Από τον Τάμεση σε εγκαταλελειμμένες αυλές, τα κολοσσιαία γλυπτά του Michael Jackson αφηγούνται τη δική τους, πολυτάραχη ιστορία.
Ήταν μία εικόνα βγαλμένη από τη μεγαλομανία και το απαράμιλλο θέαμα που χαρακτήριζε την καριέρα του Michael Jackson. Γιγαντιαία αγάλματα του βασιλιά της pop, που έμοιαζαν με μνημεία αρχαίων πολιτισμών, έκαναν την εμφάνισή τους σε ολόκληρο τον κόσμο το 1995.
Σκοπός τους ήταν η προώθηση του διπλού άλμπουμ «HIStory: Past, Present and Future, Book I». Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, κάποια από αυτά τα εντυπωσιακά γλυπτά στέκουν ακόμα όρθια, σιωπηλοί μάρτυρες μιας εποχής απόλυτης κυριαρχίας, αλλά και μιας κληρονομιάς που παραμένει εξαιρετικά περίπλοκη.
Συνολικά, κατασκευάστηκαν περίπου δέκα τέτοια αγάλματα. Το πιο εμβληματικό ίσως ήταν εκείνο που τοποθετήθηκε σε μία φορτηγίδα και έπλευσε στον ποταμό Τάμεση του Λονδίνου, δημιουργώντας ένα πρωτοφανές διαφημιστικό γεγονός.
Η αποστολή της δημιουργίας τους ανατέθηκε στον καλλιτέχνη Stephen Pyle, με έδρα το Hertfordshire της Αγγλίας. Ο Pyle προσέλαβε τον γλύπτη Derek Howarth για να φιλοτεχνήσει τα αρχικά μοντέλα από πολυστυρένιο.
Από αυτά, ο Pyle δημιούργησε καλούπια και στη συνέχεια τα τελικά αντίγραφα από υαλοβάμβακα. Η συναρμολόγηση και η βαφή, που τους έδινε την όψη πέτρας, πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο των Chris και Liz Clark, στα Elstree Studios.
«Το να φτιάξουμε 10 αγάλματα σε τέσσερις μήνες ήταν μία πραγματική πρόκληση», δήλωσε ο Stephen Pyle στο BBC News.
«Όμως, χάρη στον Derek, τον Chris, τη Liz και την υπόλοιπη ομάδα του εργαστηρίου μου εκείνη την εποχή, γίναμε ένα αρκετά αποτελεσματικό εργοστάσιο παραγωγής μονολίθων του Michael Jackson!», συνέχισε.
Ποια είναι όμως η τύχη αυτών των κολοσσών σήμερα; Ένα από τα αγάλματα του Michael Jackson βρίσκεται στην Αυστρία, στην εγκαταλελειμμένη αυλή ενός νυχτερινού κέντρου. Ο ιδιοκτήτης του, Franz Josef Zika, το κέρδισε το 1998 σε μία φιλανθρωπική δημοπρασία ενός ραδιοφωνικού σταθμού για τον Ερυθρό Σταυρό.
Τα τελευταία δύο χρόνια, προσπαθεί να το πουλήσει. «Θα ήμουν ευτυχής αν έπαιρνα 25.000€ γι’ αυτό», εξομολογείται στο BBC. «Υπήρξε κάποιο ενδιαφέρον από τη Σουηδία και την Ουγγαρία, αλλά το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι δεν έχουν αρκετά χρήματα».
Ένα άλλο άγαλμα παραμένει σε ένα πρώην θεματικό πάρκο στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, ενώ ένα τρίτο κοσμεί ένα λούνα παρκ στην Ιταλία, το οποίο μάλιστα το 2019 φρεσκαρίστηκε με νέα βαφή και του προστέθηκαν καινούργια γυαλιά ηλίου.
Ωστόσο, η προβολή του ντοκιμαντέρ «Leaving Neverland» την ίδια χρονιά άλλαξε δραματικά το τοπίο.
Η ταινία, που επικεντρώθηκε στις μαρτυρίες των Wade Robson και James Safechuck, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι κακοποιήθηκαν σεξουαλικά όταν ήταν παιδιά από τον Jackson, οδήγησε στην απομάκρυνση αρκετών αγαλμάτων.
Ένα από αυτά, που δέσποζε πάνω από το πάρκινγκ ενός καταστήματος McDonald’s στο χωριό Best της Ολλανδίας, αποκαθηλώθηκε. Το ίδιο συνέβη και με ένα άλλο άγαλμα που εκτίθετο σε μία ετήσια εκδήλωση στη Λωζάνη της Ελβετίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, στον απόηχο του ντοκιμαντέρ, απομακρύνθηκε και ένα άγαλμα που δεν είχε σχέση με την καμπάνια του άλμπουμ «HIStory». Επρόκειτο για το γλυπτό που είχε παραγγείλει ο εκλιπών πρόεδρος της Fulham FC, Μοχάμεντ Αλ Φαγέντ (Mohammed Al-Fayed), μετά τον θάνατο του Michael Jackson τον Ιούνιο του 2009, και το οποίο βρισκόταν στο Εθνικό Μουσείο Ποδοσφαίρου του Μάντσεστερ.
Εν τω μεταξύ, η συζήτηση γύρω από τον βασιλιά της pop συνεχίζεται, με την επερχόμενη βιογραφική ταινία για τη ζωή του να βρίσκεται στο επίκεντρο.
Η κυκλοφορία της ταινίας, με τίτλο «Michael», μετατέθηκε πρόσφατα για το 2027, ενώ η Lionsgate εξετάζει το ενδεχόμενο να τη χωρίσει σε δύο μέρη. Τον ρόλο του Michael Jackson θα ενσαρκώσει ο ανιψιός του τραγουδιστή, Jaafar Jackson.
Η ιστορία των αγαλμάτων του «HIStory» είναι τελικά μία μικρογραφία της ίδιας της κληρονομιάς του Michael Jackson.
Από σύμβολα μιας ανυπέρβλητης καλλιτεχνικής δύναμης και παγκόσμιας λατρείας, μετατράπηκαν σε αμφιλεγόμενα εκθέματα. Κάποια παραμένουν κρυμμένα, άλλα πωλούνται και ορισμένα απομακρύνθηκαν υπό το βάρος των καταγγελιών.
Η πορεία τους στον χρόνο αποτυπώνει τις αντιφάσεις ενός ειδώλου του οποίου η λάμψη, όσο εκτυφλωτική κι αν ήταν, δεν κατάφερε ποτέ να διαλύσει τις σκιές που την περιέβαλλαν.
