Η Δήμητρα Γαλάνη μιλά για την αυστηρή αυτοκριτική στην οποία συνηθίζει να υποβάλλεται.
Η Δήμητρα Γαλάνη, μία από τις κορυφαίες φωνές της ελληνικής μουσικής, προχωρά ακάθεκτη στην καλλιτεχνική πορεία της, έχοντας στο ενεργητικό της μία πλούσια και πολυδιάστατη διαδρομή.
Ωστόσο, παρά την αναγνώριση και την αγάπη του κοινού, η ίδια παραμένει ένας αυστηρός κριτής του εαυτού της, όπως εξομολογήθηκε σε πρόσφατες δηλώσεις της.
Η Δήμητρα Γαλάνη, μιλώντας με ειλικρίνεια και αυτογνωσία, αποκαλύπτει μία πτυχή της προσωπικότητάς της που ίσως ξενίζει, δεδομένης της καταξίωσής της: την αδυναμία να απολαύσει πλήρως το δικό της έργο.
Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Happy Day» του τηλεοπτικού σταθμού Alpha, η Δήμητρα Γαλάνη μίλησε για την αυτοκριτική που ασκεί στον εαυτό της.
«Όταν είμαι μόνη στο σπίτι και ακούω τον εαυτό μου, δεν μπορώ να το απολαύσω», δήλωσε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας μία διαρκή τάση αναζήτησης του καλύτερου.
Η ερμηνεύτρια εξήγησε πως, ακόμη και ανατρέχοντας σε παλαιότερες δουλειές της, το μυαλό της εστιάζει σε πιθανές βελτιώσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις που θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει.
Αυτή η διαρκής εσωτερική αναζήτηση για την τελειότητα, αν και κινητήρια δύναμη για την καλλιτεχνική πορεία της, φαίνεται να της στερεί την απλή χαρά της απόλαυσης των επιτευγμάτων της.
Η Δήμητρα Γαλάνη αποκάλυψε επίσης την ευρύτητα των μουσικών ακουσμάτων της.
Όπως ανέφερε στην ίδια συνέντευξη, στον ελεύθερο χρόνο της ακούει «τα πάντα», χωρίς να περιορίζεται σε συγκεκριμένα είδη ή κατηγορίες.
«Στον ελεύθερο μου χρόνο ακούω τα πάντα. Δεν υπάρχει κάτι που να μην ακούω. Εξαρτάται τι κάνω. Όταν διαβάζω, ακούω μόνο ορχηστρική μουσική», ανέφερε.
Αναφερόμενη στο λαϊκό τραγούδι, η Δήμητρα Γαλάνη τονίζει τη χαρά που έχει αντλήσει από αυτό το είδος, όχι μόνο ως ακροάτρια αλλά κυρίως ως ερμηνεύτρια.
«Έχω γλεντήσει με το λαϊκό τραγούδι αλλά είχα την τιμή να γλεντήσω τον κόσμο», δήλωσε, υπογραμμίζοντας τη σημασία της προσφοράς ψυχαγωγίας μέσα από τη μουσική.
Αντίθετα με πολλούς συναδέλφους της που τραγουδούν αυθόρμητα στο σπίτι, η Δήμητρα Γαλάνη αποκαλύπτει πως στην προσωπική της ζωή προτιμά τη σιωπή.
«Στο σπίτι μου δεν τραγουδάω ενώ υπάρχουν συνάδελφοι που τραγουδούν, εγώ μόνο ακούω», είπε, δημιουργώντας μία ενδιαφέρουσα αντίθεση μεταξύ της επαγγελματικής και της προσωπικής ταυτότητάς της.
Αυτή η επιλογή ενδεχομένως αντανακλά την ανάγκη της για ηρεμία και αποφόρτιση από την ένταση της σκηνής και των επαγγελματικών υποχρεώσεων, βρίσκοντας καταφύγιο στην ησυχία του σπιτιού της.
«Αναγκαστικά ακούω τον εαυτό μου στο ραδιόφωνο. Δεν μπορείς να απολαύσεις τον εαυτό σου. Είμαι λίγο “λίγη” με τον εαυτό μου», δήλωσε, επαναλαμβάνοντας την αίσθηση της διαρκούς αυτοαμφισβήτησης.
Ο θάνατος του πατέρα της και τα μεγάλα ζητήματα της ζωής
Σε συνέντευξη που παραχώρησε προ ημερών στον Τάσο Τρύφωνος στην εκπομπή «ΤΕΤ-Α-ΤΕΤ» του Alpha Κύπρου, η Δήμητρα Γαλάνη είχε μιλήσει για μία ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή της ζωής της: τον θάνατο του πατέρα της.
Όπως αποκάλυψε, τραγουδούσε στη σκηνή την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της, χωρίς να το γνωρίζει.
«Τραγουδούσα όταν πέθανε, δεν μου το είπαν. Είχε φύγει το απόγευμα και δεν μου το είπαν για να μπορέσω να πάω στη δουλειά μου το βράδυ. Όταν τελείωσα μου το είπαν!», θυμήθηκε, περιγράφοντας την απόφαση των οικείων της να την προστατεύσουν από τον πόνο και να της επιτρέψουν να ολοκληρώσει τις επαγγελματικές υποχρεώσεις της.
Η αντίδρασή της στην είδηση του θανάτου, όπως την περιγράφει, είναι ενδεικτική της φιλοσοφικής προσέγγισής της στη ζωή και τον θάνατο.
«Δεν θύμωσα που δεν μου το είπαν, “ήθελα” να φύγει γιατί ταλαιπωριόταν», εξομολογήθηκε.
Η Δήμητρα Γαλάνη, μέσα από τις δηλώσεις της για τον θάνατο του πατέρα της, αποκάλυψε μία ώριμη και φιλοσοφική οπτική γωνία για τα μεγάλα ζητήματα της ζωής.
«Είχα κάνει μία πορεία όταν έφυγε. Ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι μας, όλο το υπόλοιπο λέγεται ζωή και είναι δεμένη με τους ανθρώπους μας», ανέφερε, συνοψίζοντας με λιτότητα και σοφία την περαστικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη σημασία των ανθρώπινων σχέσεων.
Επίσης, η ερμηνεύτρια υπογράμμισε την άποψή της για την αξιοπρέπεια στο τέλος της ζωής και την αποφυγή της άσκοπης παράτασης του πόνου.
«Όταν ένας άρρωστος έχει ταλαιπωρηθεί κλείνει τα μάτια του γιατί δεν αντέχει», είπε, με μία φράση που συμπυκνώνει την κατανόηση της για την ανθρώπινη ευαλωτότητα.
Η Δήμητρα Γαλάνη δεν δίαστασε να εκφράσει και μία άποψη που ίσως θεωρηθεί σκληρή, αλλά πηγάζει από μία βαθιά ανθρωπιστική προσέγγιση.
«Όταν πια έχει έρθει η ηλικία, ο άνθρωπος έχει αρρωστήσει, το να τον κρατάς στη ζωή μέσα από το αίσθημα είναι εγωιστικό», δήλωσε, αμφισβητώντας την αυτονόητη επιθυμία για παράταση της ζωής με κάθε κόστος.
«Έτσι πιστεύω όταν οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται και ο πατέρας μου ταλαιπωριόταν πρέπει να φεύγουν. Ακούγεται σκληρό αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα», κατέληξε, επιβεβαιώνοντας την πεποίθησή της για την αναγκαιότητα του θανάτου ως φυσικού τέλους της ζωής, ειδικά όταν η ταλαιπωρία είναι αβάσταχτη.
