Ένας χρόνος «Tortured Poets Department» – Γιατί έκριναν όλοι πολύ νωρίς το πιο σημαντικό άλμπουμ της Taylor Swift
Καθώς το «The Tortured Poets Department» γιορτάζει την πρώτη του επέτειο στις 19 Απριλίου 2025, αξίζει να ρίξουμε μια νέα ματιά στον ενδέκατο δίσκο της Taylor Swift, απαλλαγμένοι από τον αρχικό θόρυβο.
Ας θυμηθούμε πού βρισκόμασταν πριν από ένα χρόνο με την Taylor Swift.
Μόλις είχε γίνει ο μοναδικός καλλιτέχνης που κέρδισε το βραβείο Grammy για το Άλμπουμ της Χρονιάς τέσσερις φορές. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχε κυκλοφορήσει τις νέες ηχογραφήσεις των άλμπουμ της «Speak Now» του 2010 και «1989» του 2014, στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης προσπάθειάς της να ανακτήσει τον έλεγχο της μουσικής της.
Ταυτόχρονα, βρισκόταν εν μέσω της περιοδείας με τα υψηλότερα έσοδα όλων των εποχών, του «The Eras Tour», μιας περιοδείας που διήρκεσε δύο χρόνια και ταξίδεψε σε πέντε ηπείρους.
Μέσα σε όλα αυτά, ερωτεύτηκε ξανά και η προσωπική της ζωή μετατράπηκε σε ένα δημόσιο θέαμα μεγαλύτερο από ποτέ, με όλους να αναρωτιούνται ποια θα ήταν η επόμενη κίνηση της ίδιας και του Travis Kelvce.
Είτε την άκουγες είτε όχι, είτε τη λάτρευες είτε σου ήταν αδιάφορη, η Taylor Swift — η τραγουδίστρια, η τραγουδοποιός, το άτομο — ήταν αναπόφευκτη, πανταχού παρούσα.
Στις 19 Απριλίου 2024, η «Taylormania» έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν η Taylor Swift κυκλοφόρησε το πέμπτο πρωτότυπο άλμπουμ της μέσα σε πέντε χρόνια, το «The Tortured Poets Department» και την deluxe έκδοσή του, «The Anthology».
Συνολικά, πρόκειται για μια εκτενή εξερεύνηση 31 τραγουδιών που διεισδύει στις ρομαντικές δοκιμασίες και περιπέτειες της Taylor Swift, την τεταμένη σχέση της με την εξαιρετικά δημόσια ύπαρξή της και την περίπλοκη ισορροπία μεταξύ φήμης, αγάπης και τέχνης.
Σε σύγκριση με τους προκατόχους του, τα «Midnights», «Evermore» και «Folklore», το «The Tortured Poets Department» έτυχε μιας πιο χλιαρής υποδοχής από τα μέσα ενημέρωσης.
Διότι, όταν ένας υπερκαινοφανής αστέρας όπως η Taylor Swift κυκλοφορεί μουσική, η άμεση συζήτηση για την αξία του έργου συχνά επικεντρώνεται στην καλλιτέχνιδα έναντι της ίδιας της τέχνης.
Το επιχείρημα ότι ήταν «πολύ μεγάλη για να αποτύχει» έγινε ένας εύκολος τρόπος να απορριφθούν οι διθυραμβικές κριτικές ως κολακευτικές ανοησίες — ή η καυστική κριτική ως μια προσπάθεια να την υποβαθμίσουν.
Ο μόνος τρόπος για να διαπεράσει κανείς τον θόρυβο των ενστικτωδών αντιδράσεων είναι να αφιερώσει χρόνο στα ίδια τα τραγούδια.
Μετά από ένα χρόνο με το «The Tortured Poets Department», είναι σαφές ότι το άλμπουμ θα μείνει στην ιστορία ως μια πολύτιμη χρονοκάψουλα μιας σταρ σε ένα πρωτοφανές επίπεδο φήμης.
Όχι απλώς επειδή ο δίσκος φέρει το όνομα της Taylor Swift, αλλά επειδή οι στίχοι του ανοίγουν την αυλαία αποκαλύπτοντας τις πιο παρεμβατικές, εσωτερικές σκέψεις της.
«Θα σου πω κάτι τώρα αμέσως / Προτιμώ να κάψω ολόκληρη τη ζωή μου / Παρά να ακούσω άλλο ένα δευτερόλεπτο από όλη αυτή την γκρίνια και τα παράπονα», τραγουδά στο «But Daddy I Love Him», ένα προκλητικό μήνυμα προς τους υπερβολικά ενθουσιώδεις θαυμαστές που περνούν από το μικροσκόπιο τις αποφάσεις που παίρνει στην προσωπική ζωή της.
Στο τραγούδι «Clara Bow», γίνεται αυτοαναφορική με έναν τρόπο που μόνο εκείνη θα μπορούσε, κλείνοντας το τραγούδι με μια διεισδυτική ματιά στη μουσική βιομηχανία και τη μηχανή παραγωγής αστέρων, φανταζόμενη ένα κυνικό στέλεχος δισκογραφικής να λέει: «Μοιάζεις με την Taylor Swift / Σε αυτό το φως, μας αρέσεις / Έχεις μια ένταση που εκείνη δεν είχε ποτέ».
Καθώς παλεύει με τις πιέσεις της υπερβολικής διασημότητας, η Swift περνάει από έναν χωρισμό τον οποίο περιγράφει με εξαντλητική λεπτομέρεια και άγρια απόγνωση, από το «Κοστούμι του Μάρτυρα του Ιεχωβά» του πρώην της στο «The Smallest Man Who Ever Lived» μέχρι τον καταστροφικό εθισμό του στα ναρκωτικά στο «Chloe or Sam or Sophia or Marcus».
Στο ευρύτερο πλαίσιο της καριέρας της, το «The Tortured Poets Department» θα καταγραφεί ως ένα εντυπωσιακό και μοναδικό άλμπουμ, προϊόν μιας μοναδικής pop stars εν μέσω μιας ολικής αναταραχής σε κάθε πτυχή της ζωής της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Swift είναι ο μόνος άνθρωπος που θρηνεί για μια οδυνηρή, ασαφή σχέση, που ανησυχεί για τη διατήρηση της θέσης της στο προσκήνιο ή που βλέπει τη φήμη της να επηρεάζει θεμελιωδώς ολόκληρη τη ζωή της. Αλλά ίσως είναι η μόνη ικανή να συνυφάνει αυτά τα θέματα ταυτόχρονα με τέτοιο τρόπο.
Το «The Tortured Poets Department» είναι τα προειδοποιητικά σημάδια της, το ημερολόγιο αχαλίνωτων συναισθημάτων της και το μανιφέστο της για την κληρονομιά της, όλα τυλιγμένα σε ένα. Και δεν ζητά οίκτο. Απλώς θέλει να ακούσετε.
