Πέντε χρόνια μετά τον θρίαμβο του «The Melodic Blue», ο Baby Keem επιστρέφει με έναν δίσκο που απορρίπτει την υπερβολή και επενδύει στο συναισθηματικό βάθος.
Ο Baby Keem μας άφησε να περιμένουμε. Στη σύγχρονη βιομηχανία της ραπ, rap η διαρκής παρουσία θεωρείται συχνά προαπαιτούμενο επιβίωσης, η σιωπή πέντε ετών μοιάζει με αιωνιότητα. Η διαδρομή του, άλλωστε, δεν ακολούθησε ποτέ την πεπατημένη.
Ξεκινώντας αρχικά πίσω από την κονσόλα ως παραγωγός, βγήκε στο προσκήνιο με το «ORANGE SODA» το 2019, χτίζοντας προσεκτικά τον μύθο του μέσω εξαιρετικών συνεργασιών. Όταν τελικά εξαπέλυσε το εντυπωσιακό πρώτο άλμπουμ του «The Melodic Blue» το 2021, η επιβράβευση ήταν άμεση, τόσο από τους κριτικούς όσο και από το κοινό.
Ωστόσο, φάνηκε πως τα φώτα της δημοσιότητας δεν ήταν κάτι που αποδεχόταν αβίαστα. Χρειάστηκε να περάσει μία ολόκληρη πενταετία —ένα διάστημα ασυνήθιστα μεγάλο για τα δεδομένα της αμερικανικής σκηνής— για να φτάσουμε στο σήμερα και στην κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, «CA$INO».
Πρόκειται για μία επιστροφή μελετημένη, πολύπλοκη και συχνά αφοπλιστικά ειλικρινή. Το «CA$INO» βρίσκει τον Baby Keem να στέκεται ακλόνητος πάνω στην προσωπική του αλήθεια. Οι ιδέες εδώ έχουν απογυμνωθεί φτάνοντας μέχρι το κόκαλο. Οποιαδήποτε περιττή υπερβολή έχει πεταχτεί στα σκουπίδια.
Μέσα από τη διάρκεια των 11 τραγουδιού του άλμπουμ, ο στόχος του είναι ξεκάθαρος: επιδιώκει τον αντίκτυπο και την ουσία αντί για τον εντυπωσιασμό μέσω του όγκου, διασφαλίζοντας πως κάθε νότα που ακούγεται έχει λόγο ύπαρξης.
Λιτό αλλά άψογα λεπτομερές, το «CA$INO» αρνείται πεισματικά να παραμείνει στάσιμο σε ένα μόνο ύφος. Η καταγωγή του Baby Keem ως παραγωγού είναι εμφανής στην αντίληψή του για τον ήχο και στο πάθος του για το χτίσιμο μουσικών κόσμων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάθε τραγούδι να υπάρχει στη δική του σφαίρα, συνδεδεμένο με τα υπόλοιπα σαν πολύτιμοι λίθοι σε μία αλυσίδα.
Για παράδειγμα, τα μοτίβα 8-bit στο ομώνυμο κομμάτι απέχουν παρασάγγας από το παιχνιδιάρικο funk του της Δυτικής Ακτής του «Sex Appeal». Κι όμως, με έναν τρόπο σχεδόν μαγικό, λειτουργούν μαζί, συνθέτοντας μία μεγαλύτερη αλήθεια και υπηρετώντας το ενιαίο όραμα του δίσκου.
Επί της ουσίας, έχουμε να κάνουμε με ένα άλμπουμ αλήθειας. Το βράδυ της κυκλοφορίας του «CA$INO», ο Baby Keem διοργάνωσε ένα listening party με ζωντανή εμφάνιση, όπου μίλησε ανοιχτά για τα γεγονότα που πλαισίωσαν τη δημιουργία του δίσκου. Ο θάνατος της γιαγιάς του, η σύλληψη της μητέρας του και το τραύμα που απαιτούσε χρόνο για να ξεπεραστεί, αποτελούν τον συναισθηματικό πυρήνα του έργου.
Το «I Am Not a Lyricist» καθιστά αυτή την πραγματικότητα σαφή. Ο υπομονετικός παλμός του beat και οι νότες του πιάνου που κόβουν την ανάσα, υποστυλώνουν μία συγκλονιστική spoken word ερμηνεία.
Πρόκειται για μία στοιχειωμένη συζήτηση γύρω από τη φτώχεια, τον ρατσισμό, την κατάχρηση ουσιών και τους οικογενειακούς δεσμούς που καταρρέουν. Είναι μία στιγμή καθηλωτική, αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά τεκμήρια που έχει μοιραστεί ο Baby Keem με τον κόσμο μέχρι σήμερα.
Παρά τη βαριά θεματολογία, το άλμπουμ διατηρεί την ικανότητά του να ψυχαγωγεί. Το «Circus Circus Free$tyle» είναι απολαυστικό, με τον ράπερ να δηλώνει με έπαρση: «Ποιος στο διάολο σου είπε ότι δεν θα γινόμουν μεγαλύτερος;».
Την ίδια στιγμή, το «Birds & The Bees» βρίσκει τον Baby Keem στο στοιχείο του, να κινείται με άνεση και αυτοπεποίθηση. Τα πειραγμένα φωνητικά στο «Dramatic Girl» οδηγούν σε μία στιγμή αληθινής προσβασιμότητας, ενώ το «Sex Appeal» είναι απύθμένα διασκεδαστικό, προσφέροντας την απαραίτητη εκτόνωση.
Φυσικά, δεν λείπουν και οι ειδήσεις που προκαλούν θόρυβο. Ο Baby Keem και ο Kendrick Lamar έχουν την τάση να δημιουργούν μαγεία όταν συνεργάζονται —υπάρχουν άλλωστε και οι οικογενειακοί δεσμοί στη μέση.
Το «Good Flirts» ανταποκρίνεται πλήρως στις προσδοκίες, με τον K. Dot να «βομβαρδίζει» το κομμάτι με στιχουργικούς μετεωρίτες. Μέσα σε όλα, υπάρχει ακόμη και ένα ελαφρύ diss προς τον Young Thug, το οποίο προσθέτει το απαραίτητο αλατοπίπερο στην ίντριγκα της σκηνής.
Το «CA$INO» είναι ένας δίσκος πραγματικής πολυπλοκότητας, που καταφέρνει να χωρέσει έναν τεράστιο όγκο πληροφορίας και συναισθήματος σε μόλις 11 κομμάτια.
Παρακάμπτοντας τις προσδοκίες των οπαδών του, ο Baby Keem αρνείται να προσφέρει μία άμεση συνέχεια του «The Melodic Blue». Αντ’ αυτού, επιλέγει ένα πρότζεκτ προσωπικής αλήθειας. Είναι μία χειρονομία αμιγώς δημιουργική, που αψηφά την πίεση του έξω κόσμου για χάρη ενός έργου που τρέφεται από εσωτερικές επιθυμίες και τη δύναμη της αυτοβιογραφίας, με οποιοδήποτε κόστος.
