Παρά τον θρίαμβο της επανένωσης της αρχικής τετράδας των Black Sabbath στο «Back to the Beginning», ο Tony Immo αποκαλύπτει τη θλίψη του για την απόσταση που τον χώριζε επί σκηνής από τον Ozzy Osbourne.
Όταν τα βαριά riffs του Tony Iommi αντήχησαν για τελευταία φορά στη σκηνή, το κοινό έζησε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές στην ιστορία της heavy metal μουσικής. Η συναυλία με τίτλο «Back to the Beginning» το 2025 γιορτάστηκε παγκοσμίως ως ένας ανεπανάληπτος θρίαμβος, καθώς τόσο όσο οι Black Sabbath όσοι και ο Ozzy Osbourne αποχαιρέτησαν οριστικά τους θαυμαστές τους. Ωστόσο, πίσω από την εκκωφαντική ένταση των ενισχυτών, μια απρόσμενη λεπτομέρεια άφησε μια γλυκόπικρη γεύση στον άνθρωπο που έχτισε τον ήχο του συγκροτήματος.
Σε μία νέασυνέντευξή του στο περιοδικό Kerrang!, ο κιθαρίστας παραδέχτηκε ότι η διάταξη της σκηνής δημιούργησε ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο ανάμεσα στον ίδιο και τον επί δεκαετίες αδελφικό του φίλο, Ozzy Osbourne. Η επιβαρυμένη κατάσταση της υγείας του τραγουδιστή εκείνη την περίοδο επέβαλε να παραμείνει καθισμένος σε έναν επιβλητικό θρόνο καθ’ όλη τη διάρκεια της εμφάνισης.
Για τους θεατές η εικόνα έμοιαζε με μια μεγαλοπρεπή στέψη, αλλά για τον Iommi σήμαινε ότι δεν είχε καμία οπτική επαφή με τον συνεργάτη του.
«Συνήθως τον έχω συνηθίσει να τρέχει εδώ κι εκεί, να πλησιάζει, να κάνει γκριμάτσες και να γελάμε», εξήγησε ο κιθαρίστας περιγράφοντας τη συνηθισμένη δυναμική τους. «Οπότε, αυτό ήταν δύσκολο για μένα, γιατί ουσιαστικά δεν μπορούσα να τον δω», συμπλήρωσε με ειλικρίνεια.
Η έλλειψη αυτής της οπτικής σύνδεσης άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο βίωσε τη βραδιά, ρίχνοντας μια σκιά πάνω στη γιορτινή ατμόσφαιρα. «Ήταν δύσκολο και, για να είμαι ειλικρινής, θλιβερό, γιατί ήθελα να βλέπω τον Ozz», παραδέχτηκε ο ίδιος.
Συνεχίζοντας την εξομολόγησή του, στάθηκε στη διαφορά ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
«Το ότι δεν μπορούσα να τον δω άλλαξε την αίσθηση του όλου σκηνικού, καθώς παλιότερα ερχόταν κοντά, μιλούσε και έλεγε διάφορα, ενώ εδώ ήταν καθηλωμένος σε ένα κάθισμα και δεν μπορούσε να σηκωθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αυτή η εικόνα της αναγκαστικής ακινησίας υπενθύμιζε σε όλους το αμείλικτο πέρασμα του χρόνου.
Παρά τη συναισθηματική φόρτιση, ο Iommi δεν έκρυψε την ικανοποίησή του που οι Black Sabbath κατάφεραν να κλείσουν τον κύκλο τους ενωμένοι. Η συνύπαρξη της αρχικής σύνθεσης επί σκηνής ήταν ένα σπάνιο δώρο για το κοινό, αλλά ταυτόχρονα συνοδευόταν από τεράστιο βάρος ευθύνης. Η ανάγκη να παρουσιάσουν το απόλυτο αποτέλεσμα πίεζε ψυχολογικά όλα τα μέλη της τετράδας.
«Ήταν υπέροχο που μπορέσαμε να το κάνουμε με την αρχική σύνθεση, πραγματικά υπέροχο», σχολίασε ο κιθαρίστας. «Είχα διαρκώς στο μυαλό μου ότι έπρεπε να είμαστε όσο το δυνατόν καλύτεροι, επομένως υπήρχε πίεση επειδή είχαμε πολύ καιρό να παίξουμε όλοι μαζί», εξήγησε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον ντράμερ Bill Ward, η επιστροφή του οποίου πίσω από τα ντραμς έδωσε το αυθεντικό βάρος στον ήχο τους. «Αυτό ίσχυε ειδικά με τον Bill, ο οποίος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του συγκροτήματος», υπογράμμισε ο Iommi. «Αν κάνει εκείνος λάθος, χαλάμε όλοι, αλλά πέρα από αυτό ήταν σπουδαίο που το καταφέραμε και χαίρομαι πραγματικά που το κάναμε», πρόσθεσε ανακουφισμένος.
Η μεγαλύτερη αγωνία όλων, ωστόσο, παρέμενε η αντοχή του ίδιου του Ozzy Osbourne μπροστά στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε με την υγεία του. Το να καταφέρει ο τραγουδιστής να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός τόσο φορτισμένου προγράμματος έμοιαζε με προσωπικό άθλο. Όταν οι τελευταίες νότες έσβησαν, η ανακούφιση και η περηφάνια διαδέχτηκαν την αγωνία.
«Τα κατάφερε και ήταν πραγματικά χαρούμενος που το πέτυχε», θυμάται ο κιθαρίστας για τις στιγμές που ακολούθησαν το φινάλε. «Μίλησα μαζί του μία μέρα μετά και ήταν πολύ ικανοποιημένος που το έκανε και που το ξεπέρασε», ανέφερε ο Iommi, περιγράφοντας τη λύτρωση που ένιωσε ο παλιός του φίλος. Η εμφάνιση εκείνη επισφράγισε μια σχέση που άντεξε σε δεκαετίες συγκρούσεων, επιτυχιών και προσωπικών δοκιμασιών.
Το οριστικό τέλος των Black Sabbath δεν σήμανε όμως τη σιωπή για τον αειθαλή αρχιτέκτονα του σκληρού ήχου. Ο Tony Iommi μετέφερε αμέσως τη δημιουργική του ενέργεια στη μοναχική δουλειά του στούντιο, ολοκληρώνοντας το νέο του σόλο άλμπουμ με τίτλο «From The Dark», το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου. Ο δίσκος αυτός λειτουργεί ως μια φυσική συνέχεια της καλλιτεχνικής του αναζήτησης, αποδεικνύοντας ότι τα σκοτεινά του riffs παραμένουν ζωντανά και αγέρωχα.
Αφήνοντας πίσω τον μύθο του συγκροτήματος που άλλαξε για πάντα την ιστορία της μουσικής, ο κιθαρίστας προχωρά πλέον στους δικούς του αυτόνομους ηχητικούς δρόμους. Οι αναμνήσεις από τη συναυλία «Back to the Beginning» κουβαλούν ταυτόχρονα τη συγκίνηση του αποχαιρετισμού και τη μελαγχολία της ανθρώπινης φθοράς. Ακόμη και μέσα από τις ατέλειες μιας δύσκολης διάταξης στη σκηνή, η κληρονομιά που άφησαν πίσω τους παραμένει ακλόνητη.
Καθώς θυμάται τον θρόνο του παλιού του φίλου, ο Tony Iommi ξέρει ότι η ιστορία των Black Sabbath γράφτηκε με αίμα, ένταση και αληθινή αγάπη. Τα φώτα της σκηνής μπορεί να έσβησαν οριστικά, αλλά ο ήχος που γέννησαν μαζί θα συνεχίσει να αντηχεί μέσα στο σκοτάδι.
