Ο Bruce Springsteen επιστρέφει στις ρίζες του στο τραγούδι διαμαρτυρίας, καταγγέλλοντας την κρατική τρομοκρατία και τον θάνατο αθώων πολιτών, την ώρα που ο Λευκός Οίκος απαξιώνει το έργο του ως «άσχετο».
Η Μινεάπολη βρίσκεται για άλλη μία φορά στο μάτι του κυκλώνα, μετατρέποντας τους παγωμένους δρόμους της σε ένα πεδίο πολιτικής και κοινωνικής σύγκρουσης που αντηχεί σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο. Σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο Bruce Springsteen, η διαχρονική φωνή της εργατικής τάξης και της κοινωνικής συνείδησης, δεν θα μπορούσε να μείνει σιωπηλός.
Με μία κίνηση που θυμίζει τις πιο έντονες στιγμές της καριέρας του, ο κορυφαίος καλλιτέχνης κυκλοφόρησε ένα νέο, οδυνηρά επίκαιρο τραγούδι διαμαρτυρίας, το «Streets Of Minneapolis», στρέφοντας τα βέλη του απευθείας κατά των πρακτικών της κυβέρνησης του Donald Trump και των ομοσπονδιακών δυνάμεων επιβολής του νόμου.
Το τραγούδι, το οποίο γράφτηκε μέσα σε μόλις λίγες ώρες το περασμένο Σάββατο και ηχογραφήθηκε με την ταχύτητα του κατεπείγοντος την περασμένη Τρίτη, αποτελεί έναν ωμό φόρο τιμής στα θύματα της πρόσφατης επιχείρησης «Metro Surge». Πρόκειται για μία μαζική κινητοποίηση δυνάμεων της συνοριοφυλακής και της υπηρεσίας ICE, η οποία έχει μετατρέψει τη Μινεάπολη σε μία πόλη υπό πολιορκία.
Ο Springsteen, εμφανώς συγκλονισμένος, περιέγραψε την κατάσταση ως μία μορφή «κρατικής τρομοκρατίας» που ασκείται εις βάρος των πολιτών, υιοθετώντας το λιτό και αιχμηρό ύφος του Woody Guthrie για να αφηγηθεί μία ιστορία που μοιάζει να έχει βγει από τις πιο σκοτεινές σελίδες της αμερικανικής ιστορίας.
Στο επίκεντρο του τραγουδιού βρίσκονται οι τραγικές φιγούρες της Renée Good και του Alex Pretti. Οι δύο 37χρονοι Αμερικανοί πολίτες έχασαν τη ζωή τους από πυρά ομοσπονδιακών πρακτόρων κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, ένα γεγονός που πυροδότησε ένα νέο κύμα οργής.
Ο Springsteen δεν χρησιμοποιεί μεταφορές· ονομάζει τα θύματα, δίνει πρόσωπο στην τραγωδία και περιγράφει την Renée Good ως μητέρα τριών παιδιών και τον Alex Pretti ως νοσηλευτή σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Είναι μία συνειδητή επιλογή να αναδείξει την ανθρωπιά που χάνεται μέσα στον θόρυβο των ομοσπονδιακών κατασταλτικών μηχανισμών.
Η αντίδραση του Λευκού Οίκου ήταν αναμενόμενα επιθετική και απαξιωτική. Η εκπρόσωπος τύπου, Abigail Jackson, εξέδωσε μία ανακοίνωση που επιχειρεί να υποβαθμίσει τη σημασία της καλλιτεχνικής παρέμβασης.
«Η κυβέρνηση Trump επικεντρώνεται στο να ενθαρρύνει τους Δημοκρατικούς σε πολιτειακό και τοπικό επίπεδο να συνεργαστούν με τους ομοσπονδιακούς αξιωματικούς επιβολής του νόμου για την απομάκρυνση επικίνδυνων εγκληματιών παράνομων αλλοδαπών από τις κοινότητές τους — όχι σε τυχαία τραγούδια με άσχετες απόψεις και ανακριβείς πληροφορίες», δήλωσε χαρακτηριστικά η Jackson.
Η ίδια συνέχισε κατηγορώντας τα μέσα ενημέρωσης ότι θα έπρεπε να εστιάζουν στην άρνηση των Δημοκρατικών να συνεργαστούν, επιλέγοντας, όπως είπε, να παρέχουν «άσυλο σε αυτούς τους εγκληματίες παράνομους».
Ωστόσο, οι στίχοι του Springsteen αφηγούνται μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, γεμάτη καπνό, σφαίρες από καουτσούκ και απόγνωση.
«Μέσα στον πάγο και το κρύο του χειμώνα / Στην οδό Nicollet Avenue / Μια πόλη στις φλόγες πολέμησε τη φωτιά και τον πάγο / Κάτω από τις μπότες ενός κατακτητή / Ο ιδιωτικός στρατό του Βασιλιά Trump από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας / Με τα όπλα δεμένα στα παλτά τους / Ήρθαν στη Μινεάπολη για να επιβάλουν τον νόμο / Ή έτσι λέει η ιστορία τους», τραγουδά ο Springsteen.
Η χρήση της λέξης «κατακτητής» και η αναφορά σε «ιδιωτικό στρατό» υπογραμμίζουν την πεποίθηση του καλλιτέχνη ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί διολισθαίνουν προς έναν ιδιότυπο αυταρχισμό.
Η μουσική του «Streets Of Minneapolis» ξεκινά ως ένας ακουστικός θρήνος, για να κορυφωθεί σε έναν ηλεκτρισμένο rock ορυμαγδό, όπου ενσωματώνονται πραγματικές ηχογραφήσεις από τις διαδηλώσεις στη Μινεάπολη, με το πλήθος να φωνάζει ρυθμικά «ICE OUT!».
Είναι μία κραυγή αγωνίας που συνδέει το παρελθόν της αμερικανικής μουσικής διαμαρτυρίας με το ζοφερό παρόν. Ο Springsteen συνεχίζει με στίχους που καθηλώνουν: «Και υπήρχαν ματωμένα αποτυπώματα / Εκεί που θα έπρεπε να στέκεται το έλεος / Και δύο νεκροί έμειναν να πεθάνουν στους χιονισμένους δρόμους / Ο Alex Pretti και η Renee Good».
Αυτή η νέα μετωπική σύγκρουση δεν είναι παρά το τελευταίο κεφάλαιο σε μία μακρά ιστορία αντιπαράθεσης μεταξύ του Springsteen και του Trump.
Ήδη από το περασμένο φθινόπωρο, ο καλλιτέχνης είχε εκφράσει την ευχή του να μην υπάρξουν «ποτέ ξανά βασιλιάδες» στην Αμερική, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων ενάντια στην προσπάθεια συγκέντρωσης υπερεξουσιών από τον πρόεδρο στη δεύτερη θητεία του.
Οι χαρακτηρισμοί που έχουν ανταλλάξει οι δύο άνδρες είναι σκληροί, με τον Trump να αποκαλεί τον μουσικό «χαζό σαν πέτρα» και «αγενή ανόητο», ενώ ο Springsteen έχει χαρακτηρίσει τη διακυβέρνησή του «διεφθαρμένη, ανίκανη και προδοτική».
Για τον Springsteen, η στάση του είναι θέμα ταυτότητας. Σε πρόσφατες δηλώσεις του, τόνισε πως σκοπεύει να παραμείνει πιστός σε αυτό που πάντα προσπαθούσε να είναι, αρνούμενος να δώσει «λευκή επιταγή» σε μία διοίκηση που θεωρεί επικίνδυνη για τη δημοκρατία.
Η αντίθεση είναι έντονη: από τη μία πλευρά ένας δισεκατομμυριούχος πρόεδρος που είδε την περιουσία του να εκτοξεύεται στα 7,3 δισεκατομμύρια δολάρια μετά την επιστροφή του στο αξίωμα, και από την άλλη ένας καλλιτέχνης που επιμένει να στρέφει τον προβολέα του σε εκείνους που η εξουσία επιλέγει να αγνοεί ή να καταστέλλει.
Το «Streets Of Minneapolis» είναι μία πολιτική πράξη σε μία εποχή που η τέχνη καλείται να πάρει θέση. Καθώς η Μινεάπολη μετρά τις πληγές της και η πολιτική πόλωση στην Αμερική αγγίζει πρωτοφανή επίπεδα, η φωνή του Springsteen υπενθυμίζει ότι η μουσική μπορεί ακόμα να λειτουργεί ως η συνείδηση ενός έθνους που αναζητά τον δρόμο του μέσα στο σκοτάδι.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν τέτοιες φωνές αρκούν για να ανακόψουν την πορεία προς μία πραγματικότητα όπου το έλεος αντικαθίσταται από «ματωμένα αποτυπώματα» στο χιόνι.
