Το νέο single «Pictures» των Gnarls Barkley λειτουργεί ως ένας συναισθηματικός καθρέφτης, προαναγγέλλοντας το τελευταίο κεφάλαιο του δίδυμου που επαναπροσδιόρισε τον ήχο της soul και της alternative μουσικής στις αρχές της χιλιετίας.
Η επιστροφή των Gnarls Barkley αποτελεί ένα γεγονός που υπερβαίνει τα στενά όρια μιας δισκογραφικής κυκλοφορίας – είναι η ολοκλήρωση ενός κύκλου που παρέμενε ανοιχτός για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Δεκαοκτώ χρόνια μετά την τελευταία κυκλοφορία τους, ο CeeLo Green και ο Danger Mouse ενώνονται ξανά για να μας χαρίσουν το «Pictures», το πρώτο δείγμα γραφής από το επερχόμενο άλμπουμ τους με τίτλο «Atlanta». Η κυκλοφορία του δίσκου έχει προγραμματιστεί για τις 6 Μαρτίου μέσω της 10k Projects και της Atlantic Records, σηματοδοτώντας ταυτόχρονα το οριστικό φινάλε της πορείας τους υπό το εμβληματικό όνομα των Gnarls Barkley.
Η είδηση για το νέο άλμπουμ «Atlanta» φέρνει μαζί της μία γλυκόπικρη αίσθηση, καθώς θα αποτελέσει την τελευταία κυκλοφορία των Gnarls Barkley.
Μετά τα «St. Elsewhere» (2006) και «The Odd Couple» (2008), οι δυο τους είχαν πάντα την πρόθεση να κυκλοφορήσουν μία τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά. Η ζωή και οι παράλληλες καλλιτεχνικές τους διαδρομές κράτησαν αυτή την επιθυμία στο περιθώριο, μέχρι που πέρυσι το δίδυμο επανασυνδέθηκε, αποφασίζοντας να αφιερώσει τον απαραίτητο χρόνο για να γράψει τον επίλογο της κοινής του ιστορίας.
Το «Pictures» είναι ένα κομμάτι που μοιάζει να αναπνέει μέσα από τις αναμνήσεις. Ο CeeLo Green το περιγράφει ως μία επιστροφή στην αφετηρία, έναν κύκλο που κλείνει με τον πιο φυσικό τρόπο. Σύμφωνα με τον ίδιο: «Το πνεύμα των Gnarls Barkley είναι πάντα η αυτοανακάλυψη. Το γλυκό, το λυπημένο και το παράξενο. Το σύμπαν, η περιπέτεια μέσα στον ίδιο σου τον εαυτό».
Η σύνθεση φέρει την υπογραφή της πολυεπίπεδης παραγωγής του Danger Mouse, ενώ τα φωνητικά του CeeLo Green διατηρούν εκείνη την gospel χροιά που μπορεί να μεταφέρει το βάρος μιας ολόκληρης ζωής μέσα σε λίγες νότες.
Η έμπνευση για το τραγούδι πηγάζει από το δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών MARTA της Ατλάντα, ένα σημείο αναφοράς για τα νεανικά χρόνια των δύο καλλιτεχνών στη δεκαετία του ’90.
Ο CeeLo Green μοιράστηκε μία ιδιαίτερα προσωπική ιστορία που κρύβεται πίσω από τους στίχους, ανακαλώντας τις ημέρες του στο γυμνάσιο.
«Το τραγούδι προήλθε από μία παιδική εμπειρία. Είχα έναν διευθυντή στο γυμνάσιο που κάθε Παρασκευή, μόλις έφτανα στο σχολείο, μου έλεγε να φύγω. Χωρίς εξαίρεση. Ήμουν στην δευτέρα τάξη και έφευγα από το σχολείο και έπαιρνα το τρένο μόνος μου από τις 8 το πρωί μέχρι τις 2:30 το μεσημέρι. Το ρεφρέν του τραγουδιού αφορά κυριολεκτικά το να βρίσκεσαι στο τρένο. Όταν είσαι σε κίνηση, είναι σαν μία κινηματογραφική ταινία που περνάει από μπροστά σου… κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο του τρένου της MARTA».
Στο «Pictures», η νοσταλγία δεν είναι μία παθητική κατάσταση, αλλά ένα ζωντανό υλικό. Οι στίχοι του CeeLo Green αποτυπώνουν στιγμιότυπα από το παρελθόν με μία ωμότητα που συγκινεί: «Πήδηξα από το κεφαλόσκαλο και άφησα την αυλή / Μαμά, πρέπει πραγματικά να πιστεύεις στον Θεό / Κοιτάζω τον ουρανό, λέω την ίδια παλιά προσευχή / Αλλά ο Wayne είναι ακόμα κάπου εκεί έξω».
Σε άλλο σημείο, η στιχουργική του δεινότητα εστιάζει στις μικρές λεπτομέρειες που χτίζουν την ταυτότητα ενός παιδιού: «Κοίτα και από τις δύο πλευρές πριν διασχίσεις τον δρόμο / Μη μιλάς σε αγνώστους / Ένα κορδόνι από τα αθλητικά μου κρατούσε το κλειδί του σπιτιού μου / Ένα λεπτό περνάει και τώρα είναι το παρελθόν / Ελπίζω η ζωή να φυλάει το καλύτερο για το τέλος».
Ο επερχόμενος δίσκος «Atlanta» περιλαμβάνει 13 νέα τραγούδια, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν τίτλοι όπως τα «Tomorrow Died Today», «Line Dance», «Turn Your Heart Back On», «The Be Be King» και «Accept It». Η επιλογή του τίτλου του άλμπουμ δεν είναι τυχαία, καθώς αποτελεί έναν φόρο τιμής στην πόλη από την οποία προέρχονται και οι δύο.
To άλμπουμ λειτουργεί ως η κορωνίδα στην ιστορία των Gnarls Barkley, ένα έργο που έρχεται να ολοκληρώσει ό,τι ξεκίνησε με τόση ορμή το 2006.
Η απουσία τους από τη δισκογραφία ήταν αισθητή, παρά το γεγονός ότι και οι δύο παρέμειναν εξαιρετικά δραστήριοι. Ο CeeLo Green κυκλοφόρησε το έκτο του σόλο άλμπουμ, «CeeLo Green Is Thomas Callaway», το 2020, ενώ συνέχισε να τιμά τις ρίζες του με τους Goodie Mob. Από την άλλη, ο Danger Mouse εδραιώθηκε ως ένας από τους πιο επιδραστικούς παραγωγούς της εποχής μας, συνεργαζόμενος με ονόματα όπως οι Black Thought, η Karen O και οι Broken Bells.
Παρά τις επιτυχίες τους, η σκιά των Gnarls Barkley παρέμενε πάντα παρούσα. Ο CeeLo Green είχε προϊδεάσει για την επιστροφή τους ήδη από το 2010, δηλώνοντας τότε στο Rolling Stone ότι θα ξεκινούσαν ξανά στο εγγύς μέλλον. Χρειάστηκαν βέβαια πολλά χρόνια και αρκετές αναβολές για να φτάσουμε στο σήμερα.
Το 2014, ο ίδιος εξέφραζε την έκπληξή του για την ανυπομονησία του κόσμου: «Δεν είχα συνειδητοποιήσει τη σημασία ενός νέου άλμπουμ των Gnarls Barkley ή την προσμονή γι’ αυτό μέχρι πρόσφατα. Περνούσα από ένα αεροδρόμιο γύρω στις 5:45 το πρωί πηγαίνοντας προς την Ατλάντα και ένας τύπος από το TMZ με ρώτησε αν θα δούλευα σε έναν ακόμα δίσκο των Gnarls. Και είπα: “Ναι, του χρόνου”. Ήμουν λίγο απότομος γιατί δεν ήθελα να εμπλακώ τόσο νωρίς – αλλά αυτό εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά. Και είπα: “Ουάου, εντάξει. Ο κόσμος ενδιαφέρεται ακόμα να δει τι μπορούμε να κάνουμε”. Το ίδιο κι εγώ. Οι Gnarls Barkley είναι ένα alter ego και κάτι σαν εξωσωματική εμπειρία».
Η χημεία τους είχε δοκιμαστεί στο παρελθόν από τις πολιτικές εξελίξεις και τις προσωπικές αναζητήσεις. Το 2017, ο Danger Mouse είχε αποκαλύψει ότι τα σχέδια για επανένωση είχαν παγώσει προσωρινά, εν μέρει λόγω της απογοήτευσής του από την εκλογική νίκη του Donald Trump στις ΗΠΑ. Ωστόσο, η σύνδεση μεταξύ τους δεν χάθηκε ποτέ. «Ο CeeLo και εγώ ήμασταν πάντα σε επαφή, παραμείναμε φίλοι και πάντα είχαμε μία δημιουργική επιθυμία», εξήγησε τότε. «Αυτό ήταν ένα κομμάτι της ζωής μας που ποτέ δεν ένιωσα ότι τελείωσε ή ολοκληρώθηκε».
Το 2015, ο CeeLo Green είχε δηλώσει με έμφαση: «Χρειαζόμαστε ένα ακόμα άλμπουμ των Gnarls και το ίδιο χρειάζεται και ο κόσμος. Πρέπει απλώς να βρούμε τον χρόνο. Αλλά κάναμε το “St. Elsewhere” σε μία εβδομάδα, επειδή είχαμε μόνο 10 ημέρες για να είμαστε παραγωγικοί». Αυτή η αυθόρμητη δημιουργικότητα φαίνεται πως είναι το κλειδί της επιτυχίας τους.
Το ντεμπούτο τους είχε σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά του, με το «Crazy» να γίνεται το πρώτο τραγούδι στην ιστορία που έφτασε στο No. 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο βασισμένο αποκλειστικά σε ψηφιακά downloads, παραμένοντας στην κορυφή του Official Singles Chart για εννέα συνεχόμενες εβδομάδες – το μεγαλύτερο διάστημα από το 1994.
Η κληρονομιά τους, φορτωμένη με Grammy και BRIT Awards, βρίσκει τώρα το καταφύγιό της στο «Atlanta». Το «Pictures» δεν είναι απλώς μία υπενθύμιση του ταλέντου τους, αλλά μία απόδειξη ότι ορισμένες καλλιτεχνικές σχέσεις χρειάζονται τον χρόνο τους για να ωριμάσουν και να δώσουν τους τελευταίους, πιο μεστούς καρπούς τους.
Η επιστροφή τους στην Ατλάντα, τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά, υπόσχεται ένα αντίο αντάξιο της μυθικής πορείας τους.
