Ο πρόωρος θάνατος του Dot Rotten σε ηλικία 37 ετών κλείνει ένα κεφάλαιο γεμάτο ωμή ειλικρίνεια, μουσική ευφυΐα και μία διαρκή αναζήτηση για καλλιτεχνική ελευθερία.
Πέθανε σε ηλικία 37 ετών ο Joseph Ellis, ο άνθρωπος που ο κόσμος έμαθε και αγάπησε ως Dot Rotten και αποτέλεσε έναν από τους πλέον επιδραστικούς εκπροσώπους της βρετανικής grime σκηνής.
Την είδηση επιβεβαίωσε η οικογένειά του στο BBC, χωρίς ωστόσο να δοθούν στη δημοσιότητα συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τις συνθήκες του θανάτου του, αν και πληροφορίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο αναφέρουν πως άφησε την τελευταία του πνοή στην Γκάμπια.
Γεννημένος στο Στόκγουελ του Λονδίνου, ο Joseph Ellis δεν υπήρξε ποτέ ένας συμβατικός καλλιτέχνης. Από τα πρώτα του βήματα, κατάφερε να σμιλέψει έναν απόλυτα προσωπικό ήχο, ο οποίος συνδύαζε την τραχύτητα των beats με μελωδικές γραμμές γεμάτες συναίσθημα.
Η ικανότητά του να ελίσσεται ανάμεσα σε διαφορετικά είδη τον οδήγησε σε συνεργασίες με κορυφαία ονόματα της βιομηχανίας, από τον Chip και τον D Double E, μέχρι την Cher Lloyd και τον Ed Sheeran. Ήταν ένας μουσικός που μπορούσε να σταθεί με την ίδια άνεση σε ένα σκοτεινό υπόγειο στούντιο και σε μία λαμπερή σκηνή, διατηρώντας πάντα την ακεραιότητά του.
Το 2012 ήταν η χρονιά που το όνομά του ακούστηκε παντού, χάρη στη μελαγχολική επιτυχία «Overload», η οποία κατέλαβε μία θέση στο Top 20 των charts. Το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μία εισπρακτική επιτυχία· ήταν μία κατάθεση ψυχής.
Ο ίδιος είχε αποκαλύψει πως οι στίχοι γράφτηκαν κάτω από το βάρος μιας έντονης κατάθλιψης. Σε δηλώσεις του στο Distract TV, είχε αναφέρει χαρακτηριστικά: «Όλο το τραγούδι ήταν free-style, δεν έγραψα ούτε μία λέξη για αυτό».
Παρά την επιτυχία, ο Joseph Ellis ένιωθε μία αμηχανία για την έκθεση τόσο προσωπικών του στιγμών, προσθέτοντας: «Δεν είναι το τραγούδι με το οποίο ήθελα να συστηθώ, αλλά έχει καταφέρει πολλά και εκτιμώ όλη την ανταπόκριση που λαμβάνω από αυτό».
Η πορεία του ξεκίνησε από πολύ νωρίς, σχεδόν προφητικά. Μόλις επτά ετών, άρχισε να ραπάρει και να συνθέτει τη δική του μουσική χρησιμοποιώντας ένα σύστημα Atari. Το 2007 κυκλοφόρησε το πρώτο του mixtape με τίτλο «This Is the Beginning», υπό το όνομα Young Dot.
Έναν χρόνο αργότερα, υιοθέτησε το ψευδώνυμο Dot Rotten. Το όνομα αυτό ήταν ένα αρκτικόλεξο για τη φράση «Dirty on Tracks, Righteous Opinions Told to Educate Nubians» (Βρώμικος στα κομμάτια, Δίκαιες Απόψεις που Λέγονται για να Εκπαιδεύσουν τους Νούβιους), ενώ παράλληλα αποτελούσε μία χιουμοριστική αναφορά στον εμβληματικό χαρακτήρα της σειράς «EastEnders», Dot Cotton.
Το καλοκαίρι του 2008, ο καλλιτέχνης έδειξε την απίστευτη παραγωγικότητά του κυκλοφορώντας έξι τόμους της σειράς mixtape «Rotten Riddims» μέσα σε μόλις έναν μήνα. Το περιοδικό Clash περιέγραψε αυτά τα κομμάτια ως «μερικά από τα πιο καίρια οργανικά έργα της grime», τονίζοντας πως έθεσαν ένα σημείο αναφοράς για το στυλ παραγωγής του είδους.
Η αναγνώριση δεν άργησε να έρθει μέσα από συχνές εμφανίσεις στο Rinse FM και το SB:TV, οδηγώντας τον σε ένα συμβόλαιο με τη Mercury Records. Εκείνη την περίοδο, η φωνή του βρέθηκε σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών, όπως στο «Goodbye to You» του Ed Sheeran, το «Speeding By» της Mz Bratt και το «Dub on the Track» της Cher Lloyd.
Η παρουσία του Joseph Ellis επεκτάθηκε και σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Μετά από πρόσκληση του Gary Barlow, συμμετείχε στο single του 2011 για το «Children In Need», μία διασκευή του «Teardrop» των Massive Attack, δίπλα σε ονόματα όπως οι Chipmunk, Wretch 32, Labrinth, Ms Dynamite και Rizzle Kicks. Ωστόσο, η πορεία του δεν ήταν απαλλαγμένη από εντάσεις.
Η σύγκρουσή του με τον θεωρούμενο «βασιλιά της grime», Wiley, έμεινε στην ιστορία της σκηνής, με τον Ellis να τον κατηγορεί πως είχε χάσει την επαφή με τις ρίζες του σε diss tracks όπως το «Pop Artist» και το «It’s Over». Παράλληλα, διατηρούσε μία μακροχρόνια αντιπαράθεση με τον πρώην συνεργάτη του, P Money.
Το 2012, ο μουσικός ήταν υποψήφιος για το βραβείο Ήχος Του 2012 του BBC και κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, «Voices In My Head». Παρά την αίγλη του «Overload», ο δίσκος δεν κατάφερε να μπει στο Top 100 της κατάταξης, εν μέσω διαφωνιών με την δισκογραφική του εταιρεία. Αυτή η εμπειρία τον ώθησε να αναζητήσει την ανεξαρτησία του.
Αφού αποδεσμεύτηκε από το συμβόλαιό του, κυκλοφόρησε μία σειρά από ανεξάρτητα άλμπουμ, αλλά σταδιακά επέλεξε να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, εστιάζοντας στον ρόλο του στιχουργού και παραγωγού. Υπό το όνομα Zeph Ellis, υπέγραψε την παραγωγή κομματιών για καλλιτέχνες όπως ο Kano και ο AJ Tracey.
Λίγο πριν το τέλος, ο Joseph Ellis επέστρεψε στο όνομα Dot Rotten για ένα νέο τραγούδι με τίτλο «Psalms For Praize». Οι στίχοι του αντανακλούσαν μία νέα ωριμότητα και αφοσίωση στην τέχνη του: «Έκανα λάθη, τώρα αντιμετωπίζω την καριέρα μου σαν ένα δεύτερο παιδί. Και αυτός είναι ένας όρκος στον οποίο παραμένω πιστός σαν γαμήλια υπόσχεση». Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε με τη συμμετοχή του «Who’s British?», που αποδείχθηκε ότι ήταν ακόμα ένα από τα πολλά ψευδώνυμά του, όπως τα Three-Six, The Spirit, Big Dotti και Terror Child.
Μιλώντας στο BBC 1Xtra το 2012, είχε περιγράψει την εργασιακή του ηθική, λέγοντας πως μπορούσε να γράψει έως και τέσσερα τραγούδια την ημέρα. «Μόλις ακούσω ένα beat και γράψω ένα hook, θα έλεγα ότι ο μέσος χρόνος ηχογράφησης για να ολοκληρωθεί αυτό το hook είναι περίπου μία ώρα».
Παρά τα επιτεύγματά του, παρέμενε πάντα προσγειωμένος. «Είμαι πολύ προσγειωμένος. Προσπαθώ να παραμένω πολύ ισορροπημένος», είχε δηλώσει. «Έχω αυτή την ικανότητα να φέρνω τους ανθρώπους κοντά και να κάνω τα πράγματα να λειτουργούν, και αυτό είναι που προσπαθώ να κάνω».
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε ένα κύμα συγκίνησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από συναδέλφους του MCs. Η ραδιοφωνική παραγωγός Amplify Dot και η τραγουδίστρια Terri Walker εξέφρασαν τη θλίψη τους με emoji ραγισμένης καρδιάς. Ακόμη και ο Wiley, με τον οποίο είχε βρεθεί σε σφοδρή αντιπαράθεση στο παρελθόν, απέτισε φόρο τιμής, δημοσιεύοντας ένα βίντεο με ένα τραγούδια του Dot Rotten, συνοδευόμενο από emoji περιστεριού.
Ο Joseph Ellis φεύγει αφήνοντας πίσω του μία κληρονομιά που υπερβαίνει τα νούμερα των πωλήσεων. Ήταν μία φωνή που δεν φοβήθηκε να μιλήσει για τον πόνο, τις δυσκολίες και την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα από έναν ήχο που ο ίδιος βοήθησε να γιγαντωθεί. Η απουσία του αφήνει ένα κενό στη grime σκηνή, αλλά η μουσική του θα συνεχίσει να αποτελεί πηγή έμπνευσης για όσους αναζητούν την αλήθεια πίσω από τους στίχους και την ψυχή πίσω από τις μηχανές.
Το ταξίδι του Dot Rotten μπορεί να σταμάτησε απότομα, αλλά το αποτύπωμά του παραμένει ανεξίτηλο στους δρόμους του Λονδίνου και στις καρδιές εκείνων που ένιωσαν τη μουσική του ως δική τους φωνή.
