Η αυτοκαταστροφική πτώση του Sid Vicious.
Το ημερολόγιο έγραφε 1978, και ο Sid Vicious των Sex Pistols, το αμφιλεγόμενο είδωλο της βρετανικής punk σκηνής, βρισκόταν σε έναν ξέφρενο, αυτοκαταστροφικό κατήφορο, μία πορεία που είχε χαράξει εδώ και καιρό.
Πολλοί θα έλεγαν πως η ύπαρξή του ήταν πάντα επισφαλής, ο Sid ουδέποτε γνώρισε μία φυσιολογική ή έστω εύκολη ζωή. Όμως, τη στιγμή που ανέβαινε στη σκηνή για την τελευταία συναυλία του, οι ραφές που συγκρατούσαν την εύθραυστη περσόνα του είχαν πια ξηλωθεί ολοκληρωτικά, και κάθε ψυχή παρούσα στον χώρο μπορούσε να διακρίνει τα θραύσματα.
Η περιπετειώδης αμερικανική περιοδεία των Sex Pistols, νωρίτερα την ίδια χρονιά, είχε αποδειχθεί καταλυτική, ένα ναρκοπέδιο που επιτάχυνε την πτώση.
«Στην Αμερική, αυτό που τα διέλυσε όλα ήταν ότι μας συμπεριφέρθηκαν σαν rock stars», θα δήλωνε αργότερα ο κιθαρίστας του συγκροτήματος, Steve Jones, αποτυπώνοντας την ειρωνεία μιας φήμης που λειτούργησε σαν δηλητήριο.
Στις αρχές του ’78, οι Sex Pistols πάτησαν αμερικανικό έδαφος, με εννέα προγραμματισμένες συναυλίες στο καλεντάρι. Κατάφεραν να ολοκληρώσουν μόλις επτά συναυλίες πριν το χάος τραβήξει την πρίζα. Κάθε πιθανή στραβή, κάθε ατυχής συγκυρία, υλοποιήθηκε με μαθηματική ακρίβεια.
Η κυβέρνηση, αρχικά, δίσταζε να χορηγήσει βίζες σε αυτούς τους ταραξίες. Ακόμα κι όταν τα κατάφεραν να μπουν στη χώρα, η περιοδεία εξελίχθηκε σε μία μακρά, οδυνηρή διαδρομή γεμάτη προβλήματα.
Σχεδόν όλα αυτά τα προβλήματα πήγαζαν από τον ίδιο τον Sid Vicious. Η κατηφόρα του ήταν απότομη και θεαματική. Αρχικά, συνελήφθη ενώ προσπαθούσε να αγοράσει ηρωίνη.
Αμέσως μετά, ξυλοκοπήθηκε άγρια από την ίδια την ομάδα ασφαλείας του συγκροτήματος. Σαν να μην έφταναν αυτά, σε μία από τις συναυλίες, ανέβηκε στη σκηνή και χάραξε στο στήθος του με ένα μαχαίρι τις λέξεις «gimme a fix» («δώστε μου μία δόση»).
Το επόμενο κεφάλαιο του Sid Vicious περιλάμβανε απροκάλυπτες προσβολές προς το κοινό, φτάνοντας στα πρόθυρα της πρόκλησης εξέγερσης.
Ακολούθησε μία σύντομη, απεγνωσμένη προσπάθεια να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, η οποία όμως τον μετέτρεψε σε έναν ακόμα χειρότερο εφιάλτη κατά τη διάρκεια των συνδρόμων στέρησης, οδηγώντας τον στο σημείο να φτύσει αίμα πάνω σε έναν θεατή.
Χτυπούσε κόσμο αδιακρίτως, δεξιά και αριστερά, επιδεικνύοντας την αρρώστια του σε κάθε του κίνηση. Πάνω απ’ όλα, όμως, έκανε κόλαση τη ζωή των υπόλοιπων μελών του συγκροτήματος.
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο τη στιγμή που ο Johnny Rotten, ο άνθρωπος που έδειχνε τη μεγαλύτερη υπομονή απέναντι στον Sid Vicious, έχοντας μεγαλώσει μαζί του και κατανοώντας βαθύτερα τα προβλήματά του, δεν άντεξε άλλο.
Στην τελευταία συναυλία τους, στο Σαν Φρανσίσκο, η ψυχραιμία του εξαντλήθηκε. «Ένιωθα εξαπατημένος και δεν σκόπευα να συνεχίσω άλλο· ήταν μία γελοία φάρσα. Ο Sid είχε χάσει εντελώς το μυαλό του – απλώς ένα άχρηστο βάρος. Όλο το πράγμα ήταν ένα αστείο σε εκείνο το σημείο», δήλωσε για εκείνη την καθοριστική στιγμή. Τέσσερις μόλις μέρες αργότερα, οι Sex Pistols αποτελούσαν παρελθόν.
Ενώ τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος επέστρεφαν στο Λονδίνο, ο Sid Vicious επέλεξε να παραμείνει στη Νέα Υόρκη. Εκεί, βυθισμένος ακόμα περισσότερο στα ναρκωτικά, προσπαθούσε χαλαρά και αόριστα να στήσει μία σόλο καριέρα. Για έναν εθισμένο τέτοιας κλίμακας, αυτή η συνθήκη ήταν μία ωρολογιακή βόμβα, μία σίγουρη συνταγή για την απόλυτη καταστροφή.
Και στην τελευταία ζωντανή εμφάνισή του, στις 29 Σεπτεμβρίου 1978, αυτό ήταν κάτι παραπάνω από εμφανές.
Λέει πολλά για την κατάσταση ενός καλλιτέχνη το γεγονός ότι δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ακόμα κι όταν πλαισιώνεται από θρύλους. Στην μπάντα που τον συνόδευε εκείνο το βράδυ στο θρυλικό Max’s Kansas City της Νέας Υόρκης, συμμετείχαν μέλη των New York Dolls και των The Clash. Παρ’ όλα αυτά, η εμφάνιση εξελίχθηκε σε ένα χάος.
Δεν ήταν όμως το είδος του χάους που χαρακτήριζε τις παλιότερες συναυλίες των Sex Pistols, με τον Sid Vicious βίαιο και μανιακό. Αντιθέτως, ήταν μία στιγμή όπου η σκοτεινή κατάσταση του καλλιτέχνη αποκαλύφθηκε στην πιο ωμή, αφιλτράριστη μορφή της. Η εικόνα του πρόδιδε την αρρώστια του.
Έδειχνε άρρωστος, ήταν άρρωστος – όλοι στον χώρο διαισθάνονταν πως κάτι πήγαινε τρομακτικά στραβά. Δεν υπήρχε πια η πρόκληση της punk, παρά μόνο η γυμνή απελπισία ενός ανθρώπου που κατέρρεε μπροστά στα μάτια τους.
Λίγες μόλις εβδομάδες μετά από εκείνη τη βραδιά, ο Sid Vicious συνελήφθη μετά τον τραγικό θάνατο της συντρόφου του, Nancy Spungen. Λίγους μήνες αργότερα, έπειτα από μία σύντομη παραμονή στις φυλακές του Riker’s Island για επίθεση στον αδελφό της Patti Smith, ο Sid Vicious θα βρισκόταν νεκρός.
Μια τραγωδία του rock and roll, τόσο αναμενόμενη, τόσο οδυνηρά προδιαγεγραμμένη, που απολύτως όλοι έβλεπαν να έρχεται, σαν μία μοιραία αυλαία που έπεφτε σε μία ζωή που έμοιαζε με ένα διαρκές φλερτ με την καταστροφή. Η τελευταία συναυλία του δεν ήταν παρά η δημόσια πρόβα τζενεράλε για το αναπόφευκτο τέλος.
