Ένα τοπόσημο που ταυτίστηκε με την άνοδο της βρετανικής rock σκηνής στα τέλη των ’90s φαίνεται πως χάθηκε οριστικά, καθώς η BT επιβεβαίωσε ότι ο ιστορικός κόκκινος τηλεφωνικός θάλαμος των Stereophonics πιθανότατα έχει οδηγηθεί στην ανακύκλωση.
Στην καρδιά της Ουαλίας, στο μικρό χωριό Cwmaman της περιοχής Rhondda Cynon Taf, ένας παραδοσιακός κόκκινος τηλεφωνικός θάλαμος δεν αποτελούσε απλώς ένα χρηστικό αντικείμενο της καθημερινότητας, αλλά έναν ζωντανό πυλώνα της σύγχρονης μουσικής ιστορίας. Η φήμη του εκτοξεύτηκε το 1997, όταν το συγκρότημα Stereophonics επέλεξε το συγκεκριμένο σημείο για μία εμβληματική φωτογράφιση.
Ήταν η εποχή που η αρχική σύνθεση της μπάντας, αποτελούμενη από τους Kelly Jones, Richard Jones και Stuart Cable, είχε μόλις κυκλοφορήσει το πρώτο άλμπουμ της με τίτλο «Word Gets Around». Υπό το φακό του έμπειρου φωτογράφου του NME, Martyn Goodacre, εκείνη η στιγμή απαθανατίστηκε ως η αφετηρία μιας διαδρομής που θα καθόριζε την ουαλική rock για τις επόμενες δεκαετίες.
Ωστόσο, η νοσταλγία δεν στάθηκε αρκετή για να νικήσει τη φθορά του χρόνου και τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις. Το 2019, η εταιρεία τηλεπικοινωνιών BT προχώρησε στην απομάκρυνση του θαλάμου, προκαλώντας άμεσα την αντίδραση της τοπικής κοινότητας.
Παρά τις προσπάθειες των κατοίκων και των τοπικών αξιωματούχων να επαναφέρουν το τοπόσημο στη βάση του, οι τελευταίες εξελίξεις είναι απογοητευτικές. Μετά από χρόνια παραμονής σε αποθηκευτικούς χώρους, η BT αποκάλυψε πως ο θάλαμος δεν μπορεί πλέον να εντοπιστεί, καθώς οι συνομιλίες για την επιστροφή του «δεν συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας».
Η Vikki Howells, Μέλος του Κοινοβουλίου της Ουαλίας για την περιοχή Cynon Valley, η οποία είχε ηγηθεί της εκστρατείας για τη διάσωση του θαλάμου, εξέφρασε τη βαθιά της λύπη για αυτή την κατάληξη.
Χαρακτηρίζοντάς τον ως ένα «σημαντικό πολιτιστικό ορόσημο», η Howells εξήγησε το ιστορικό της προσπάθειας: «Εργάστηκα πολύ σκληρά για να εξασφαλίσω την επιστροφή του στο Cwmaman, αλλά χρειαζόταν να βρω ανθρώπους πρόθυμους να αναλάβουν την ευθύνη για τη συντήρησή του μόλις επέστρεφε εκεί».
Η ίδια πρόσθεσε με πικρία: «Δυστυχώς, η πανδημία εμφανίστηκε λίγο μετά και ο αντίκτυπός της ήταν τόσο μεγάλος σε τόσες πολλές ζωές. Ως αποτέλεσμα, οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως είναι κατανοητό, είχαν ελάχιστο χρόνο να σκεφτούν οτιδήποτε άλλο».
Ο θάλαμος, παρά τις αναβαθμίσεις που δέχθηκε κατά καιρούς με νέα τζάμια και φρέσκο χρώμα, είχε μπει στη λίστα προς κατάργηση ήδη από το 2019, καθώς η BT ανέφερε ότι είχε χρησιμοποιηθεί μόλις 13 φορές μέσα στους δώδεκα μήνες που προηγήθηκαν της απομάκρυνσής του.
Ένας εκπρόσωπος της BT δήλωσε πως τα αιτήματα για την «υιοθεσία» του περιπτέρου το 2019 «δεν ακολούθησαν τη συνήθη διαδικασία, καθώς ο τηλεφωνικός θάλαμος είχε ήδη απομακρυνθεί μετά από επίσημη διαβούλευση».
Η επίσημη τοποθέτηση του οργανισμού ολοκληρώθηκε με την παραδοχή της απώλειας: «Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι ο τηλεφωνικός θάλαμος δεν φυλάσσεται πλέον από τον εργολάβο μας και, παρόλο που τα αρχεία μας δεν πηγαίνουν τόσο πίσω, είναι πιθανό να έχει καταστραφεί».
Ενώ το υλικό σύμβολο του ξεκινήματός τους χάνεται, οι Stereophonics συνεχίζουν να διαγράφουν μία εντυπωσιακή πορεία. Το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, «Make ‘Em Laugh, Make ‘Em Cry, Make ‘Em Wait», κυκλοφόρησε τον Απρίλιο και κατέκτησε αμέσως την κορυφή των charts.
Σε συνέντευξή του στο NME, ο frontman του συγκροτήματος, Kelly Jones, αναφέρθηκε στη διαχρονική σύνδεση με το κοινό: «Οι συναυλίες γίνονται όλο και μεγαλύτερες όπου κι αν πάμε και το κοινό γίνεται νεότερο – τρεις γενιές, δύο γενιές, άνθρωποι που ακολουθούσαν το συγκρότημα από παλιά, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που μας ανακάλυψαν μόλις τώρα, κάτι που είναι εκπληκτικό».
Ο Kelly Jones, αναλογιζόμενος την πλούσια δισκογραφία των 13 άλμπουμ τους, τόνισε τη σημασία της εξέλιξης πάνω από τη στείρα αναπόληση του παρελθόντος. «Κάθε δίσκος είχε τουλάχιστον δύο ή τρία επιτυχημένα τραγούδια», εξήγησε, συμπληρώνοντας: «Δεν θα μπορούσα να σκεφτώ τίποτα χειρότερο από το να πρέπει να παίζω το πρώτο μου άλμπουμ ξανά και ξανά. Είμαι περήφανος για τη δουλειά που έχουμε κάνει από την πρώτη μέρα και λατρεύω όταν κάποιο παιδί έρχεται και μας λέει ότι μας ανακάλυψε μόλις το 2016».
Η απώλεια του τηλεφωνικού θαλάμου στο Cwmaman αποτελεί μία μελαγχολική υπενθύμιση ότι η φυσική παρουσία της ιστορίας είναι συχνά εφήμερη. Ωστόσο, για κάθε θαυμαστή που μεγάλωσε με τις μελωδίες της rock των Stereophonics, η εικόνα των τριών νεαρών Ουαλών μπροστά στο κόκκινο περίπτερο παραμένει ανεξίτηλη.
Μπορεί το αντικείμενο να οδηγήθηκε στην ανακύκλωση, αλλά η πολιτιστική κληρονομιά που σφυρηλατήθηκε σε εκείνους τους δρόμους της Ουαλίας συνεχίζει να αντηχεί σε στάδια και σε νέες γενιές ακροατών, αποδεικνύοντας ότι η ουσία της μουσικής δεν περιορίζεται σε τέσσερις τοίχους και ένα ακουστικό, αλλά στην αλήθεια των ανθρώπων που τη δημιούργησαν.
