Η Lizzo γράφει για το πώς το ίντερνετ «δεν ενδιαφέρεται για το τι συνέβη πραγματικά σε κάποιον» και αναλύει την εμπειρία της με την κουλτούρα της ακύρωσης σε ένα νέο, αποκαλυπτικό κείμενο.
Η Lizzo γνωρίζει καλά τι σημαίνει να «ακυρώνεσαι» στο δικαστήριο της κοινής γνώμης, και τώρα μοιράζεται όσα έμαθε με τον υπόλοιπο κόσμο.
Σε ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στη πλατφόρμα Substack τη Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου, η hitmaker μοιράστηκε τις σκέψεις της για το γιατί «όλοι πρέπει να ακυρωθούν τουλάχιστον μία φορά», αναλογιζόμενη τις στιγμές στην καριέρα της όπου αντιμετώπισε συντριπτική κριτική που την ανάγκασε να αποκτήσει πιο «χοντρό πετσί».
«Μεγάλωσα στην Πεντηκοστιανή εκκλησία COGIC στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, όπου η ιδέα της κόλασης ήταν πολύ πραγματική», ανέφερε. «Αν δεν υπάκουες στον Θεό, ή αν θεωρούσουν “κακός άνθρωπος”, είχες εισιτήριο πρώτης θέσης για αιώνια καταδίκη σε μία λίμνη φωτιάς».
Με την αυστηρή θρησκευτική της ανατροφή ως ηθική πυξίδα, η Lizzo εξήγησε ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της προσπαθώντας να είναι όσο το δυνατόν καλύτερη – μόνο και μόνο για να αποφασίσει το κοινό ότι ήταν κάθε άλλο παρά αυτό το 2019, όταν παρακολούθησε έναν αγώνα των Lakers φορώντας ένα παντελόνι σχεδιασμένο έτσι ώστε να φαίνονται οι γλουτοί της.
Σύμφωνα με τη βραβευμένη με Grammy καλλιτέχνιδα, αυτή ήταν η πρώτη από τις πολλές φορές που «ακυρώθηκε», με ανθρώπους να την κατηγορούν ψευδώς ότι εισέβαλε στο γήπεδο χωρίς άδεια και να την βομβαρδίζουν με προσβλητικά memes και απειλές κατά της ζωής της.
«Όλα εκείνα τα χρόνια που ήμουν καλός άνθρωπος δεν έχουν καμία σημασία για το ίντερνετ», έγραψε. «Το ίντερνετ δεν ενδιαφέρεται για το τι συνέβη πραγματικά σε κάποιον. Ενδιαφέρεται μόνο να πιστέψει τον ντόρο».
Η Lizzo συνέχισε, παραθέτοντας μία λίστα με όλους τους λόγους για τους οποίους έχει «ακυρωθεί» τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένων του ότι έκανε «αποτοξίνωση με smoothie», «έκλαιγε/παραπονιόταν», είπε ότι «κάνει μουσική για μαύρες γυναίκες» και για την «ακούσια χρήση της προσβλητικής λέξης s*az σε ένα τραγούδι [«Grrrls»]».
Και τι έμαθε από αυτές τις εμπειρίες; «Ας πάει να γ***», έγραψε.
«Δεν πρόκειται να βγεις από αυτή την ιστορία χωρίς να πληγώσεις άθελά σου τα συναισθήματα κάποιου. Η ευαισθησία βρίσκεται σε πρωτοφανή επίπεδα και, λόγω των εξατομικευμένων αλγορίθμων, οποιοδήποτε περιεχόμενο βλέπεις που δεν απευθύνεται προσωπικά σε εσένα, μοιάζει με επίθεση στην ταυτότητά σου», τόνισε.
«Αυτό μας έχει αφήσει σε μία κατάσταση παράλυσης, ανίκανους να κάνουμε λάθη, επειδή το δικαστήριo της κοινής γνώμης είναι πάντα έτοιμο να γίνει δικαστής, ένορκος και εκτελεστής», συνέχισε.
«Καθώς οι προϋποθέσεις για να θεωρηθεί κάποιος “καλός άνθρωπος” στενεύουν, ενώ η ξαφνική αύξηση των συντηρητικών ηθών εκτοξεύεται, ποιος έχει ζήσει μία πραγματική ζωή και εξακολουθεί να θεωρείται “καλός”;», πρόσθεσε.
Το δοκίμιο αυτό σηματοδοτεί τη δεύτερη ανάρτηση της Lizzo στον λογαριασμό της στο Substack, τον οποίο εγκαινίασε με ένα κείμενο για την απώλεια βάρους, γραμμένο μέσα από το πρίσμα κάποιου του οποίου η πορεία προς την υγεία έχει εξεταστεί εξονυχιστικά από το κοινό.
Η τραγουδίστρια έχει μιλήσει ανοιχτά στο παρελθόν για το πώς η ταραχώδης σχέση της με τη φήμη και τους επικριτές έχει επηρεάσει την ψυχική της υγεία όλα αυτά τα χρόνια, αν και τώρα είναι καλύτερα από ποτέ μετά την κυκλοφορία του mixtape «My Face Hurts From Smiling».
«Είμαι τόσο σίγουρη για τον εαυτό μου, και νομίζω ότι αυτό για το οποίο έχω τη μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση τώρα είναι εγώ, το όραμά μου και η δημιουργικότητά μου», είπε στο Billboard τον Ιούνιο.
«Έχασα κάπως την εμπιστοσύνη στον εαυτό μου για ένα διάστημα, γιατί όταν μπαίνεις στη βιομηχανία, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έρχονται και νομίζουν ότι είναι οι ειδικοί… Νομίζω ότι όταν βλέπετε αυτή τη λάμψη, είναι εκείνη η αυτοπεποίθηση που πηγάζει από το να είμαι πραγματικά περήφανη για το ποια είμαι και να μην κρύβω ποια είμαι σε όλες τις πτυχές της», δήλωσε.
Σε μία εποχή ψηφιακής υστερίας, η Lizzo δεν γράφει απλώς ένα κείμενο για να απολογηθεί ή να παραπονεθεί. Χτίζει ένα μανιφέστο ανθεκτικότητας. Η στάση της δεν είναι απλή αδιαφορία, αλλά μία συνειδητή πράξη καλλιτεχνικής και προσωπικής επιβίωσης.
Απογυμνώνοντας την τοξικότητα της κουλτούρας της «ακύρωσης», η Lizzo αποκαλύπτει μία βαθύτερη αλήθεια: η τελειότητα είναι μία ψευδαίσθηση και η αυθεντικότητα, με όλα της τα λάθη και τις αντιφάσεις, είναι η μόνη πραγματική ελευθερία.
Στο τέλος, η Lizzo δεν μας λέει απλώς την ιστορία της. Μας δίνει ένα μάθημα για το πώς να παραμένεις ο εαυτός σου σε έναν κόσμο που απαιτεί συνεχώς να αλλάζεις.
