Από το ψηφιακό καταφύγιο του «The Red Hand Files» κατευθείαν στο σανίδι: ο Nick Cave ξαναπιάνει το νήμα μιας συνήθειας που ξεκίνησε πριν από οκτώ χρόνια, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν ανοιχτό χώρο μοιράσματος.
Το να ανεβαίνει ένας καλλιτέχνης στη σκηνή χωρίς προκαθορισμένο πρόγραμμα, χωρίς έτοιμες απαντήσεις και χωρίς ένα συγκρότημα να καλύπτει τις σιωπές του, μοιάζει με άλμα στο κενό. Για τον Nick Cave, όμως, αυτή η απόλυτη έκθεση αποδείχθηκε κάποτε το πιο ισχυρό αντίδοτο στην απόγνωση.
Ο Αυστραλός καλλιτέχνης ετοιμάζεται τώρα να βρεθεί ξανά μπροστά στο αμερικανικό κοινό χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς θα συζητηθεί κάθε βράδυ. Στην επερχόμενη σόλο περιοδεία του, η οποία φέρει τον τίτλο «Conversations With Nick Cave», οι θεατές θα έχουν τη δυνατότητα να του απευθύνουν ερωτήσεις για οτιδήποτε θελήσουν, κι εκείνος θα απαντά αυτοπροσώπως.
Ανάμεσα στις συζητήσεις, θα κάθεται στο πιάνο για να παίξει τραγούδια από τη δισκογραφία του, με μοναδική συνοδεία τα πλήκτρα του.
Για όσους διαβάζουν τακτικά το newsletter του με τίτλο «The Red Hand Files», η συγκεκριμένη διαδικασία δεν είναι άγνωστη. Εδώ και χρόνια, ο Cave χρησιμοποιεί αυτή την πλατφόρμα για να απαντά με προσοχή και λεπτότητα στις επιστολές των αναγνωστών του. Τα θέματα που φτάνουν εκεί δεν έχουν στενά όρια: ξεκινούν από τη λογοτεχνία, την τραγουδοποιία και την καθημερινότητα, και φτάνουν μέχρι τη βαθιά απώλεια, τη θλίψη και την αναζήτηση νοήματος.
Στις ζωντανές εμφανίσεις, ωστόσο, αυτή η ανταλλαγή σκέψεων μεταφέρεται από την ασφάλεια της οθόνης στον φυσικό χώρο μιας θεατρικής αίθουσας. Το κοινό βρίσκεται ακριβώς απέναντί του, καταργώντας κάθε απόσταση που προσφέρει ο γραπτός λόγος.
Ο καλλιτέχνης και τραγουδοποιός είχε δοκιμάσει για πρώτη φορά αυτή τη μορφή περιοδείας το 2018. Σήμερα επιστρέφει στις Ηνωμένες Πολιτείες έχοντας στις αποσκευές του όχι μόνο την εμπειρία εκείνων των πρώτων συναντήσεων, αλλά και όσα μεσολάβησαν μέσα από την αδιάκοπη επικοινωνία του «The Red Hand Files».
Σε δήλωσή του, θέλησε να θυμηθεί πώς ξεκίνησε εκείνο το αρχικό εγχείρημα και πόσο καθοριστικό υπήρξε για την ψυχική του ισορροπία.
«Πριν από χρόνια, σε μια παράξενη ψυχική κατάσταση, ταξίδεψα σε όλες τις ΗΠΑ, ανέβηκα σε σκηνές σε διάφορες πόλεις και απάντησα σε ερωτήσεις του κοινού», ανέφερε ο Nick Cave, περιγράφοντας την αφετηρία εκείνης της περιόδου.
«Ήταν μια παράξενη, σχεδόν απελπισμένη ιδέα, αλλά εκείνες οι βραδιές με βοήθησαν βαθιά να γιατρευτώ. Ελπίζω το κοινό να ένιωσε το ίδιο», συμπλήρωσε.
Η ανάμνηση εκείνης της περιοδείας δεν συνδέεται μόνο με τις επιμέρους ερωτήσεις που τέθηκαν από το κοινό. Αφορά κυρίως την ίδια τη συνθήκη που διαμορφώνεται στον χώρο: ένας άνθρωπος καθισμένος σε μια καρέκλα, μια αίθουσα γεμάτη αγνώστους που παίρνουν το μικρόφωνο και μια συζήτηση που μπορεί να στραφεί απροειδοποίητα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Στα οκτώ χρόνια που πέρασαν από τότε, το newsletter του μεγάλωσε σημαντικά, αποκτώντας μεγαλύτερο εκτόπισμα, ενώ τα ζητήματα που φτάνουν στην ηλεκτρονική του θυρίδα έγιναν ακόμα πιο πολυσύνθετα.
«Έχουν περάσει οκτώ χρόνια. Το “The Red Hand Files” έχει μεγαλώσει σε απήχηση και κύρος· τα θέματα συζήτησης έχουν διευρυνθεί και νιώθω πως είναι η κατάλληλη στιγμή να επιστρέψω στην Αμερική, μια Αμερική διαφορετική από εκείνη πριν από οκτώ χρόνια, και να φέρω πίσω την παράσταση “Conversations…”», εξήγησε ο καλλιτέχνης.
«Θα έχω μαζί μου το πιάνο μου, θα παίξω μερικά τραγούδια και θα απαντήσω σε ερωτήσεις. Τι θα μπορούσε άραγε να πάει στραβά;», πρόσθεσε με μια δόση αυτοσαρκασμού.
Το 2018, κατά τη διάρκεια της πρώτης περιοδείας «Conversations With Nick Cave», η διάθεση των θεατών οδήγησε σε απαντήσεις που έκρυβαν αρκετές εκπλήξεις, ειδικά για όσους παρακολούθησαν τις εμφανίσεις του στη Νέα Υόρκη.
Ανάμεσα στα ζητήματα που τέθηκαν τότε ήταν η χρήση των κινητών τηλεφώνων στις συναυλίες, μια πιθανή επανασύνδεση με έναν παλιό γνώριμο συνεργάτη του, καθώς και η ιστορική του συνάντηση με τον Johnny Cash.
Σε ό,τι αφορά τα κινητά τηλέφωνα, ο Cave είχε εκφράσει μια απροσδόκητα ανεκτική στάση για έναν καλλιτέχνη της γενιάς του, λέγοντας πως δεν ήταν αντίθετος στο να τον φωτογραφίζουν οι θεατές.
Παράλληλα, είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συνεργαστεί ξανά στο μέλλον με τον Blixa Bargeld, το πρώην μέλος των Bad Seeds, παρόλο που μια τέτοια επανασύνδεση δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.
Μιλώντας για τον Johnny Cash, ο Αυστραλός καλλιτέχνης είχε περιγράψει τη συνάντησή τους ως μια πραγματική αποκάλυψη. Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές όπου μια αυθόρμητη ερώτηση από το σκοτάδι της πλατείας έδινε το έναυσμα για μια βαθιά προσωπική ανάμνηση, χωρίς η βραδιά να θυμίζει σε τίποτα μια προκατασκευασμένη συνέντευξη τύπου.
Πέρα όμως από τις ιστορίες της μουσικής του διαδρομής, υπήρχε ένας θεμελιώδης λόγος για τον οποίο εκείνη η επικοινωνία είχε τόσο μεγάλη βαρύτητα για τον ίδιο. Ο Nick Cave είχε εξομολογηθεί στους θεατές ότι αυτές οι ανοιχτές συζητήσεις στάθηκαν καθοριστικές για να αντιμετωπίσει το βαρύ πένθος του μετά τον τραγικό θάνατο του γιου του.
«Η συζήτηση με το κοινό με έχει βοηθήσει πράγματι με έναν εξαιρετικό τρόπο να γιατρευτώ», είχε πει τότε χαρακτηριστικά, αναγνωρίζοντας τη δύναμη αυτής της άμεσης επαφής.
Οκτώ χρόνια αργότερα, η πρόσκληση παραμένει εξίσου ανοιχτή και ειλικρινής. Το κοινό μπορεί να ρωτήσει ό,τι θέλει, ο Cave θα απαντήσει χωρίς υπεκφυγές και κάπου ενδιάμεσα θα αφήσει τα δάχτυλά του να ακουμπήσουν το πιάνο
. Όσο για το ποια τροπή θα πάρει κάθε βραδιά, αυτό είναι κάτι που θα το ανακαλύψει μαζί με τους θεατές, τη στιγμή ακριβώς που θα ανάψουν τα φώτα της αίθουσας.
