορεί στις 14 Αυγούστου. Η επιστροφή της συνοδεύεται από ένα βίντεο γεμάτο μεσαιωνικές αναφορές, μία περιοδεία χωρίς κινητά τηλέφωνα και μία συζήτηση που ξεπερνά κατά πολύ τη μουσική.
Η επιστροφή της Phoebe Bridgers είχε αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις πριν ακόμη ακουστεί μία νέα νότα. Αυτό συμβαίνει όταν ένας καλλιτέχνης λείπει για χρόνια, αλλά η επιρροή του συνεχίζει να μεγαλώνει όσο απουσιάζει.
Το «Lost Boys», το πρώτο solo single της μετά από τέσσερα χρόνια, δεν έρχεται απλώς να προλογίσει το άλμπουμ «Lost Weekend». Έρχεται να απαντήσει στο ερώτημα που αιωρούνταν από το 2020 και το «Punisher»: πώς συνεχίζει ένας άνθρωπος όταν το ίδιο του το ύφος έγινε σημείο αναφοράς για μία ολόκληρη γενιά τραγουδοποιών;
Η ίδια είχε εξηγήσει στο υλικό που συνοδεύει την κυκλοφορία ότι χρειάστηκε χρόνο για να ολοκληρώσει τον τρίτο προσωπικό της δίσκο, επειδή άρχισε να αισθάνεται «λίγο κουρασμένη από τον κόσμο» της δημόσιας ζωής.
Δύσκολα μπορεί κανείς να την αδικήσει. Μετά το «Punisher», που κυκλοφόρησε μέσα στην περίοδο των lockdown και απέκτησε ξεχωριστή σχέση με ένα κοινό που αναζητούσε παρηγοριά, η Bridgers βρέθηκε στο επίκεντρο μιας ολοένα πιο παρεμβατικής σχέσης με μέρος των θαυμαστών της. Η επιτυχία του άλμπουμ την έφερε σε ένα επίπεδο δημοσιότητας που ελάχιστοι καλλιτέχνες της indie σκηνής είχαν γνωρίσει μέχρι τότε.
Τα τελευταία χρόνια, οι γυναίκες που γράφουν εσωστρεφή, λεπτοδουλεμένα indie-rock τραγούδια απέκτησαν απήχηση που μέχρι πρότινος συναντούσε κανείς μόνο στην κορυφή της mainstream μουσικής βιομηχανίας. Ανάμεσά τους, η Phoebe Bridgers, το συγκρότημα boygenius με τις Julien Baker και Lucy Dacus, αλλά και η Mitski, βρέθηκαν αντιμέτωπες με πρωτόγνωρο ενδιαφέρον και εξίσου πρωτόγνωρη πίεση.
Η κατάσταση ξέφυγε αρκετές φορές από κάθε όριο. Όταν κυκλοφόρησαν φήμες το 2022 ότι η Bridgers είχε αρραβωνιαστεί, υπήρξαν άνθρωποι που αντιμετώπισαν την προσωπική της ευτυχία σχεδόν σαν προδοσία απέναντι στη θλίψη που εξέφραζαν τα τραγούδια της. Όταν αργότερα ξεκίνησε νέα σχέση, οι φήμες και τα κουτσομπολιά πήραν ξανά φωτιά.
Το 2023, η ίδια κατήγγειλε δημόσια όσους την παρενόχλησαν επιθετικά σε αεροδρόμιο, την ώρα που ταξίδευε για την κηδεία του πατέρα της.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερο νόημα και ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε να επιστρέψει. Λίγες εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση του «Lost Weekend», άρχισαν να εμφανίζονται μυστηριώδεις αφίσες σε μικρές πόλεις των ΗΠΑ που διαφήμιζαν αιφνιδιαστικές εμφανίσεις της, με εισιτήριο μόλις ενός δολαρίου, σε μικρούς χώρους, πριν από μία τελευταία συναυλία στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης.
Η απαγόρευση των κινητών τηλεφώνων ήταν απόλυτη. Μαζί τους απαγορεύτηκε κάθε μέσο καταγραφής, ακόμη και χαρτί και στυλό, ώστε να μη διαρρεύσουν οι στίχοι του νέου άλμπουμ στο διαδίκτυο.
Η απόφαση αυτή προκάλεσε νέο κύκλο αντιδράσεων. Κάποιοι την κατηγόρησαν ακόμη και για αποκλεισμό ατόμων με αναπηρία, ενώ στη συνέχεια ξέσπασε μία δεύτερη αντιπαράθεση γύρω από αυτές τις κατηγορίες.
Υπήρξε όμως και η άλλη πλευρά. Στο subreddit r/phoebebridgers, οι διαχειριστές και πολλοί χρήστες φρόντισαν να διαγράφουν αναλυτικές περιγραφές των νέων τραγουδιών, σεβόμενοι την επιθυμία της. Αντίστοιχα, δεν εμφανίστηκαν βίντεο από εκείνες τις εμφανίσεις στο YouTube, κάτι εξαιρετικά σπάνιο για τη σημερινή εποχή.
Το ενδιαφέρον για την επιστροφή της αποτυπώθηκε και με πιο απρόσμενους τρόπους. Η έλλειψη πληροφοριών ήταν τέτοια ώστε το Rolling Stone δημοσίευσε συνέντευξη με τον φωτογράφο Gregory Crewdson αποκλειστικά για το πώς φωτογράφισε μία από τις εικόνες της επιστροφής της, χωρίς αυτή να είναι καν το εξώφυλλο του άλμπουμ. Την ίδια στιγμή, στις αναρτήσεις της Bridgers στο Instagram, δύο από τα δημοφιλέστερα σχόλια προέρχονταν από τον Simon Pegg και τα Minions.
Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, το «Lost Boys» μοιάζει σχεδόν να έρχεται από μία εποχή πριν από τα smartphones.
Το τραγούδι ξεκινά με λίγα δευτερόλεπτα επεξεργασμένων φωνητικών μέσα από εφέ vocoder, πριν εμφανιστεί η γνώριμη φωνή της Bridgers. Αργότερα τραγουδά «Αυτή η μηχανή με σκοτώνει / Προσποιήθηκα ότι ήταν φαντασία», ενώ πανηγυρικές τρομπέτες θυμίζουν το «Kyoto».
Ο πυρήνας του τραγουδιού βρίσκεται στο ρεφρέν. Οι «χαμένοι» του τίτλου είναι άνθρωποι που δεν μεγαλώνουν ποτέ, δεν επιστρέφουν ποτέ σπίτι και δεν ξοδεύουν ποτέ τα χρήματα για το μεσημεριανό τους. «Οι χαμένοι βρίσκουν εμένα», τραγουδά η Bridgers, μετατρέποντας το σύνδρομο του Peter Pan σε μία πικρή διαπίστωση για ανθρώπους που αδυνατούν να ενηλικιωθούν.
Οι στίχοι γίνονται ακόμη πιο συγκεκριμένοι σε ένα σημείο όπου αναφέρεται σε «εκείνη τη φορά στο Ανατολικό Βερολίνο που έκανες ξέσπασμα με ένα .57 και έσπασες ένα πλευρό».
Παράλληλα, οι στροφές αντιπαραβάλλουν μία νεότητα που πέρασε στον στρατό, αναφορές στο Ανατολικό Βερολίνο, στρατιωτικά κουρέματα και παιδιά που κρατούν όπλα, με μία προσωπική ιστορία αγάπης στην οποία ο ένας από τους δύο εγκαταλείπει αμέσως κάθε σκέψη για το κοινό μέλλον.
Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι οι πιο αφοσιωμένοι θαυμαστές θα προσπαθήσουν να αποκωδικοποιήσουν ποιον αφορούν οι στίχοι. Το ίδιο το τραγούδι, όμως, αντιστέκεται σε αυτό το παιχνίδι. Κινείται συνεχώς ανάμεσα στη μνήμη και το μέλλον, στην οικειότητα και την απόσταση, στη ματιά της Bridgers και στις ιστορίες άλλων ανθρώπων. Το αποτέλεσμα ακούγεται ταυτόχρονα σαν ύμνος και σαν θρήνος.
Μουσικά, το «Lost Boys» απομακρύνεται διακριτικά από τον γνώριμο, ασημένιο ήχο που είχε γίνει συνώνυμος της Bridgers. Οι περίτεχνες κιθάρες και τα ξύλινα πνευστά θυμίζουν την οργανική λεπτομέρεια των άλμπουμ «Michigan» και «Illinois» του Sufjan Stevens, ενώ σε στιγμές εμφανίζονται και αποχρώσεις που παραπέμπουν στον Alex G.
Η παραγωγή κορυφώνεται σε ένα μεγάλο, γεμάτο ρεφρέν, με τη στήριξη των Julien Baker και Lucy Dacus στα φωνητικά, δίνοντας στην Bridgers ίσως το πιο ανοιχτό και άμεσο ρεφρέν που έχει γράψει μέχρι σήμερα.
Αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα της επιστροφής της. Η Bridgers γνωρίζει ότι ο ήχος της άσκησε τεράστια επιρροή. Από το «Folklore» της Taylor Swift μέχρι τον εύθραυστο τρόπο γραφής της Gracie Abrams, οι απόηχοι του «Punisher» ακούστηκαν σε πολλούς μεταγενέστερους δίσκους. Η ίδια η Taylor Swift είχε δηλώσει το 2022 ότι «εκείνη είναι πλέον το σημείο αναφοράς».
Ακριβώς γι’ αυτό το «Lost Boys» δεν προσπαθεί να αναπαράγει το παρελθόν. Κάνει μικρές αλλά ουσιαστικές μετατοπίσεις, αρκετές ώστε να δείξει πως η Bridgers εξακολουθεί να κινείται μπροστά χωρίς να αποκόπτεται από όσα την έφεραν έως εδώ.
Το βίντεο ακολουθεί την ίδια λογική. Σε σκηνοθεσία των Lance Oppenheim και Pablo Rochat, μεταφέρει τη δράση σε μία σουρεαλιστική αναπαράσταση ενός Renaissance Faire. Η Bridgers εμφανίζεται σαν μαγική δεσποσύνη, άντρες ντυμένοι ιππότες οδηγούν μοτοσικλέτες προς τον ήλιο και ο ηθοποιός Skyler Gisondo μεταμορφώνεται από υπάλληλο βενζινάδικου σε ιππότη με λαμπερή πανοπλία. Η ιστορία ολοκληρώνεται μέσα σε ένα βιντεοπαιχνίδι παλιάς αισθητικής, συνοδευόμενο από μία ηλεκτρονική εκδοχή της μελωδίας του τραγουδιού.
Το «Lost Weekend» κυκλοφορεί στις 14 Αυγούστου και θα ακολουθήσει η περιοδεία «Lost Tour», η οποία ξεκινά στις 15 Σεπτεμβρίου από την Ιντιανάπολη της Ιντιάνα. Όπως και στις πρόσφατες αιφνιδιαστικές ακουστικές εμφανίσεις της, όλες οι συναυλίες θα είναι χωρίς κινητά τηλέφωνα.
«Αν κάποιος από εσάς έβαλε ένα Apple Watch στον πισινό του για να ηχογραφήσει αυτή τη συναυλία, σας παρακαλώ, μην το ανεβάσετε στο διαδίκτυο. Σας εμπιστεύομαι», είπε από τη σκηνή του Madison Square Garden.
Ίσως αυτή η τελευταία φράση να εξηγεί καλύτερα από κάθε ανάλυση γιατί η επιστροφή της Phoebe Bridgers έχει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αν το «Lost Boys» θα γίνει το επόμενο αγαπημένο τραγούδι των θαυμαστών της. Είναι αν μία καλλιτέχνιδα που έζησε την πιο ακραία εκδοχή της σύγχρονης δημοσιότητας μπορεί να ξαναχτίσει μία σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό της. Και αυτή η ιστορία, τελικά, μοιάζει πολύ πιο σημαντική από οποιοδήποτε chart.
