Ο Brendan B. Brown των Wheatus αναλύει την παγίδα της καθημερινής παραγωγής περιεχομένου, την ανάγκη για καλλιτεχνικό αναστοχασμό και την απρόσμενη συνεργασία του με τον Ed Sheeran.
Στο μεταβαλλόμενο τοπίο της σύγχρονης μουσικής βιομηχανίας, όπου οι αλγόριθμοι συχνά υπαγορεύουν την επιτυχία και η διάρκεια της προσοχής του κοινού μετριέται σε δευτερόλεπτα, ο Brendan B. Brown, ο εγκέφαλος πίσω από το συγκρότημα Wheatus, καταθέτει μία άποψη που αντηχεί με μία σχεδόν αναλογική ειλικρίνεια.
Ο άνθρωπος που υπέγραψε το «Teenage Dirtbag», ένα τραγούδι που σημάδεψε μία ολόκληρη γενιά και συνεχίζει να ακούγεται με την ίδια ορμή, δεν φαίνεται να πείθεται από την ψηφιακή ουτοπία που υπόσχεται το TikTok.
Σε μία εποχή που οι νέοι καλλιτέχνες θεωρούν την πλατφόρμα ως το μοναδικό «διαβατήριο» για την καταξίωση, ο Brown προειδοποιεί για τις δευτερογενείς επιπτώσεις αυτής της έκθεσης, υποστηρίζοντας πως η ψηφιακή ευκολία δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την αναβάθμιση της τέχνης.
Ο 52χρονος μουσικός, μιλώντας στο ContactMusic.com, προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της πλατφόρμας. Παραδέχεται ότι το TikTok προσφέρει μία ορατότητα που παλαιότερα ήταν αδιανόητη για τους ανεξάρτητους δημιουργούς, όμως η κριτική του εστιάζει στην ποιότητα της δημιουργικής διαδικασίας.
Όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί ότι το TikTok κάνει καλό στη μουσική, η απάντησή του ήταν αναλυτική: «Πιστεύω ότι μπορεί να είναι [καλό] με την έννοια ότι κάνει τα πράγματα εύκολα να βρεθούν, και με την έννοια ότι εισάγει νέους καλλιτέχνες», είπε.
«Αυτά είναι πραγματικά θετικά πράγματα, αλλά η ιδέα ότι ένας νέος καλλιτέχνης θα χρειαζόταν να ανταγωνιστεί, με τον εαυτό του και με άλλους, για νέο περιεχόμενο κάθε μέρα, νομίζω ότι αυτό είναι κακό για τη μουσική. Δεν νομίζω ότι αυτό πρόκειται να κάνει τα πράγματα καλύτερα», συνέχισε.
Η ανησυχία του Brown εδράζεται στην πεποίθηση ότι η μουσική, ως μορφή τέχνης, απαιτεί χρόνο, σιωπή και αποστασιοποίηση από τον θόρυβο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η pop και η rock, στις πιο αυθεντικές τους στιγμές, δεν γεννήθηκαν μέσα από την ανάλυση στατιστικών στοιχείων ή την πίεση για διαρκή ψηφιακή παρουσία.
Ο ίδιος οραματίζεται μία πιο πνευματική προσέγγιση στη σύνθεση, μακριά από τα βλέμματα των μάνατζερ και των ακολούθων.
«Πιστεύω ότι τα καλά τραγούδια προέρχονται από τον διαλογισμό και τον αναστοχασμό και από έναν μακρύ περίπατο στο δάσος, και δεν προέρχονται από το να πρέπει να ανησυχείς για το τι σκέφτεται ο μάνατζέρ σου για το πιο πρόσφατο περιεπόμενό σου», δήλωσε με έμφαση, αναδεικνύοντας το χάσμα ανάμεσα στην καλλιτεχνική ελευθερία και τη βιομηχανοποιημένη παραγωγή περιεχομένου.
Παρά τις επιφυλάξεις του για τον ψηφιακό κόσμο, ο Brendan B. Brown παραμένει ενεργός και κοινωνικός στον φυσικό κόσμο της μουσικής. Μια από τις πιο συζητημένες στιγμές του περασμένου καλοκαιριού ήταν η συνεργασία του επί σκηνής με τον Ed Sheeran.
Οι δυο τους βρέθηκαν στο Αμβούργο της Γερμανίας, όπου ο Brown συμμετείχε σε μία μοναδική εκτέλεση του «Teenage Dirtbag» μαζί με το συγκρότημα που είχε ο Ed Sheeran στο λύκειο. Η εμπειρία αυτή φαίνεται πως άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στον Brown, ο οποίος περιέγραψε τον Sheeran ως έναν πραγματικό «τζέντλεμαν».
Αναφερόμενος στη συνεργασία τους, ο Brown σημείωσε: «Ήταν πραγματικός τζέντλεμαν. Με κάλεσε να γίνω μέρος του τεράστιου “spaceship show” του και ήμουν ευτυχής που ανέβηκα εκεί πάνω. Μεγάλη μου τιμή που συμπεριλήφθηκα. Και το συνεργείο του και οι άνθρωποί του είναι όλοι πραγματικά υπέροχοι, εργατικοί».
Αυτή η επαφή, όμως, δεν φαίνεται να περιορίζεται σε μία μεμονωμένη ζωντανή εμφάνιση.
Οι δύο καλλιτέχνες έχουν ήδη αρχίσει να συζητούν το ενδεχόμενο να μεταφέρουν τη χημεία τους στο στούντιο. Όταν ρωτήθηκε αν σχεδιάζουν να ηχογραφήσουν μαζί, ο Brown ήταν αισιόδοξος και αποκαλυπτικός: «Πιστεύω ότι σίγουρα θα το κάνουμε. Ναι, θα το ήθελα πολύ. Μίλησα μαζί του γι’ αυτό χθες, για την ακρίβεια».
Η προοπτική μιας συνεργασίας ανάμεσα στον δημιουργό ενός από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των ’00s και ενός από τους μεγαλύτερους pop stars του σήμερα, όπως ο Ed Sheeran, γεννά προσδοκίες για κάτι πραγματικά ενδιαφέρον.
Ίσως σε αυτό το σημείο να βρίσκεται η απάντηση στις ανησυχίες του Brown: στην ένωση διαφορετικών γενεών και προσεγγίσεων, όπου η εμπειρία του παρελθόντος συναντά τη δυναμική του παρόντος.
Εν κατακλείδι, η στάση του Brendan B. Brown υπενθυμίζει ότι η μουσική δεν είναι απλώς «περιεχόμενο» προς κατανάλωση, αλλά μία οργανική διαδικασία που κινδυνεύει να στεγνώσει αν εγκλωβιστεί στην ανάγκη για καθημερινή επιβεβαίωση μέσω των likes.
Η αυθεντικότητα, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν βρίσκεται στην οθόνη ενός κινητού, αλλά σε εκείνους τους μοναχικούς περιπάτους στο δάσος, όπου η μελωδία γεννιέται αβίαστα.
Αν η μελλοντική του συνεργασία με τον Ed Sheeran καταφέρει να διατηρήσει αυτό το πνεύμα, τότε ίσως η μουσική βιομηχανία να βρει έναν τρόπο να επιβιώσει και να μεγαλουργήσει, ακόμα και μέσα στο χάος των αλγορίθμων.
Η κληρονομιά των Wheatus συνεχίζει να εξελίσσεται, υπενθυμίζοντάς μας πως, όσα χρόνια κι αν περάσουν, η ανάγκη για ένα καλό τραγούδι παραμένει η μόνη σταθερή αξία.
