Σε μία βαθιά προσωπική εξομολόγηση, ο Jack Osbourne μοιράζεται τις τελευταίες, πολύτιμες στιγμές με τον πατέρα του, Ozzy Osbourne, την οδύνη της απώλειας και το μέλλον μίας κληρονομιάς που αρνείται να σιγήσει.
Η απώλεια ενός γονέα είναι ένα από εκείνα τα ρήγματα στη ζωή που σε αλλάζουν για πάντα. Όταν όμως αυτός ο γονέας είναι ο Ozzy Osbourne —μια ολόκληρη κατηγορία από μόνος του, ένας θρύλος που μοιράστηκες με εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο— η διαχείριση του πένθους αποκτά μία εντελώς διαφορετική, σχεδόν σουρεαλιστική διάσταση. Τις ιδιωτικές σου αναμνήσεις καλείσαι να τις φυλάξεις μέσα σε έναν ωκεανό συλλογικής θλίψης.
Αυτήν ακριβώς την πολυπλοκότητα προσπάθησε να αποτυπώσει ο Jack Osbourne, σχεδόν έξι εβδομάδες μετά τον θάνατο του πατέρα του.
Σε ένα νέο βίντεο διάρκειας 16 λεπτών που δημοσίευσε στο YouTube, ο 39χρονος Jack, παντρεμένος πατέρας τεσσάρων παιδιών, του οποίου, όπως δήλωσε, η προτεραιότητα ήταν να φροντίσει την οικογένειά του, εξήγησε τη σιωπή του, την ανάγκη του να αποσυρθεί για να επεξεργαστεί την απώλεια του Ozzy, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 22 Ιουλίου, σε ηλικία 76 ετών.
«Ξέρω ότι πολλοί περίμεναν να κάνω ένα podcast, να πω κάτι, αλλά πραγματικά δεν ήξερα τι να κάνω», παραδέχτηκε, με τη φωνή του να προδίδει το βάρος των ημερών.
Ο Jack Osbourne μας μεταφέρει πίσω στον χρόνο, σε εκείνες τις τελευταίες, απρόσμενα γλυκές εβδομάδες.
Μόλις μία εβδομάδα μετά τη θριαμβευτική, τελευταία συναυλία του Ozzy στη γενέτειρά του, το Μπέρμιγχαμ, στο all-star αφιέρωμα «Back to the Beginning» στις 5 Ιουλίου, ο Jack επέστρεψε στο Λος Άντζελες. Ένα προγραμματισμένο οικογενειακό ταξίδι στην Πορτογαλία ματαιώθηκε απότομα, όταν τα παιδιά του κόλλησαν μία βαριά γαστρεντερίτιδα. Μια ατυχία που, εκ των υστέρων, αποδείχθηκε η μεγαλύτερη ευλογία.
«Ήταν απίστευτα. Είχε λιακάδα. Ο πατέρας μου είχε καταπληκτική διάθεση, ήταν πραγματικά χαρούμενος κάθε μέρα», θυμάται ο Jack, περιγράφοντας τις στιγμές που πέρασαν μαζί στο οικογενειακό σπίτι στην Αγγλία, λίγο μετά την εμφάνιση όπου ο Ozzy Osbourne τραγούδησε καθισμένος σε έναν θρόνο διακοσμημένο με νυχτερίδες.
«Ήταν υπέροχα. Κοιτάζω πίσω τώρα και νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη», λέει συγκινημένος. «Δεν ήμουν ποτέ τόσο ευγνώμων που τα παιδιά μου έπαθαν γαστρεντερίτιδα».
Η στιγμή του αποχαιρετισμού ήταν ήρεμη. Όταν ο Jack τον άφησε στις 13 Ιουλίου, ο Ozzy ήταν «υπέροχος». Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε.
Η είδηση έφτασε σαν εφιάλτης. Ήταν 3:45 τα ξημερώματα στο Λος Άντζελες, όταν ένα χτύπημα στην πόρτα τον ξύπνησε. Ήταν ένας στενός συνεργάτης της οικογένειας, ένα πρόσωπο που γνώριζε για πάνω από τρεις δεκαετίες.
«Όταν κοίταξα από το παράθυρο και τον είδα, απλώς ήξερα ότι είχε συμβεί κάτι κακό. Με ενημέρωσαν ότι ο πατέρας μου είχε πεθάνει», παραδέχεται.
Η συνειδητοποίηση έφερε μαζί της ένα κύμα συναισθημάτων: θλίψη, απογοήτευση, θυμό. Και μετά, μία παράξενη γαλήνη. Μια ανακούφιση ότι «“δεν υποφέρει πια, δεν παλεύει” και αυτό είναι κάτι».
Με δάκρυα στα μάτια, ο Jack Osbourne συνέχισε: «Μακάρι να ήταν ακόμα εδώ. Αλλά περνούσε δύσκολα, και νομίζω ότι ο κόσμος το είδε αυτό στη συναυλία».
Πράγματι, η αποφασιστικότητα του Ozzy να παίξει ένα solo set και ένα set επανένωσης με τα αρχικά μέλη των Black Sabbath, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που δεν του επέτρεπαν καν να σταθεί όρθιος, ήταν η απόλυτη αποχαιρετιστήρια ωδή. Κατάφερε να προσφέρει στους Black Sabbath, στους θαυμαστές του, και στον ίδιο του τον εαυτό το αντίο που του άξιζε.
«Κατάφερε να πει αντίο με έναν τόσο βαθύ τρόπο. Να ευχαριστήσει τους θαυμαστές του. Να δει φίλους που είχε χρόνια να συναντήσει», είπε ο Jack για εκείνη τη βραδιά, όπου γίγαντες της metal σκηνής, από τους Metallica και τους Slayer μέχρι τους Pantera, Mastodon, Lamb of God, Anthrax και Alice in Chains, απέτισαν φόρο τιμής στον δάσκαλό τους.
«Κανείς δεν περίμενε να συμβεί τόσο γρήγορα όσο συνέβη και όταν συνέβη, δεν ήταν κάτι που είχαμε στον ορίζοντά μας», είπε ο Jack για τον θάνατο του Ozzy, δύο εβδομάδες μετά τη συναυλία.
Βομβαρδισμένος από μηνύματα και κλήσεις από φίλους, ο Jack περιέγραψε το κύμα αγάπης που δέχτηκε ως κάτι το «επιβεβαιωτικό», δακρύζοντας καθώς αποκαλούσε τον Ozzy «έναν ξεχωριστό άνθρωπο… που σήμαινε τόσα πολλά για τόσους πολλούς ανθρώπους».
Αν και προτίμησε να κρατήσει τις λεπτομέρειες της κηδείας ιδιωτικές, μοιράστηκε ένα απόσπασμα που διάβασε στην τελετή, μία φράση του Keanu Reeves από μία συνέντευξη του 2019.
Όταν ρωτήθηκε τι πιστεύει ότι συμβαίνει μετά τον θάνατο, ο ηθοποιός απάντησε: «“Δεν ξέρω τι συμβαίνει όταν πεθαίνεις, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι οι άνθρωποι που σε αγαπούν σου λείπουν περισσότερο”».
«Το ένιωσα αυτό… απίστευτα», ψιθύρισε ο Jack. «Δεν ήταν απλώς πατέρας μου. Ήταν συνάδελφός μου, φίλος, ο κολλητός μου στα μηνύματα… Ήμουν τόσο τυχερός», είπε, καθώς θυμόταν τη φορά που συγκατοικούσαν όταν ο ίδιος και η οικογένειά του επέστρεψαν για ένα διάστημα στο πατρικό του σπίτι.
Κλείνοντας με μία πιο αισιόδοξη νότα, ο Jack Osbourne είπε ότι «έγιναν πάρα πολλά» πριν από τον θάνατο του πατέρα του — εγχειρήματα για τα οποία, όπως είπε, η οικογένεια θα μιλήσει όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.
Παρόλο που εμποδιζόταν από τη νόσο του Πάρκινσον και τις επιπλοκές μίας σειράς επεμβάσεων στη σπονδυλική στήλη και τον αυχένα, ο Ozzy Osbourne ήταν εξαιρετικά πολυάσχολος τον τελευταίο χρόνο της ζωής του.
Στις 7 Οκτωβρίου αναμένεται η δεύτερη αυτοβιογραφία του, με τον ταιριαστά προφητικό τίτλο «Last Rites» (Τελευταίες Τελετουργίες). Αργότερα μέσα στη χρονιά θα κυκλοφορήσει στο Paramount+ το ντοκιμαντέρ «Ozzy Osbourne: No Escape From Now», που καταγράφει τον εξαετή αγώνα του να αναρρώσει από μία καταστροφική πτώση το 2019. Και στις αρχές του 2026, η ιστορική τελευταία του συναυλία, το «Back to the Beginning: Ozzy’s Final Bow», θα προβληθεί στους κινηματογράφους.
«Το τίμημα που πληρώνουμε για να αγαπάμε κάποιον τόσο πολύ είναι η θλίψη», κατέληξε ο Jack. «Και ο πόνος της θλίψης όταν φεύγουν. Είμαι εντάξει με αυτό… Η κληρονομιά του πατέρα μου θα συνεχιστεί… Ο Ozzy Osbourne δεν τελειώνει επειδή πέθανε στις 22 Ιουλίου. Εκρήγνυται μέσα στο σύμπαν και όλοι το βλέπουμε».
Μέσα από τα συγκινητικά λόγια του γιου του, ο κόσμος δεν αποχαιρετά απλώς έναν rock star, αλλά παίρνει μία γεύση από τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο: τον πατέρα, τον φίλο, τον μαχητή που μέχρι την τελευταία του πνοή αρνήθηκε να αφήσει τη μουσική να σιγήσει.
Ο Ozzy Osbourne μπορεί να έφυγε από τη σκηνή, αλλά η φωνή του, το πνεύμα του και η βαριά σκιά που άφησε πίσω του, θα αντηχούν για πάντα.
