Ο Roger Waters μιλά για τον φόβο του για πολιτική δολοφονία και συγκρίνει τον Donald Trump με τον Χίτλερ, αποδεικνύοντας πως παραμένει ο πιο διχαστικός και αιχμηρός καλλιτέχνης της rock σκηνής.
Η πορεία του Roger Waters υπήρξε ανέκαθεν συνυφασμένη με την πολιτική διαμαρτυρία. Από τις δυστοπικές αφηγήσεις του «Animals» μέχρι το αντιπολεμικό μανιφέστο του «The Wall», ο Βρετανός μουσικός δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός καλλιτέχνης, αλλά ένας ιδεολόγος που χρησιμοποιούσε τη μουσική ως όπλο.
Σήμερα, δεκαετίες μετά την παγκόσμια κυριαρχία του με το συγκρότημα που άλλαξε την ιστορία της ψυχεδελικής και progressive rock, ο Waters φαίνεται να βρίσκεται σε μία διαρκή κατάσταση πολέμου με το κατεστημένο, τις κυβερνήσεις και, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, με το ίδιο το σύστημα που κυβερνά τις ΗΠΑ.
Σε μία πρόσφατη και ιδιαίτερα φορτισμένη εμφάνισή του στην εκπομπή «Piers Morgan Uncensored» του Pierce Morgan, ο Roger Waters δεν δίστασε να εκφράσει την πεποίθηση ότι οι πολιτικές του απόψεις και η σθεναρή του αντίσταση στον Donald Trump θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν ακόμη και στον θάνατο.
Η κόντρα του με τον πρώην πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι καινούργια. Ήδη από το 2016, ο μουσικός είχε αφήσει να εννοηθεί ότι ο Donald Trump είναι «εξίσου επικίνδυνος» με τον Αδόλφο Χίτλερ, μία σύγκριση που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων αλλά και συζητήσεων γύρω από την άνοδο του λαϊκισμού στη Δύση.
Ο Waters, ο οποίος στο παρελθόν είχε χαρακτηρίσει τον Donald Trump ως ένα «αλανζονικό, ψεύτη, ρατσιστή, σεξιστή γουρούνι», ανέλυσε την άνοδό του στην εξουσία με όρους που παραπέμπουν στις πιο σκοτεινές σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας.
«Είναι ένα μικρό βήμα προς τον ολοκληρωτικό φασισμό, ένα πλήρες αστυνομικό κράτος. Είναι πάντα ύπουλο όταν εισβάλλει σιγά σιγά. Ήταν ύπουλο στη Γερμανία τη δεκαετία του ’30. Ο εθνικός Τραμπισμός μοιάζει λίγο λιγότερο ύπουλος, αλλά είναι εξίσου επικίνδυνος», δήλωσε χαρακτηριστικά, προκαλώντας τον συνομιλητή του.
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο Roger Waters εστίασε στις μεθόδους που, κατά τη γνώμη του, χρησιμοποιούνται για την επιβολή ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος.
«Η μέθοδος για την κατάληψη του κράτους και για να γίνει αυτό ένα ολοκληρωτικό αστυνομικό κράτος, είναι πάντα η ίδια – είναι πάντα η στοχοποίηση του “άλλου” ως εχθρού. Στην περίπτωση του Trump, είναι οι Κινέζοι, οι Μεξικανοί και το Ισλάμ. Με τον Χίτλερ, ήταν οι Εβραίοι, οι Κομμουνιστές, οι Τσιγγάνοι [καθώς και] οποιοσδήποτε είχε σωματική αναπηρία [και] οι ομοφυλόφιλοι», υποστήριξε, θέτοντας το ζήτημα της κοινωνικής περιθωριοποίησης ως εργαλείο εξουσίας.
Η συζήτηση με τον Piers Morgan πήρε ακόμα πιο προσωπική τροπή όταν ο Roger Waters άρχισε να σχολιάζει την τρέχουσα πνευματική και ηθική κατάσταση του Donald Trump, ειδικά σε σχέση με τις παρεμβάσεις του στη Βενεζουέλα και το Ιράν.
Κατηγόρησε τον πρώην πρόεδρο ότι κυβερνά αποκλειστικά για το συμφέρον των ολιγαρχών και των πολύ πλουσίων. «Είναι παράφρων», είπε ο Waters. «Είναι προφανώς πολύ κακός, αλλά τώρα είναι παράφρων καθώς και πολύ κακός. Ήταν πάντα ένα πραγματικό κάθαρμα. Οτιδήποτε έχει κάνει ποτέ είναι φρικτό με κάθε τρόπο. Μπορεί να νομίζετε ότι ο Donald Trump είναι ένας χαρούμενος καλός τύπος, MAGA, όλες αυτές οι βλακείες, τίποτα από τα οποία δεν πιστεύει ο ίδιος».
Σύμφωνα με τον μουσικό, το μόνο κίνητρο του Donald Trump είναι το προσωπικό κέρδος και η προστασία των στενών του συμμάχων.
«Το μόνο που πιστεύει είναι να γεμίζει τις τσέπες του και τις τσέπες του Jared Kushner [γαμπρός του Trump], και ίσως κάποιων από τα άλλα παιδιά του, και των φίλων του Elon Musk και Mark Zuckerberg και όλων των υπόλοιπων ολιγαρχών, που βρίσκονται όλοι στην ίδια κλίκα», πρόσθεσε με έντονη απαξίωση.
Όταν ο Piers Morgan τον ρωτήσε γιατί συνεχίζει να ζει σε μία χώρα που θεωρεί αντιδημοκρατική και επικίνδυνη, ο Roger Waters άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει τις ΗΠΑ, αναφέροντας την Πορτογαλία ή κάποια νησιά στην Καραϊβική ως πιθανούς προορισμούς.
«Μπορεί η διαμονή μου στις Ηνωμένες Πολιτείες να μην διαρκέσει για το υπόλοιπο της ζωής μου. Μπορεί κάλλιστα ο Donald και η κλίκα του να πάρουν αυτή την απόφαση για μένα, επειδή είναι αρκετά αλλόκοτος», ανέφερε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η παρουσία του εκεί ίσως καταστεί ανεπιθύμητη ή και αδύνατη.
Το πιο σοκαριστικό σημείο της συνέντευξης ήταν όταν ο Waters συνέδεσε την προσωπική του ασφάλεια με περιστατικά αστυνομικής βίας, αναφερόμενος στη δολοφονία της Renee Nicole Good τον Ιανουάριο στη Μινεάπολη από πράκτορα της ICE.
Η Renee Nicole Good, βραβευμένη ποιήτρια και μητέρα, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης επιβολής του νόμου για τη μετανάστευση, γεγονός που προκάλεσε μαζικές διαμαρτυρίες.
«Θα μπορούσε να στείλει μασκοφόρους να με πυροβολήσουν στο κεφάλι μέσα από το παράθυρο του αυτοκινήτου μου, όπως κάνει σε ανθρώπους που διαφωνούν μαζί του. Ζούμε σε έναν πραγματικά επικίνδυνο, εντελώς γαμημένο κόσμο», δήλωσε ο Waters, προκαλώντας αίσθηση με την ένταση των λόγων του.
Ωστόσο, η συνέντευξη δεν περιορίστηκε μόνο στην πολιτική. Ο Roger Waters βρήκε την ευκαιρία να επαναλάβει τις αμφιλεγόμενες απόψεις του για τον Ozzy Osbourne, ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.
Η κόντρα του με την οικογένεια Osbourne είχε ξεκινήσει όταν ο Waters δήλωσε σε podcast ότι δεν υπήρξε ποτέ θαυμαστής του Ozzy, ούτε της τηλεοπτικής του παρουσίας, ούτε της μουσικής του.
«Ήταν παντού στην τηλεόραση για εκατοντάδες χρόνια με τις ηλιθιότητες και τις ανοησίες του. Δεν με νοιάζουν οι Black Sabbath, δεν με ένοιαξαν ποτέ, δεν έχω κανένα ενδιαφέρον να δαγκώνω κεφάλια κοτόπουλων ή ό,τι άλλο κάνουν. Δεν θα μπορούσε να με νοιάζει λιγότερο», είπε, προκαλώντας την οργισμένη απάντηση του Jack Osbourne, ο οποίος τον χαρακτήρισε «αξιολύπητο και εκτός πραγματικότητας».
Η περίπτωση του Roger Waters είναι μία διαρκής υπενθύμιση της σύγκρουσης ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική στράτευση. Για πολλούς παραμένει μία ηρωική μορφή που τολμά να λέει αλήθειες που άλλοι αποσιωπούν.
Για άλλους, είναι ένας καλλιτέχνης που έχει χάσει την επαφή με το μέτρο, εγκλωβισμένος σε μία ρητορική μίσους και ακραίων παραλληλισμών.
Το βέβαιο είναι ότι ο Waters δεν επιδιώκει τη συμφιλίωση. Στην αναζήτησή του για μία «αυθεντική» πολιτική ύπαρξη, φαίνεται διατεθειμένος να κάψει κάθε γέφυρα, είτε αυτή αφορά την πατρίδα του, είτε τους συναδέλφους του στη μουσική βιομηχανία.
Στο τέλος της ημέρας, ο Roger Waters παραμένει ο «αρχιτέκτονας» ενός τείχους που ο ίδιος έχτισε γύρω από τον εαυτό του – ένα τείχος φτιαγμένο από ιδέες, οργή και μία αδιαπραγμάτευτη πίστη στην προσωπική του αλήθεια.
