Με αφορμή τις έντονες φήμες που τους θέλουν να μοιράζονται κοινά μέλη, ο ανώνυμος frontman των President ξεσπά ενάντια στην ευκολία των κλισέ και ξεκαθαρίζει τη θέση ενός συγκροτήματος που αρνείται να μπει σε καλούπια.
Ο ανώνυμος τραγουδιστής των President αποφάσισε να βάλει ένα τέλος στις θεωρίες που ανακυκλώνονται ασταμάτητα στους κύκλους της metal σκηνής, χαρακτηρίζοντας ως «τεμπέλικη» τη συνεχή σύγκριση της μπάντας του με τους Sleep Token.
Η εμφάνιση του σχήματος στο προσκήνιο έγινε με έναν τρόπο που σχεδόν προκάλεσε την καχυποψία του κοινού, όταν στις αρχές του 2025 ανακοινώθηκαν ως μέρος του line-up για το Download Festival εκείνου του καλοκαιριού. Το παράδοξο ήταν πως, εκείνη τη στιγμή, κανείς δεν γνώριζε την ταυτότητα των μελών τους, ενώ δεν είχαν κυκλοφορήσει ούτε ένα δείγμα της μουσικής τους.
Η συνύπαρξή τους στη θέση των co-headliners του φεστιβάλ μαζί με τους Sleep Token στάθηκε η αφορμή για να ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι υποθέσεων. Πολλοί θαυμαστές άρχισαν να υποστηρίζουν πως τα δύο συγκροτήματα μοιράζονται ορισμένα από τα μέλη τους, μία φήμη που ενισχύθηκε από το γεγονός ότι οι President υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Future History. Πρόκειται για τη δισκογραφική εταιρεία που εκπροσωπεί και τους Sleep Token, γεγονός που για πολλούς θεωρήθηκε η απόλυτη επιβεβαίωση μιας εσωτερικής σύνδεσης.
Μιλώντας στο περιοδικό Metal Hammer, ο frontman των President δεν μάσησε τα λόγια του σχετικά με αυτές τις εικασίες. «Πρόκειται για μία γ*** τεμπέλικη σύγκριση», δήλωσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Συνεχίζοντας την επιχειρηματολογία του, παραδέχθηκε τα προφανή σημεία τομής, χωρίς όμως να τους δίνει τη βαρύτητα που τους αποδίδει το διαδίκτυο. «Εννοώ, ναι, έχουμε το ίδιο management και φοράμε και οι δύο μάσκες. Αυτά είναι γεγονότα… με τσακώσατε! Είναι δυνατόν αυτό να είναι όλο κι όλο; Αυτά μόνο έχετε να πείτε; Δεν είναι δα και κάτι καινούργιο το να φοράει κανείς μάσκες, έτσι δεν είναι;».
Από τη στιγμή που συστήθηκαν στο κοινό, οι President ακολούθησαν μία τροχιά που μόνο απαρατήρητη δεν πέρασε. Κυκλοφόρησαν το EP με τίτλο «King Of Terrors», πραγματοποίησαν μία εμφάνιση μπροστά σε ένα κατάμεστο κοινό στο Download Festival, ολοκλήρωσαν τη δική τους headline περιοδεία και εξασφάλισαν μία μόνιμη θέση ως support act στην περιοδεία των Architects. Αυτή η ταχύτατη επιτυχία, που μοιάζει να συνέβη μέσα σε μία νύχτα, οδήγησε ένα μέρος των οπαδών στο συμπέρασμα πως η μπάντα αποτελεί ένα «industry plant».
Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει καλλιτέχνες που εμφανίζονται ως οργανικά αναδυόμενοι, ενώ στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την κρυφή υποστήριξη πλούσιων οικογενειών, ισχυρών διασυνδέσεων ή μεγάλων δισκογραφικών κολοσσών.
Παράλληλα, πολλοί είναι πεπεισμένοι πως πίσω από τη μάσκα του τραγουδιστή κρύβεται ο Charlie Simpson. Η μπάντα είχε απαντήσει σε αυτές τις κατηγορίες ήδη από πέρυσι, τονίζοντας πως στην πραγματικότητα «δεν θα μπορούσαν να έχουν σχεδιάσει έναν πιο δύσκολο δρόμο» για να κάνουν το όνομά τους γνωστό στη σκηνή.
Η ζωντανή παρουσία των President έχει βρεθεί επίσης υπό το μικροσκόπιο της κριτικής. Το NME παρακολούθησε τη συναυλία τους στο The Garage το περασμένο καλοκαίρι, βαθμολογώντας το σετ με τρία αστέρια. Αν και περιέγραψε τη βραδιά ως μία «θριαμβευτική πρώτη headline εμφάνιση», επισήμανε πως το συγκρότημα χρειάζεται περισσότερα τραγούδια για να διατηρήσει το hype που έχει δημιουργηθεί γύρω από το όνομά του.
Η κριτική ανέφερε χαρακτηριστικά: «Μετά από μόλις έξι τραγούδια –χωρίς να ακουστεί το “Conclave” από το επερχόμενο πρώτο EP τους “King Of Terrors”– και 30 λεπτά διάρκειας, ένα μέρος της ευφορίας όντως γκρεμίζεται. Με την ανακοίνωση περισσότερων headline ημερομηνιών μόνο για το 2026, οι President ίσως αγόρασαν στον εαυτό τους τον χρόνο που χρειάζονται για να εμπλουτίσουν το live show τους με περισσότερο υλικό. Αυτή η δυναμική πρώτη εμφάνιση, παρ’ όλα αυτά, τους εξασφάλισε την ψήφο μας».
Την ίδια στιγμή, οι Sleep Token συνεχίζουν τη δική τους αυτόνομη και εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία. Πέρυσι κυκλοφόρησαν το τέταρτο studio album τους με τίτλο «Even In Arcadia», το οποίο απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Είναι σαφές πως οι President επιδιώκουν να αναπνεύσουν έξω από τη σκιά των συγκρίσεων, διεκδικώντας τη δική τους θέση στον χάρτη του σύγχρονου σκληρού ήχου. Η απόρριψη των εύκολων παραλληλισμών από τον frontman τους δεν είναι απλώς μία αμυντική στάση, αλλά μία δήλωση πρόθεσης.
Σε μία εποχή που η εικόνα συχνά προπορεύεται της ουσίας, η μάχη για την αυθεντικότητα δίνεται πίσω από κλειστά πρόσωπα και μέσα από στίχους που ζητούν να ακουστούν χωρίς προκαταλήψεις. Το αν θα καταφέρουν να δικαιώσουν τις προσδοκίες και να γεμίσουν το κενό του ρεπερτορίου τους στις επερχόμενες εμφανίσεις του 2026, μένει να αποδειχθεί στην πράξη.
