Η Slayyyter μιλά για τη θεαματική καλλιτεχνική αναγέννησή της με το νέο άλμπουμ της «Wor$t Girl in America». Η 29χρονη τραγουδίστρια αποκαλύπτει πώς η απόφασή της να εγκαταλείψει την επιτηδευμένη χολιγουντιανή λάμψη για έναν πιο ωμό και αυθεντικό ήχο τη γλίτωσε από την κατάθλιψη και την οδήγησε στην πιο επιτυχημένη περίοδο της καριέρας της.
Η πορεία της Slayyyter προς την κορυφή της εναλλακτικής pop σκηνής αποδεικνύει ότι η αυθεντικότητα συχνά κερδίζει τη μάχη απέναντι στην κατασκευασμένη πολυτέλεια.
Με την κυκλοφορία του τρίτου άλμπουμ της «Wor$t Girl in America» αυτή την άνοιξη, η 29χρονη καλλιτέχνιδα επέλεξε να αποδομήσει πλήρως την αστραφτερή εικόνα που είχε υιοθετήσει στο παρελθόν. Παρουσιάζοντας έναν πιο τραχύ και ειλικρινή χαρακτήρα, η τραγουδίστρια κατάφερε να μετατρέψει την απογοήτευσή της για τη βιομηχανία σε μία σαρωτική καλλιτεχνική επιτυχία, με αποκορύφωμα τη συγκλονιστική εμφάνισή της στο φεστιβάλ Coachella.
Στο παρελθόν, η Slayyyter είχε προσπαθήσει να προσαρμοστεί στα πρότυπα της τέλειας, λαμπερής τραγουδίστριας, ιδιαίτερα με το δεύτερο άλμπουμ της «Starfucker» το 2023, οδηγώντας την σε οικονομικά προβλήματα.
Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια σατιρισμού της φήμης δεν λειτούργησε, κάνοντάς την να αναζητήσει έναν πιο τραχύ ήχο. «Ποτέ δεν ταίριαξα στο πρότυπο της όμορφης, κομψής τραγουδίστριας της pop και ήθελα απλώς να προσεγγίσω αυτή τη μουσική όντας έτοιμη να γίνω άσχημη ή αηδιαστική», δήλωσε η ίδια στη συνέντευξή της.
Η απογοήτευσή της ήταν τόσο μεγάλη που σχεδίαζε το «Wor$t Girl in America» ως τον τελευταίο της αποχαιρετισμό στη μουσική, ενώ σκεφτόταν να στραφεί στη συνέχεια στον σχεδιασμό ρούχων.
Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, η ίδια βρισκόταν σε βαθιά κατάθλιψη και πίστευε ότι η προσπάθειά της δεν είχε κανένα μέλλον. «Ένιωθα ότι όλοι με θεωρούν κάπως γραφική και ότι αυτό δεν λειτουργεί, οπότε αποφάσισα να αφήσω πίσω μου ένα πραγματικά εξαιρετικό άλμπουμ για το οποίο είμαι περήφανη και ας μην πάει πουθενά», θυμάται η ίδια.
Τα πάντα όμως άλλαξαν τον περασμένο Απρίλιο, όταν η Slayyyter χάρισε στο κοινό μία από τις πιο πολυσυζητημένες εμφανίσεις στο φεστιβάλ Coachella, γεμίζοντας ασφυκτικά τη σκηνή Mojave. Συνοδευόμενη για πρώτη φορά από ζωντανή μπάντα, παρέσυρε το πλήθος με νέα τραγούδια όπως το «Crank» και το «Yes Goddd», αλλά και με πιο εσωτερικές στιγμές όπως το «Brittany Murphy» και το «Gas Station».
«Νιώθω ότι έπαθα μπλακ άουτ κατά τη διάρκεια εκείνης της εμφάνισης», εξομολογήθηκε η Slayyyter. «Κατέβηκα από τη σκηνή, αγκάλιασα τη φίλη μου Anna και απλώς έκλαψα, λέγοντας: “Θεέ μου, τα καταφέραμε”», περιγράφει η ίδια με συγκίνηση.
Η επιτυχία αυτή της επέτρεψε να αφήσει στην άκρη τις μάσκες και να παρουσιαστεί στο κοινό ως Catherine Grace Garner, ο πραγματικός εαυτός της πίσω από το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο. Στο ξεκίνημα της καριέρας της, η δημιουργία ενός φανταστικού χαρακτήρα ήταν απαραίτητη για να νιώσει ασφάλεια, όμως πλέον αυτή η ανάγκη έχει εκλείψει. «Αυτή τη φορά, δεν ένιωσα την ανάγκη να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα, είμαι πραγματικά αυτός ο άνθρωπος», πρόσθεσε η ίδια.
Η θεματολογία του «Wor$t Girl in America» αντλεί έμπνευση από τις ανασφάλειες και την αίσθηση της μη αποδοχής που βιώνουν πολλοί άνθρωποι στην κοινωνική τους ζωή.
«Μεγάλο μέρος αυτού του άλμπουμ προέρχεται από το συναίσθημα ότι είσαι το ενοχλητικό κορίτσι που υπερβάλλει σε ένα πάρτι, ή το συναίσθημα ότι δεν ταιριάζεις με τους ανθρώπους», εξήγησε η Slayyyter. Αυτή η ειλικρίνεια αποτυπώθηκε και στο τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην εκπομπή «The Tonight Show», επιβεβαιώνοντας την καλλιτεχνική της ωριμότητα.
Μεγαλώνοντας στο Μιζούρι, η Slayyyter διαμόρφωσε την αισθητική της μέσα από το Tumblr, παρακολουθώντας την άνοδο καλλιτεχνών όπως η Marina and the Diamonds, η Lana Del Rey και ο Tyler, the Creator.
Το 2019 κυκλοφόρησε το πρώτο της mixtape που περιλάμβανε τις underground επιτυχίες «Mine» και «Daddy AF», γεγονός που την ώθησε να μετακομίσει στο Λος Άντζελες για να κυνηγήσει το όνειρό της. Αν και η καθιέρωση άργησε να έρθει, η ίδια δηλώνει πλέον ευγνώμων για τα μαθήματα που πήρε από τα προηγούμενα άλμπουμ της, όπως το «Troubled Paradise» του 2021.
Οι συγκρίσεις με άλλες καλλιτέχνιδες, όπως η Chappell Roan και η Charli XCX, είναι συχνές, όμως η Slayyyter προτιμά να εστιάζει στη δική της μοναδική πορεία. Η Charli XCX, μάλιστα, είχε στηρίξει τα πρώτα της βήματα συμπεριλαμβάνοντας τραγούδια της στη διάσημη λίστα αναπαραγωγής της «The Motherfucking Future». Η Slayyyter αναγνωρίζει ότι η δική της εξέλιξη ήταν μία αργή διαδικασία οκτώ ετών, αλλά νιώθει ότι πλέον κάνει ακριβώς αυτό που της ταιριάζει.
Τα βίντεο που σκηνοθετεί η ίδια για το «Wor$t Girl in America» χρησιμοποιούν στοιχεία τρόμου για να ασκήσουν κριτική στα πρότυπα ομορφιάς που επιβάλλονται στις γυναίκες. Η αγάπη της για τις ταινίες τρόμου είναι εμφανής, με την ίδια να δηλώνει ότι είδε την ταινία «The Substance» έξι φορές στον κινηματογράφο, ενώ εμπνέεται και από το κλασικό βίντεο του συγκροτήματος The Prodigy για το «Smack My Bitch Up». Οι επιρροές της εκτείνονται από τον σκοτεινό κινηματογράφο μέχρι την εμβληματική φωτογραφία της Rihanna στο Coachella το 2012.
Η ιστορία της Slayyyter αποδεικνύει ότι η αποδοχή των προσωπικών μας ατελειών μπορεί να αποτελέσει την πιο ισχυρή πηγή δημιουργίας. Το «Wor$t Girl in America» αποτελεί μία δήλωση καλλιτεχνικής ελευθερίας που απορρίπτει την ψεύτικη λάμψη για χάρη της ωμής αλήθειας. Αυτή η στροφή προς την ειλικρίνεια δείχνει ότι η εναλλακτική pop μουσική μπορεί να διατηρήσει την τεράστια επιρροή της μόνο όταν τολμά να γίνει αληθινή και απρόβλεπτη.
