Ο Robert del Naja των Massive Attack ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση Keir Starmer, τις συλλήψεις 521 ειρηνικών πολιτών και τη στάση της Βρετανίδας Υπουργού Εσωτερικών απέναντι στα πολιτικά δικαιώματα.
Οι Massive Attack, γνωστοί για την πολιτικοποιημένη στάση τους και τις δημόσιες παρεμβάσεις τους, προχώρησαν σε μία τοποθέτηση που ταράζει τα νερά της βρετανικής πολιτικής σκηνής με αφορμή τις συλλήψεις περισσότερων από 500 ειρηνικών διαδηλωτών το Σάββατο 9 Αυγούστου στο Λονδίνο, σε κινητοποίηση που στήριζε την οργάνωση Palestine Action.
Η διαμαρτυρία συνδιοργανώθηκε από την πρωτοβουλία Defend Our Juries και συγκέντρωσε πλήθος υποστηρικτών της Palestine Action – μίας ομάδας που έχει χαρακτηριστεί από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ως «τρομοκρατική» σύμφωνα με τον Νόμο περί Τρομοκρατίας του 2000.
Η ένταξη ή δημόσια στήριξη της οργάνωσης πλέον θεωρείται ποινικό αδίκημα με δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης έως και 14 ετών.
Ο Robert del Naja (γνωστός κι ως 3D), ηγετική μορφή των Massive Attack, αντέδρασε άμεσα μέσω μίας εκτενούς ανάρτησης στο Instagram, καταδικάζοντας τις συλλήψεις και κατηγορώντας την κυβέρνηση για πλήρη αποσάθρωση των πολιτικών ελευθεριών.
«Οι πολιτικές ελευθερίες στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι εγκλωβισμένες σε μία βαθιά κυνική, κατασκευασμένη κρίση», έγραψε.
«Ειρηνικοί, με συνείδηση πολίτες –συμπεριλαμβανομένων ηλικιωμένων, ατόμων με αναπηρία, ποιητών, ιερέων και ενός απόστρατου συνταγματάρχη του Βρετανικού Στρατού– έχουν μετατραπεί σε τρομοκράτες», πρόσθεσε.
Συνεχίζοντας την τοποθέτησή του, ο Robert del Naja χαρακτήρισε την κυβερνητική προσέγγιση ως «κατασκευασμένη οργή» που λειτουργεί ως αντιπερισπασμός για να αποσιωπηθεί η φρίκη όσων συμβαίνουν στη Γάζα.
«Πρόκειται για μία απεγνωσμένη απόσταση ανάμεσα στον τρόμο που νιώθει ο βρετανικός λαός – δυο χρόνια τώρα βλέπει τους πολίτες της Γάζας να καίγονται μέσα σε αντίσκηνα, να πυροβολούνται σε ουρές τροφίμων, να πεθαίνουν στον δρόμο από ασιτία – και τη διπρόσωπη, αλαζονική και δειλή στάση της κυβέρνησης που έχει επιλέξει», ανέφερε.
Η κριτική συνεχίστηκε εναντίον της Υπουργού Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Yvette Cooper. Ο Robert del Naja την κατηγόρησε για «σπατάλη του χρόνου της αστυνομίας μέσω πολιτικού τακτικισμού» και τόνισε ότι οι 521 συλληφθέντες πολίτες προσφέρθηκαν, με τη σύλληψή τους, να «πληρώσουν με την ελευθερία τους για την εκδικητική ντροπή εκείνων που κάποτε εξέλεξαν».
Μία ημέρα πριν, και οι Primal Scream είχαν καταδικάσει τις μαζικές συλλήψεις, ενώ λίγες ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε μία ευρύτερη συμμαχία μουσικών που υποστηρίζουν δημόσια τους πολίτες της Γάζας.
Οι Massive Attack αποτελούν πυρήνα αυτής της ομάδας, που περιλαμβάνει επίσης καλλιτέχνες όπως οι Dua Lipa, Riz Ahmed, και Benedict Cumberbatch, σε συνεργασία με τον φιλανθρωπικό οργανισμό Choose Love.
Όλοι τους ζητούν άμεση δράση για τον τερματισμό της συμμετοχής του Ηνωμένου Βασιλείου στις πολιτικές που επηρεάζουν τη Γάζα. «Δεν χρειαζόμαστε λόγια, αλλά πράξεις», ανέφεραν σε κοινή τους δήλωση.
Ο ίδιος ο Βρετανός πρωθυπουργός Keir Starmer, όταν ρωτήθηκε πρόσφατα από το NME, δήλωσε πως «καλωσορίζει τους νέους καλλιτέχνες που εκφράζουν την υποστήριξή τους προς την Παλαιστίνη», αλλά ξεκαθάρισε πως «είναι αντίθετος με κάθε υποκίνηση βίας».
Προηγουμένως είχε χαρακτηρίσει «μη-αποδεκτή» την εμφάνιση των Kneecap στο Glastonbury, λόγω της πολιτικής θέσης τους, υποστηρίζοντας πως «πρέπει να διακρίνουμε την ελευθερία λόγου από κάθε μορφή βίαιης πρόκλησης».
Ο Keir Starmer δήλωσε για το θέμα της Γάζας: «Όλοι μας ανησυχούμε γι’ αυτά που βλέπουμε – από τη συνεχιζόμενη κράτηση ομήρων μέχρι τη φρικτή έλλειψη ανθρωπιστικής βοήθειας… Όλοι πρέπει να μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα για αυτά».
Η τοποθέτηση των Massive Attack και του Robert del Naja δείχνει για ακόμη μία φορά ότι, για κάποιους καλλιτέχνες, η μουσική δεν είναι αρκετή. Επέλεξαν την πλατφόρμα τους για να σχολιάσουν, να αντικρούσουν και να διεκδικήσουν.
Σε μία εποχή όπου τα όρια της ειρηνικής διαμαρτυρίας αμφισβητούνται ολοένα και περισσότερο, τέτοιες τοποθετήσεις μοιάζουν όχι απλώς απαραίτητες, αλλά επιτακτικές.
Η επιλογή να σταθείς δίπλα στους «σιωπηλούς, σκυμμένους πολίτες με συνείδηση» – όπως τους αποκάλεσε ο Robert del Naja – είναι τελικά πολιτική πράξη. Και η μουσική, σε αυτή την περίπτωση, συνεχίζει να είναι φωνή.
