Με αφορμή τις πρόσφατες εμφανίσεις των Radiohead στην Ευρώπη και την υποψηφιότητά του για Όσκαρ, ο Jonny Greenwood αναλύει τη δυναμική ενός συγκροτήματος που αρνείται να λειτουργήσει με συμβατικούς όρους.
Η πρόσφατη περιοδεία των Radiohead άφησε πίσω της μία αίσθηση ολοκλήρωσης, αλλά και μία σειρά από ερωτηματικά που μόνο ένας καλλιτέχνης με την ιδιοσυγκρασία του Jonny Greenwood θα μπορούσε να διαχειριστεί με τέτοια ειλικρίνεια.
Μετά από επτά χρόνια απουσίας από τη σκηνή, η επιστροφή τους τον περασμένο Νοέμβριο και Δεκέμβριο σε πόλεις όπως η Μαδρίτη, η Μπολόνια, το Λονδίνο, η Κοπεγχάγη και το Βερολίνο, υπενθύμισε στο κοινό γιατί αυτό το σχήμα παραμένει το σημείο αναφοράς για τον εναλλακτικό ήχο.
Ο Jonny Greenwood, σε μία σπάνια και εξομολογητική συνομιλία με τους The Times, μοιράστηκε τις σκέψεις του για αυτή την εμπειρία, εκφράζοντας την έκπληξή του για το πόσο πολύ απόλαυσαν όλα τα μέλη τη διαδικασία. Η περιοδεία είχε έναν χαρακτήρα σχεδόν αναδρομικό, καθώς το συγκρότημα επέλεξε να μην παρουσιάσει νέες δημιουργίες, αλλά να εμβαθύνει σε έναν κατάλογο 65 τραγουδιών.
«Ήταν υπέροχο που ξανακούσαμε τραγούδια που πάντα θεωρούσαμε καλά και που διαπιστώσαμε ότι πολλοί άλλοι άνθρωποι συμφωνούν τώρα μαζί μας», ανέφερε ο Jonny Greenwood, δίνοντας το στίγμα της ικανοποίησης που ένιωσε η μπάντα βλέποντας το παρελθόν της να αντέχει στον χρόνο.
Η σύνδεση επί σκηνής με τον Thom Yorke παραμένει ο κεντρικός άξονας της μουσικής του ύπαρξης. «Ήταν πολύ ωραίο να παίζω και να ακούω ξανά τον Thom. Αλλά μου φάνηκε περίεργο που δεν έκανα τίποτα καινούργιο στην περιοδεία», συμπλήρωσε, αναγνωρίζοντας το δημιουργικό κενό που αφήνει η έλλειψη νέου υλικού.
Το ερώτημα για το αν θα υπάρξει διάδοχος του άλμπουμ «A Moon Shaped Pool» του 2016 παραμένει μετέωρο. Ο Greenwood είναι σαφής ως προς τις δυσκολίες που ενέχει ο προγραμματισμός μιας τέτοιας κίνησης στον σύγχρονο μουσικό χάρτη.
Οι χώροι διεξαγωγής συναυλιών κλείνονται με τεράστια προκαταβολή χρόνου, κάτι που καθιστά οποιαδήποτε άμεση απόφαση για περιοδεία μία δέσμευση που θα υλοποιηθεί μετά από τουλάχιστον 18 μήνες.
«Είμαι έκπληκτος που η περιοδεία όντως έγινε και που όλοι την απολαύσαμε τόσο πολύ», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το αν θα υπάρξει νέο υλικό σύντομα.
Η δημιουργική ενέργεια των μελών διοχετεύεται πλέον σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο ίδιος ο Jonny Greenwood διανύει μία εξαιρετικά παραγωγική περίοδο στον τομέα των κινηματογραφικών επενδύσεων, έχοντας εξασφαλίσει μία υποψηφιότητα για Όσκαρ της Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για την ταινία «One Battle After Another» του Paul Thomas Anderson.
Η αναγνώριση αυτή έρχεται να προστεθεί στις προηγούμενες υποψηφιότητές του για τις ταινίες «The Power of the Dog» το 2021 και «Phantom Thread» το 2017. Παρά το διεθνές κύρος των βραβείων, ο ίδιος διατηρεί μία αποστασιοποιημένη και ελαφρώς ειρωνική στάση απέναντι στις τελετές απονομής. Μάλιστα, θυμάται με χιούμορ την προηγούμενη εμπειρία του στο Λος Άντζελες, όπου αντί για κάποιο πολυτελές δώρο, του προσέφεραν μία σοκολάτα στο σχήμα του χρυσού αγαλματιδίου των Όσκαρ.
Στο Λονδίνο, η επιστροφή τους στο O2 δεν ήταν απλώς ένα καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά μία στιγμή που κατέρριψε ρεκόρ. Οι Radiohead κατέρριψαν το ρεκόρ προσέλευσης που κατείχαν οι Metallica από το 2017, αποδεικνύοντας τη διαχρονική τους ελκυστικότητα.
Οι εμφανίσεις αυτές είχαν επίσης έντονο κοινωνικό πρόσημο, καθώς τα έσοδα ενίσχυσαν το LIVE Trust στο Ηνωμένο Βασίλειο και τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στις ευρωπαϊκές τους στάσεις. Η επιλογή των τραγουδιών ανταμείψε τους πιστούς ακολούθους τους, με το «Kid A» να δεσπόζει, ενώ η ερμηνεία του «Just» για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια και η συμπερίληψη τραγουδιών όπως τα «Climbing Up The Walls» και «Like Spinning Plates» δημιούργησαν μία ατμόσφαιρα υψηλής συναισθηματικής έντασης.
Παρά τις πρόβες που έγιναν το 2024, τις οποίες επιβεβαίωσε και ο αδελφός του, Colin, ο Jonny Greenwood ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια για ηχογράφηση. Η επανένωση στο στούντιο περιγράφηκε ως «διασκεδαστική και φυσική», όμως η ανάγκη για προσωπική έκφραση μέσω άλλων πρότζεκτ φαίνεται να προηγείται αυτή τη στιγμή. Οι θαυμαστές του συγκροτήματος καλούνται να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι οι Radiohead λειτουργούν πλέον ως ένα ηχητικό οικοσύστημα που ενεργοποιείται μόνο όταν όλες οι συνθήκες είναι οργανικά ώριμες.
Η πορεία του Jonny Greenwood από τα πειραματικά τοπία της Οξφόρδης μέχρι το κόκκινο χαλί των Βραβείων Όσκαρ είναι η απόδειξη μιας καλλιτεχνικής ανησυχίας που δεν εφησυχάζει. Είτε πρόκειται για μία ενορχήστρωση εγχόρδων που προκαλεί δέος, είτε για ένα κιθαριστικό ξέσπασμα που αναβιώνει τη δεκαετία του ’90, η προσέγγισή του παραμένει αφοπλιστικά αυθεντική.
Αν και το μέλλον των Radiohead παραμένει αβέβαιο, η πρόσφατη περιοδεία επιβεβαίωσε ότι η μουσική τους δεν είναι απλώς ένα προϊόν του χρόνου της, αλλά μία ζωντανή οντότητα που συνεχίζει να εξελίσσεται και να συγκινεί, ακόμη και όταν τα μέλη της επιλέγουν τη σιωπή ή την αναζήτηση νέων μονοπατιών.
