Το τραγούδι των Metallica που αποτέλεσε έμπνευση για τη νέα ταινία «Sinners» του Ryan Coogler.
Ο σκηνοθέτης της πολυσυζητημένης νέας ταινίας τρόμου «Sinners» (Αμαρτωλοί), Ryan Coogler, αποκάλυψε πως η έμπνευση για τη δημιουργία της προήλθε από ένα απρόσμενο τραγούδι: το «One» των Metallica.
Η δήλωσή του στην εφημερίδα San Francisco Chronicle ήταν ξεκάθαρη: «Ήθελα η ταινία να μοιάζει με τραγούδι, οπότε χρησιμοποίησα το “One” των Metallica».
Ο Ryan Coogler εξήγησε περαιτέρω τη σύνδεση ανάμεσα στο τραγούδι και την ταινία του, λέγοντας: «Η ταινία, όπως και το τραγούδι, ξεκινά έντονα, μετά γίνεται μελωδική και πηγαίνει κάπου απλώς εντελώς τρελά. Αλλά μέχρι να τελειώσει, είναι ξεκάθαρο πως πάντα θα κατέληγε εκεί».
Το «One» ήταν το τρίτο single από το τέταρτο άλμπουμ των Metallica, «…And Justice for All», και αφηγείται τη μακάβρια ιστορία ενός στρατιώτη που πατά σε νάρκη και ξυπνά για να ανακαλύψει σταδιακά ότι έχει χάσει τα άκρα του και τις πέντε αισθήσεις του.
Η σκοτεινή, επώδυνη και εσωτερικά εκρηκτική φύση του τραγουδιού λειτούργησε ως συναισθηματικός και αφηγηματικός οδηγός για τον Ryan Coogler, ο οποίος ήθελε να μεταφέρει στην οθόνη μία παρόμοια αίσθηση απώλειας, απομόνωσης και αναπόφευκτης μοίρας.
Το «Sinners» είναι μία ταινία που αψηφά τις παραδοσιακές κατηγοριοποιήσεις. Πρόκειται για ένα Southern Gothic θρίλερ τρόμου, τοποθετημένο στο Μισισίπι του 1932, με έντονες κοινωνικές και πολιτισμικές αναφορές.
Η ιστορία ακολουθεί τους δίδυμους αδελφούς Smoke και Stack, τους οποίους υποδύεται ο Michael B. Jordan, βετεράνοι των πολέμων του οργανωμένου εγκλήματος στο Σικάγο, που επιστρέφουν στον Νότο με την ελπίδα να δημιουργήσουν ένα «juke joint» – έναν χώρο πολιτισμού και διασκέδασης για την αφροαμερικανική κοινότητα.
Η λευκή πλειοψηφία της περιοχής αντιδρά, αλλά οι αδελφοί καταφέρνουν να ενώσουν τις μαύρες και ασιατικές κοινότητες, που διψούν για μουσική, χορό και ελευθερία. Η μουσική, όπως και στο «One», λειτουργεί ως καταλύτης – άλλοτε λυτρωτικός, άλλοτε καταστροφικός.
Ωστόσο, τα σχέδιά τους παίρνουν μία σκοτεινή τροπή όταν ο ξάδελφός τους, Sammie, ένας φιλόδοξος κιθαρίστας, άθελά του καλεί υπερφυσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισής του και εισβάλει μία ορδή βρικολάκων, με επικεφαλής τον Ιρλανδό βρικόλακα Remmick.
Η ταινία, πέρα από το στοιχείο του τρόμου, εξερευνά βαθύτερα θέματα όπως η πολιτισμική ταυτότητα, οι φυλετικές πολιτικές και η δύναμη της μουσικής.
Ο Ryan Coogler, γνωστός για τη δουλειά του σε ταινίες όπως το «Black Panther», χρησιμοποιεί εδώ ένα πολυεπίπεδο αφηγηματικό ύφος, που συνδυάζει το αστυνομικό δράμα, τον τρόμο με βρικόλακες, το μουσικό στοιχείο και την κοινωνική αλληγορία.
Το αποτέλεσμα είναι μία ταινία που δεν περιορίζεται σε ένα μόνο είδος, αλλά λειτουργεί ως καθρέφτης της εποχής της, τόσο της ιστορικής περιόδου που απεικονίζει όσο και της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας.
Στο πλευρό του Michael B. Jordan, που ενσαρκώνει με εντυπωσιακή διττότητα τους δύο αδελφούς, εμφανίζονται η Hailee Steinfeld στον ρόλο της Mary, ο Miles Caton ως Sammie, ο Jack O’Connell ως ο τρομακτικός Remmick, η Wunmi Mosaku ως Annie, η Jayme Lawson ως Pearline, ο Omar Miller ως Cornbread και ο Delroy Lindo στον ρόλο του Jedediah.
Η ερμηνεία του Michael B. Jordan έχει ήδη αποσπάσει διθυραμβικά σχόλια, με πολλούς να μιλούν για την πιο ώριμη και πολυδιάστατη εμφάνισή του μέχρι σήμερα.
Η ταινία «Sinners» έχει ήδη αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές, με ποσοστό 98% στο Rotten Tomatoes, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο επιτυχημένες κινηματογραφικές κυκλοφορίες της χρονιάς.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ντράμερ Lars Ulrich των Metallica έχει συμβάλλει στη δημιουργία της μουσικής επένδυσης της ταινίας, προσδίδοντας μία επιπλέον διάσταση στη σύνδεση με το «One».
Ο Ryan Coogler, που κατάγεται από την περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, όπου οι Metallica έκαναν τα πρώτα τους βήματα, δηλώνει θαυμαστής του συγκροτήματος, αν και παραδέχεται πως τους ανακάλυψε αργά: «Είμαι θαυμαστής των Metallica, αλλά τους έμαθα αργά».
Το «Sinners» είναι μία σκοτεινή μπαλάντα για την απώλεια, την αντίσταση και την αναζήτηση ταυτότητας μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια.
Όπως και το τραγούδι που το ενέπνευσε, οδηγεί τον θεατή μέσα από μία συναισθηματική καταιγίδα, για να τον αφήσει στο τέλος με την αίσθηση ότι όλα όσα συνέβησαν ήταν αναπόφευκτα. Και ίσως, όπως λέει και ο Ryan Coogler, «ήταν πάντα γραφτό να φτάσουμε εκεί».
