Η ιστορία της μοναδικής συνάντησης του Roger Waters με τον John Lennon στα Abbey Road Studios.
Παρόλο που οι Pink Floyd δεν είχαν ποτέ ως στόχο να γίνουν οι διάδοχοι των Beatles, εμπνεύστηκαν βαθιά από τους Fab Four.
Χάρη στη μουσική δεινότητα των Beatles, υπήρχε πλέον ένας άμεσος δρόμος για να προσπαθήσουν να ακολουθήσουν και μέσα σε λίγα χρόνια, το συγκρότημα είχε την τύχη να βρεθεί στο ίδιο στούντιο με τον John Lennon.
Τόσο ο Roger Waters όσο και ο John Lennon δεν φημίζονται για τους πιο θερμούς χαρακτήρες τους.
Παρόλο που ο Waters θαύμαζε απεριόριστα τον Lennon – σε τελική ανάλυση, ήταν η πρώτη επιρροή του – δεν θα τον άφηνε να το καταλάβει αυτό και να αρχίσει να τον αποθεώνει όσο βρισκόταν μαζί του.
Ο Roger Waters μελέτησε σχολαστικά τους Beatles κατά τα πρώτα του χρόνια και αυτό τον έβαλε στην τροχιά να κατακτήσει τον κόσμο με τους Pink Floyd. Αν και βρήκε ελκυστικές πολλές πτυχές της τέχνης τους, υιοθέτησε περισσότερο τη χρήση της δημιουργικής ελευθερίας του συγκροτήματος από το Λίβερπουλ.
Οι Fab Four του έδωσαν μία πηγή γνώσης, η οποία τον βοήθησε σε ανυπολόγιστο βαθμό. Οι Beatles έμαθαν επίσης στον Roger Waters ότι η αυθεντικότητα ήταν το κλειδί.
Όπως εξήγησε κάποτε ο ίδιος: «Έμαθα από τον John Lennon και τον Paul McCartney και τον George Harrison ότι ήταν εντάξει για εμάς να γράφουμε για τις ζωές μας και για το τι νιώθαμε – και να εκφραζόμαστε… Ότι θα μπορούσαμε να είμαστε ελεύθεροι καλλιτέχνες και ότι υπήρχε αξία σε αυτή την ελευθερία. Και υπήρχε».
Προηγουμένως, ο Roger Waters πίστευε ότι έπρεπε να προσποιηθεί ότι είναι κάποιος άλλος για να είναι επιτυχημένος. Ωστόσο, βλέποντας τους Beatles να ανεβαίνουν στην κορυφή χωρίς συμβιβασμούς, κατάλαβε ότι μπορούσε να το κάνει κι αυτός, αν και με τον δικό του μοναδικό τρόπο με τους Pink Floyd.
Η άβολη συνάντηση
Ο δρόμος του Roger Waters διασταυρώθηκε μόνο μία φορά με τον John Lennon κατά τη διάρκεια της τραγικά σύντομης ζωής του, πριν οι Pink Floyd γίνουν διάσημοι.
Τα δύο συγκροτήματα εργάζονταν στα Abbey Road Studios του Λονδίνου στις 21 Μαρτίου 1967, όταν οι Pink Floyd είχαν την ευκαιρία να βρεθούν στο control room για να ακούσουν το «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club» πριν από οποιονδήποτε άλλο στον κόσμο.
Καθώς οι Pink Floyd ετοίμαζαν το πρώτο άλμπουμ τους, ήταν ακόμα άγνωστοι. Ωστόσο, ο παραγωγός τους, Norman Smith, είχε εργαστεί στο παρελθόν ως ηχολήπτης για τους Beatles και έτσι, κατάφεραν να βρεθούν στον ίδιο χώρο μαζί τους.
Ο ντράμερ Nick Mason των Pink Floyd θυμήθηκε αργότερα: «Μας οδήγησαν στο Studio Two όπου οι Fab Four ήταν απασχολημένοι με την ηχογράφηση του “Lovely Rita”. Η μουσική ακουγόταν υπέροχη και απίστευτα επαγγελματική. Καθίσαμε ταπεινά και ταπεινωμένοι, στο πίσω μέρος του control room ενώ δούλευαν πάνω στη μίξη, και αφού πέρασε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, μας οδήγησαν ξανά έξω… Ήταν θεϊκές φιγούρες για εμάς».
Αν και ήταν μία εμπειρία που δεν θα ξεχνούσαν ποτέ, ο Roger Waters δεν εκμεταλλεύτηκε πλήρως τη μοναδική ευκαιρία του να συναντήσει τον John Lennon.
Ο Roger Waters είπε στο podcast «WTF» του Marc Maron: «Το “Piper at the Gates of Dawn”, το κάναμε στο στούντιο νούμερο τρία στο Abbey Road, και οι Beatles έκαναν το “Sgt. Peppers” στο νούμερο δύο, και έκανα δίσκους στο νούμερο δύο αργότερα, κάναμε πράγματα κι εκεί.»
«Συνάντησα τον John Lennon μόνο μία φορά, προς μεγάλη μου λύπη, και αυτό ήταν στο control room νούμερο δύο, και ήταν λίγο… Ήταν αρκετά σνομπ, όπως κι εγώ», πρόσθεσε.
Ο Roger Waters δεν διευκρίνισε τις λεπτομέρειες γιατί τόσο ο ίδιος όσο και ο John Lennon ήταν «σνομπ», αλλά αυτό φαίνεται να συνάδει με τους χαρακτήρες τους.
Μπορεί να μην έγιναν κολλητοί φίλοι, αλλά ο Waters συνεχίζει να θαυμάζει τους θρύλο των Beatles και κάποτε χαρακτήρισε τον John Lennon ως έναν από τους πιο αγαπημένους του τραγουδοποιούς όλων των εποχών μαζί με τον Paul McCartney.
Όπως λέει ο Roger Waters, και οι δύο θα μπορούσαν να είχαν χειριστεί τη συνάντηση καλύτερα, αλλά οι συνθήκες πιθανότατα δεν βοήθησαν κανέναν.
Ήταν το τέλος μίας μακράς ημέρας στο στούντιο και για τα δύο συγκροτήματα και ο Lennon πιθανότατα θα ήθελε να επιστρέψει σπίτι παρά να συνομιλήσει με αγνώστους.
Παρά το γεγονός ότι ήταν μία άβολη συνάντηση, ο Roger Waters είχε την ευχαρίστηση να ακούσει το «Lovely Rita» πριν από οποιονδήποτε άλλο και αυτή παραμένει μία πολύτιμη ανάμνηση.
