Λίγο πριν τον θάνατό του, ο Ozzy Osbourne πάλεψε με τους δαίμονές του για να ανέβει στη σκηνή για μία τελευταία φορά. Όμως η σύζυγός του είχε ένα αδιαπραγμάτευτο σχέδιο: η αυθεντικότητα, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε σιωπή.
Το καλοκαίρι, στο Μπέρμιγχαμ, ο Ozzy Osbourne επέστρεψε στη σκηνή για μία τελευταία φορά. Το «Back To The Beginning» δεν ήταν απλώς άλλη μία συναυλία, ήταν ένα ιστορικό αντίο, μία συναισθηματικά φορτισμένη τελετή μετά από χρόνια σιωπής, προβλημάτων υγείας και μαχών με τον χρόνο.
Όμως πίσω από το μεγαλείο και τη συγκίνηση, υπήρχε και ένα «σχέδιο Β» – μία εφεδρική λύση που σχεδίασε η Sharon Osbourne, αν τελικά ο Ozzy δεν μπορούσε να τραγουδήσει.
Ο Ozzy Osbourne πέθανε στις 22 Ιουλίου, σε ηλικία 76 ετών, μόλις 17 ημέρες μετά από αυτή την ιστορική εμφάνιση. Στο «Back To The Beginning», καθισμένος σε έναν γιγαντιαίο θρόνο με νυχτερίδες, ξεκίνησε με ένα σόλο σετ.
Στη συνέχεια, στη σκηνή ανέβηκαν οι Tony Iommi, Geezer Butler και Bill Ward – η αυθεντική σύνθεση των Black Sabbath για πρώτη φορά μετά το 2005. Ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη συναυλία του Ozzy από το 2018, αφού είχαν μεσολαβήσει πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις και σοβαρά προβλήματα υγείας, ανάμεσά τους και η νόσος του Πάρκινσον.
Στην επερχόμενη αυτοβιογραφία του με τίτλο «Last Rites», απόσπασμα της οποίας δημοσιεύτηκε στους Times, ο ίδιος ο Ozzy καταγράφει τις αμφιβολίες και τους φόβους του για το αν θα τα κατάφερνε να βγει στη σκηνή.
«Τρεις μέρες αφότου φτάσαμε τελικά στην Αγγλία, ξαναμπήκα στο νοσοκομείο. Η πίεσή μου με κράτησε εκεί για οκτώ μέρες, και το μόνο που είχα να κάνω ήταν να ανησυχώ. Γιατί το σόου μεγάλωνε συνεχώς. Καθώς ανακοινώνονταν όλα αυτά τα μεγάλα ονόματα – Guns N’ Roses, Metallica, Steven Tyler από τους Aerosmith – σκεφτόμουν: “Ανάθεμα, θα είναι σαν το Live Aid του metal”», περιέγραψε.
«Ξαπλωμένος τη νύχτα στο κρεβάτι έλεγα: Δεν μπορώ να πάω, δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Έλεγα στη Sharon, πρέπει να φτιάξουμε ένα βίντεο γιατί η σκηνή θα είναι άδεια. Κι εκείνη απλώς με κοίταζε λες και είχα τρελαθεί. Με ξέρει καλύτερα απ’ ό,τι ξέρω εγώ τον εαυτό μου. Ήξερε πως απλώς φοβόμουν», θυμήθηκε.
Και όμως, δεν υπήρχε βίντεο. Δεν υπήρχε playback. Η Sharon είχε ήδη πάρει τις αποφάσεις της, με ψυχραιμία και απόλυτη εμπιστοσύνη στον άνθρωπό της.
«Η Sharon είπε: “Κοίτα, δεν θα υπάρξει κανένα εναλλακτικό σχέδιο. Κανένα βίντεο. Καμία προηχογραφημένη ερμηνεία. Αν δεν μπορείς να τραγουδήσεις εκείνο το βράδυ, απλώς μίλα στον κόσμο και ευχαρίστησέ τους. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πας εκεί πάνω και να είσαι ο Ozzy”», αποκάλυψε.
Λίγο καιρό μετά, στο ντοκιμαντέρ του BBC «Sharon & Ozzy Osbourne: Coming Home», ο ίδιος ο Ozzy μίλησε για την τελευταία αυτή εμφάνιση των Black Sabbath, χαρακτηρίζοντάς την «συγκινητική» αλλά και «τρομερά απογοητευτική», καθώς ένιωθε πως το σώμα του τον πρόδιδε μπροστά στο κοινό που τον λάτρευε επί δεκαετίες.
Το ντοκιμαντέρ, που αρχικά είχε προγραμματιστεί να προβληθεί τον Αύγουστο, αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή κατόπιν επιθυμίας της οικογένειάς του να δοθεί περισσότερος χρόνος. Τελικά προβλήθηκε την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου από το BBC One.
Παράλληλα, έρχεται και ένα νέο ντοκιμαντέρ από το Paramount+, με τίτλο «No Escape From Now», το οποίο θα καλύψει τα τελευταία έξι χρόνια του «Πρίγκιπα του Σκότους».
Τον Σεπτέμβριο, η Sharon Osbourne ευχαρίστησε τους θαυμαστές για την «τεράστια αγάπη και στήριξη» και παραδέχτηκε πως ακόμα «προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της» μετά τον θάνατο του Ozzy.
Ο γιος τους, Jack Osbourne, είχε μοιραστεί μία προσωπική αναφορά για τον πατέρα του μέσω του YouTube, ενώ η Kelly αποκάλυψε πως βρήκε και πάλι «το χαμόγελό της» μέσα από τη «θλίψη και το πένθος».
Το τελευταίο κεφάλαιο του Ozzy Osbourne γράφτηκε εκεί που ανήκε: στη σκηνή. Όχι με την εκκωφαντική ένταση του παρελθόντος, αλλά με τη σιωπή του φόβου και τη δύναμη της πίστης. Η Sharon δεν του επέτρεψε να κρυφτεί πίσω από οθόνες και τεχνητά μέσα. Του ζήτησε να σταθεί μπροστά στον κόσμο του και να είναι απλώς αυτό που ήταν πάντα: ο Ozzy.
Εκείνη η συναυλία δεν ήταν μόνο ένας αποχαιρετισμός. Ήταν μια πράξη καθαρής αλήθειας, αγάπης και αξιοπρέπειας ανάμεσα σε έναν άντρα, το σώμα που τον πρόδιδε και το κοινό που δεν το έκανε ποτέ.
