Μια πρωτοβουλία από την Emmanuel Macron που φιλοδοξεί να αναδείξει την ηλεκτρονική μουσική της Γαλλίας ως μέρος της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.
Ο Emmanuel Macron, σε μία περίοδο όπου η πολιτιστική κληρονομιά της Γαλλίας βρίσκεται στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής, επιδιώκει να αποτυπώσει το αποτύπωμα της χώρας του τόσο στην παγκόσμια μουσική σκηνή όσο και στον χάρτη των μουσείων.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Γάλλου προέδρου για την ανάγκη να αναγνωριστεί η γαλλική ηλεκτρονική μουσική ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO, συνοδεύονται από ένα φιλόδοξο σχέδιο αναβάθμισης του Λούβρου, του πιο διάσημου μουσείου στον κόσμο.
«Είμαστε οι εφευρέτες της electro. Έχουμε αυτό το French touch», δήλωσε ο Macron, συγκρίνοντας ευθέως τη γαλλική ηλεκτρονική μουσική με τη γερμανική techno, που πρόσφατα εντάχθηκε στον κατάλογο της UNESCO.
Η επιμονή του προέδρου δεν είναι τυχαία: η Γαλλία έχει αναδείξει καλλιτέχνες – θρύλους όπως οι Daft Punk, David Guetta, Cassius, Justice και Bob Sinclar, που με τον ιδιαίτερο ήχο τους έχουν κατακτήσει τα διεθνή charts και έχουν διαμορφώσει ένα μοναδικό μουσικό ιδίωμα, γνωστό ως «French Touch».
Η αναγνώριση από την UNESCO δεν είναι απλώς τιμητική. Σηματοδοτεί την προστασία και διατήρηση ενός πολιτιστικού στοιχείου που θεωρείται «σημαντική εκδήλωση της άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας».
Αν το αίτημα του Emmanuel Macron ευοδωθεί, η γαλλική ηλεκτρονική μουσική θα σταθεί ισάξια δίπλα σε άλλα μουσικά είδη που έχουν ήδη ενταχθεί στον κατάλογο άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως η reggae της Τζαμάικα, η rumba της Κούβας, η marimba της Κολομβίας, η techno του Βερολίνου, αλλά και το ελληνικό ρεμπέτικο.
Ο ίδιος ο Macron έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να πετύχει τέτοιες διακρίσεις: η μπαγκέτα και η ορειβασία στις Άλπεις έχουν ήδη αναγνωριστεί ως άυλη κληρονομιά της UNESCO με δική του παρέμβαση.
Η «γαλλική πινελιά» στη house και την ηλεκτρονική μουσική γεννήθηκε τη δεκαετία του ’90, με χαρακτηριστικά τα φίλτρα, τα phasing effects και τα samples από την disco, ενώ η επιρροή της φτάνει μέχρι σήμερα, αγγίζοντας παραγωγούς και κοινό σε όλο τον κόσμο.
Η διεθνής απήχησή της είναι τέτοια, ώστε ακόμη και ξένοι καλλιτέχνες, όπως ο Stuart Price, υιοθέτησαν γαλλικά ψευδώνυμα για να κερδίσουν το κύμα δημοφιλίας του είδους.
Την ίδια στιγμή, ο Emmanuel Macron επιχειρεί να ανανεώσει το Λούβρο, με ένα δεκαετές σχέδιο που περιλαμβάνει νέα είσοδο, ανακαίνιση των υποδομών και τη δημιουργία ενός αυτόνομου χώρου για τη «Mona Lisa», ώστε να αντιμετωπιστούν τα χρόνια προβλήματα συνωστισμού, φθοράς και ελλιπών παροχών.
Το μουσείο, που πέρυσι δέχτηκε 8,7 εκατομμύρια επισκέπτες — υπερδιπλάσιους από όσους μπορεί να εξυπηρετήσει — αντιμετωπίζει καθημερινά προκλήσεις, από ελλείψεις σε χώρους ανάπαυσης και τουαλέτες μέχρι ακραίες θερμοκρασίες και διαρροές νερού.
Οι εργαζόμενοι, αντιμέτωποι με εξαντλητικές συνθήκες, προχώρησαν πρόσφατα σε απεργία, οδηγώντας σε σπάνιο κλείσιμο του μουσείου, ακριβώς τη στιγμή που ο Macron παρουσίαζε το φιλόδοξο σχέδιό του.
Το έργο, με προϋπολογισμό 700-800 εκατομμυρίων ευρώ, θα χρηματοδοτηθεί κυρίως από ίδιους πόρους του Λούβρου, εισιτήρια και ιδιωτικές δωρεές, ενώ η κρατική συμμετοχή θα είναι ελάχιστη.
Η νέα είσοδος, που θα βρίσκεται στην ανατολική πλευρά, αναμένεται να αποσυμφορήσει την εμβληματική πυραμίδα του I.M. Pei, ενώ ο νέος χώρος για τη «Mona Lisa» θα προσφέρει αναβαθμισμένες συνθήκες θέασης και πρόσβασης, με ξεχωριστό εισιτήριο.
Η διπλή αυτή πρωτοβουλία του Emmanuel Macron — η διεκδίκηση διεθνούς αναγνώρισης για τη γαλλική ηλεκτρονική μουσική και η αναγέννηση του Λούβρου — αποκαλύπτει μία στρατηγική πολιτιστικής διπλωματίας που επιδιώκει να τοποθετήσει τη Γαλλία στο επίκεντρο του παγκόσμιου διαλόγου για την τέχνη, την καινοτομία και την πολιτιστική ταυτότητα.
Η Γαλλία, μέσα από τους ήχους της και τα μουσεία της, διεκδικεί το δικαίωμα να αφηγηθεί την ιστορία της με νέους όρους.
Η πολιτιστική ταυτότητα μιας χώρας δεν είναι στατική. Με κάθε νέο κύμα δημιουργίας και κάθε τολμηρό σχέδιο ανανέωσης, η Γαλλία αποδεικνύει ότι μπορεί να συνδυάσει αρμονικά το παρελθόν με το μέλλον.
Η προσπάθεια του Emmanuel Macron να αναγνωριστεί η γαλλική ηλεκτρονική μουσική ως παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και το όραμά του για ένα ανανεωμένο Λούβρο, στέλνουν το μήνυμα ότι ο πολιτισμός είναι ζωντανός οργανισμός — και η Γαλλία, πρωταγωνίστρια στη σκηνή του.
