Η συνεργασία του Nick Cave και του Bryce Dessner των The National δίνει φωνή και συναίσθημα στο «Train Dreams», με ένα τραγούδι που υπόσχεται να μείνει αξέχαστο.
Όταν ο Clint Bentley, σκηνοθέτης του «Train Dreams», άρχισε να σκέφτεται ποιος θα μπορούσε να γράψει το τραγούδι τίτλου για τη νέα του ταινία, το όνομα του Nick Cave ήρθε αβίαστα στο μυαλό του.
Όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, «ο Nick έμοιαζε ο ιδανικός καλλιτέχνης για αυτό το έργο».
Η μοίρα ήθελε το «Train Dreams» να είναι ένα από τα αγαπημένα βιβλία του Cave, αν και αρχικά ο ίδιος φοβόταν πως δεν θα προλάβαινε να συμμετάσχει λόγω της προετοιμασίας της περιοδείας του. Όλα όμως άλλαξαν όταν παρακολούθησε την ταινία: η έμπνευση ήρθε ακαριαία και το τραγούδι γεννήθηκε σχεδόν μαγικά.
Το αποτέλεσμα είναι μια συνεργασία που ενώνει τον Nick Cave με τον Bryce Dessner των The National, ο οποίος υπογράφει και τη μουσική επένδυση της ταινίας.
Το τραγούδι «Train Dreams» θα ακούγεται στους τίτλους τέλους του φιλμ, ενώ και οι δύο καλλιτέχνες μοιράζονται την παραγωγή μαζί με τον Luis Almau. Η ατμόσφαιρα του τραγουδιού, με τη φωνή του Cave να πλέκεται πάνω στο μελαγχολικό πιάνο του Dessner, δημιουργεί ένα ηχητικό τοπίο που αγκαλιάζει το συναίσθημα και το μυστήριο της ιστορίας.
Η ταινία «Train Dreams», που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Denis Johnson, αφηγείται τη ζωή του Robert Grainier (τον υποδύεται ο Joel Edgerton), ενός εργάτη στα σιδηροδρομικά έργα της Αμερικής στις αρχές του 20ού αιώνα.
Μαζί του, στο καστ, συναντάμε τους Felicity Jones, Kerry Condon και William H. Macy.
Το «Train Dreams» έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance τον Ιανουάριο και ετοιμάζεται για ευρύτερη κυκλοφορία: στους αμερικανικούς κινηματογράφους από τις 7 Νοεμβρίου και στο Netflix από τις 21 Νοεμβρίου. Το soundtrack θα κυκλοφορήσει ψηφιακά στις 7 Νοεμβρίου και σε βινύλιο στις 14 Νοεμβρίου.
Ο Clint Bentley περιγράφει τη συνεργασία με τον Nick Cave ως μια εμπειρία σχεδόν ονειρική: «Ήμουν θαυμαστής του για χρόνια και ξαφνικά βρέθηκα να συζητώ μαζί του για τη ζωή και την τέχνη, ενώ μου διάβαζε στίχους που έγραφε για τη δική μου ταινία. Ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή στιγμή».
Ο σκηνοθέτης εξομολογείται πως η μουσική του Dessner και οι στίχοι του Cave δένουν αβίαστα, δημιουργώντας ένα τραγούδι που μοιάζει να γεννήθηκε μέσα από την ίδια την ταινία.
«Το πιάνο του Bryce λειτουργεί σαν προέκταση του υπέροχου score που έγραψε, ενώ οι στίχοι του Nick αναδύονται οργανικά μέσα από αυτή τη βάση. Όλα μοιάζουν τόσο φυσικά και ενιαία, χάρη στη συνεργασία που βρήκαν μεταξύ τους», αναφέρε.
Η πρώτη ακρόαση του τραγουδιού άφησε τον Bentley άφωνο: «Ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου. Πήρε όλα τα συναισθήματα που ήθελα να μεταδώσω στο φινάλε της ταινίας και τα απογείωσε. Ειδικά προς το τέλος, όταν άλλες φωνές αρχίζουν να μπαίνουν, σαν να τις φέρνει ο άνεμος, το τραγούδι αποκτά μια βαθιά μυστηριώδη διάσταση, ιδανική για την ιστορία του Grainier», περιγράφει ο ίδιος.
Ο Bryce Dessner, που έχει ήδη συνεργαστεί με τον Clint Bentley στο «Jockey» το 2021, δούλεψε στενά με τον σκηνοθέτη, ανταλλάσσοντας ιδέες και μουσικά θέματα κατά τη διάρκεια του μοντάζ.
Η μουσική του, όπως λέει ο Bentley, «ανεβάζει την ταινία σε άλλο επίπεδο, με μια αίσθηση που ξεπερνά τα όρια του οπτικού».
Ο Nick Cave, ο οποίος αυτή την περίοδο βρίσκεται σε περιοδεία με τους Bad Seeds και πέρυσι κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Wild God», αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως δεν υπάρχει τίποτα που να ορίζει απόλυτα ένα τραγούδι του – είτε ηχητικά, είτε στιχουργικά. Η ποίηση, το rock, η βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, όλα συνυπάρχουν στη δουλειά του, και το «Train Dreams» δεν αποτελεί εξαίρεση.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο Nick Cave δεν σταματά εδώ: μαζί με τον Warren Ellis ετοιμάζουν το soundtrack για τη νέα τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματός του «The Death Of Bunny Munro».
Το αποτέλεσμα της συνεργασίας του Nick Cave με τον Bryce Dessner στο «Train Dreams», δύο καλλιτέχνες με τόσο έντονη προσωπικότητα και ευαισθησία συναντιούνται, αναμένεται να αγγίξει βαθιά τον θεατή και τον ακροατή.
Το τραγούδι αυτό, όπως και η ίδια η ταινία, υπόσχεται να μείνει στη μνήμη, να ταξιδέψει και να συγκινήσει, αποδεικνύοντας πως η μουσική και ο κινηματογράφος μπορούν να συναντηθούν σε ένα σημείο όπου η τέχνη γίνεται εμπειρία ζωής.
