Ο Freddie Mercury και ο Michael Jackson ηχογράφησαν τρία τραγούδια μαζί, όμως δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν τη συνεργασία τους εξαιτίας ενός λάμα.
Όταν δύο από τους μεγαλύτερους και πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, ο Freddie Mercury και ο Michael Jackson, βρέθηκαν στο στούντιο για να συνεργαστούν, όλα έδειχναν πως επρόκειτο να γεννηθεί κάτι θρυλικό.
Ο ένας, εμβληματική φωνή των Queen, ήδη στο απόγειο της φήμης του. Ο άλλος, ο αδιαμφισβήτητος «βασιλιάς της pop», με επιρροή που ξεπερνούσε κάθε σύνορο. Κι όμως, αυτή η πολυαναμενόμενη σύμπραξη δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, και, όπως αποδεικνύεται, ένας από τους πλέον απροσδόκητους λόγους πίσω από τη διακοπή της συνεργασίας τους ήταν… ένα λάμα.
Η ιστορία εκτυλίσσεται το 1983, έτος κατά το οποίο οι Queen είχαν κάνει ένα προσωρινό διάλειμμα και ο Freddie Mercury, σε αναζήτηση καλλιτεχνικής ανανέωσης και δημιουργικής ελευθερίας, προσπάθησε να δώσει έναν πιο χορευτικό χαρακτήρα στο σόλο άλμπουμ του.
Σε αυτό το χρονικό πλαίσιο ήρθε η συνεργασία με τον Michael Jackson, έναν καλλιτέχνη που θαύμαζε βαθιά και με τον οποίο μοιράζονταν κοινές μουσικές ανησυχίες.
Οι δύο αστέρες συναντήθηκαν στο προσωπικό στούντιο του Michael Jackson στο Encino της Καλιφόρνια και ξεκίνησαν να δουλεύουν σε τρία τραγούδια: το «Victory», το «State of Shock» και το «There Must Be More to Life Than This».
Μία σειρά τραγουδιών που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μοναδικό δείγμα της συνάντησης δύο κόσμων — της glam rock αισθητικής του Mercury και της pop μεγαλοπρέπειας του Jackson.
Παρ’ όλα αυτά, τα τραγούδια δεν κυκλοφόρησαν ποτέ ως ολοκληρωμένα ντουέτα.
Το «State of Shock» τελικά ηχογραφήθηκε ως συνεργασία του Michael Jackson με τον Mick Jagger των Rolling Stones και κυκλοφόρησε το 1984 στο άλμπουμ «Victory» των Jackson 5.
Από την πλευρά του, ο Freddie Mercury επέλεξε να κυκλοφορήσει μόνο μία σόλο εκδοχή του «There Must Be More to Life Than This» στον δίσκο του «Mr. Bad Guy» το 1985.
Όσο για το ίδιο το «Victory», παραμένει μέχρι σήμερα ακυκλοφόρητο ως συνεργασία.
Η ελαφρώς σουρεαλιστική αλλά αληθινή εξήγηση πίσω από την ξαφνική διάλυση αυτής της συνεργασίας έρχεται στο φως χρόνια αργότερα από τον μπασίστα Jo Burt, ο οποίος είχε συμμετάσχει στην ηχογράφηση του «Mr. Bad Guy».
Σε συνέντευξή του στη New York Post, ο Burt αποκάλυψε ότι η τριβή ανάμεσα στους δύο καλλιτέχνες αυξήθηκε όταν ο Jackson αποφάσισε να φέρει στο στούντιο το… εξωτικό κατοικίδιό του.
«Νομίζω πως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν όταν ο Michael έφερε το λάμα του στο στούντιο. Νομίζω πως ο Freddie το πήρε κάπως βαριά», θυμήθηκε.
Η φράση του Jo Burt δεν ήταν υπερβολή, καθώς το περιστατικό επιβεβαιώθηκε και από τον τότε μάνατζερ των Queen, τον Jim «Miami» Beach, ο οποίος περιέγραψε τη στιγμή στο ντοκιμαντέρ «Freddie Mercury: The Great Pretender» το 2012.
«Ο Mercury με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: “Miami, αγαπητέ, μπορείς να έρθεις εδώ; Πρέπει να με βγάλεις από εδώ, ηχογραφώ με ένα λάμα”», εξήγησε.
Η αντίδραση του Mercury δείχνει το χάσμα στις προσωπικότητες των δύο καλλιτεχνών: από τη μία, ο Michael Jackson με την ιδιοσυγκρασιακή αγάπη του για τα ζώα και το εκκεντρικό lifestyle, και από την άλλη, ο Freddie Mercury, απαιτητικός στο στούντιο και με έντονη ανάγκη για έλεγχο στο καλλιτεχνικό περιβάλλον του.
Η συνύπαρξη τους κάτω από την ίδια στέγη αποδείχθηκε τελικά δύσκολη, παρότι υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός.
Το «Mr. Bad Guy», το οποίο τελικά κυκλοφόρησε το 1985, αποτελεί το μοναδικό καθαρόαιμο σόλο άλμπουμ του Freddie Mercury.
Είχε προηγηθεί το 1973 η ηχογράφηση ορισμένων σόλο τραγουδιών με το ψευδώνυμο Larry Lurex, ενώ αργότερα, το 1984, συμμετείχε στο soundtrack της ταινίας «Metropolis» του Fritz Lang, προσδίδοντας σε μία κλασική ταινία το δικό του μουσικό αποτύπωμα.
Ωστόσο, πιο ώριμη και εμβληματική σόλο δουλειά του παραμένει το άλμπουμ «Barcelona» το 1988, σε συνεργασία με τη διάσημη σοπράνο Montserrat Caballé.
Όσον αφορά τη συνεργασία του Freddie Mercury με τον Michael Jackson, ένα κομμάτι του παζλ ήρθε στο φως το 2014, όταν το «There Must Be More to Life Than This», στην αυθεντική του μορφή ως ντουέτο, συμπεριλήφθηκε στη συλλογή «Queen Forever».
Ήταν η πρώτη φορά που οι ακροατές μπόρεσαν να αποκτήσουν μία αντιπροσωπευτική γεύση του τι θα μπορούσε να είχε προκύψει από μία ολοκληρωμένη συνεργασία των δύο αυτών θρύλων, αν δεν υπήρχε η… παρέμβαση ενός λάμα.
Σε έναν κόσμο όπου οι συνεργασίες μεταξύ καλλιτεχνών του βεληνεκούς των Freddie Mercury και Michael Jackson θεωρούνται ασύλληπτα πολύτιμες, η ιστορία αυτή αφήνει μία γλυκόπικρη αίσθηση.
Ακόμα και στην κορυφή της δόξας, οι ανθρώπινες ιδιορρυθμίες, οι προσωπικές προτιμήσεις και —ενίοτε— τα εξωτικά κατοικίδια μπορούν να καθορίσουν την πορεία της ιστορίας της μουσικής.
