Με τέσσερα τραγούδια που λειτουργούν σαν ενιαία μικρή αφήγηση, η Selini συστήνεται με ακρίβεια, συναίσθημα και σαφή αισθητική πρόταση μέσα από το πρώτο της EP.
Η Selini παρουσιάζει το πρώτο της EP «Υπερεγώ» και η κυκλοφορία αυτή έχει το βάρος μιας προσεκτικά στημένης εισαγωγής. Πρόκειται για ένα έργο τεσσάρων τραγουδιών που στέκεται ως μία μικρή μουσική αφήγηση με εσωτερική συνοχή, διάθεση εξομολόγησης και καθαρή καλλιτεχνική στόχευση.
Μαζί με το EP, κυκλοφορεί και το music video για το «Deiktes», σε σκηνοθεσία Thanos Tryfonidis & Phaedra Pispitsou.
Το «Υπερεγώ», το οποίο κυκλοφορεί από τη Minos EMI, A Universal Music Company, περιλαμβάνει τέσσερα κομμάτια που φωτίζουν διαφορετικές όψεις της Selini. Δίπλα στα ήδη αγαπημένα «Flert» και «Erwtas», έρχονται να προστεθούν δύο νέα τραγούδια, οι «Deiktes» και το «Nanourisma», ολοκληρώνοντας μία πρώτη δισκογραφική δήλωση με συνοχή και χαρακτήρα.
Η αίσθηση που αφήνει το EP είναι ότι κάθε κομμάτι έχει τον δικό του ρόλο μέσα σε ένα ενιαίο σύνολο, σαν τέσσερις στάσεις σε μία διαδρομή που ξεκινά από την παρατήρηση του συναισθήματος και καταλήγει σε μία ήρεμη, σχεδόν εσωτερική αποδοχή.
Οι «Deiktes» στέκονται σε μία πολύ συγκεκριμένη, αναγνωρίσιμη συναισθηματική περιοχή: εκείνες τις στιγμές όπου προσπαθούμε να καταλάβουμε προς τα πού πηγαίνει μία σχέση, ενώ όλα γύρω αλλάζουν συνεχώς. Είναι ένα θέμα οικείο, αλλά εδώ προσεγγίζεται με τρόπο που δίνει έμφαση στη ρευστότητα, στην αβεβαιότητα και σε εκείνη τη λεπτή ψυχική ένταση που γεννιέται όταν τα σημάδια υπάρχουν, αλλά η κατεύθυνση παραμένει ανοιχτή.
Το τραγούδι αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση μέσα από το άκρως καλλιτεχνικό music video, το οποίο συνοδεύει την κυκλοφορία και ενισχύει τη συνολική αισθητική του EP.
Στον αντίποδα της ανησυχίας που κουβαλούν οι «Deiktes», το «Nanourisma» έρχεται να κλείσει το EP με απαλότητα. Η θέση του στο τέλος δεν μοιάζει τυχαία. Λειτουργεί σαν μία μικρή προσωπική εξομολόγηση, σαν το τελευταίο βλέμμα πριν πέσει το φως. Εκεί βρίσκεται και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του «Υπερεγώ»: η Selini δείχνει ότι την ενδιαφέρει η δραματουργία μιας κυκλοφορίας, το πώς ανοίγει και πώς κλείνει ένας μικρός δίσκος, το πώς χτίζεται μία συναισθηματική διαδρομή χωρίς περιττές κορυφώσεις.
Τη μουσική υπογράφει ο Papazó, ενώ τους στίχους η ίδια η Selini. Αυτή η κατανομή έχει σημασία, γιατί δίνει στο EP μία διπλή συνοχή: από τη μία πλευρά υπάρχει ένα συγκεκριμένο μουσικό αποτύπωμα και από την άλλη μία στιχουργική φωνή που φαίνεται να γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να πει και σε τι τόνο θέλει να το πει.
Το αποτέλεσμα είναι ένα πρώτο βήμα που δεν αναζητά εντυπώσεις της στιγμής, αλλά τις βάσεις για κάτι με διάρκεια. Και ακριβώς εκεί αποκτά ουσία το «Υπερεγώ»: ως η αρχική χαρτογράφηση του μουσικού σύμπαντος της Selini.
Για την ίδια, άλλωστε, η μουσική δεν υπήρξε ποτέ διακοσμητικό στοιχείο της ζωής της. Ήταν από πάντα τρόπος επιβίωσης και επικοινωνίας. Ξεκίνησε ως ανάγκη έκφρασης και στην πορεία εξελίχθηκε σε κεντρικό άξονα της ταυτότητάς της.
Η φράση με την οποία συνοψίζει αυτή τη σχέση λέει πολλά για τη βαθύτερη σύνδεσή της με το πεδίο στο οποίο κινείται: «δεν ξέρω αν επέλεξα εγώ τη μουσική ή αν με επέλεξε εκείνη». Είναι μία δήλωση που ακούγεται αφοπλιστικά απλή, όμως περιγράφει με ακρίβεια εκείνο το σημείο όπου η τέχνη παύει να είναι επιλογή κατεύθυνσης και γίνεται τρόπος ύπαρξης.
Αυτό ακριβώς φαίνεται να έχει σημασία και στην περίπτωση του «Υπερεγώ». Το EP λειτουργεί ως η πρώτη επίσημη δισκογραφική κίνηση της Selini, αλλά συγχρόνως δίνει την αίσθηση μιας καλλιτέχνιδας που έχει ήδη δουλέψει εσωτερικά το υλικό της, τον τρόπο που θέλει να σταθεί και τη σχέση της με το τραγούδι. Υπάρχει πρόθεση, υπάρχει αισθητική γραμμή και υπάρχει η αίσθηση ότι η παρουσία της στην ελληνική μουσική σκηνή έρχεται με ουσία.
Η Selini αναδεικνύεται έτσι σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες παρουσίες του χώρου. Το «Υπερεγώ» δεν επιχειρεί να πει τα πάντα από την πρώτη στιγμή. Επιλέγει κάτι πιο δύσκολο και πιο ουσιαστικό: να συστηθεί με μέτρο, συνοχή και προσωπικό στίγμα. Μέσα από τέσσερις στιγμές, η Selini δείχνει το εύρος της, την ευαισθησία της και τη δυνατότητά της να μετατρέπει προσωπικές αποχρώσεις σε τραγούδια που αφήνουν αποτύπωμα.
Στο τέλος, αυτό που μένει από το «Υπερεγώ» είναι η αίσθηση μιας πρώτης κυκλοφορίας με καθαρή πρόθεση και πραγματικό περιεχόμενο. Η Selini κάνει το πρώτο της δισκογραφικό βήμα με έναν τρόπο που δείχνει βάθος, συνέπεια και καλλιτεχνική δεινότητα. Και αυτό, για μία νέα παρουσία, είναι ίσως το πιο πειστικό ξεκίνημα.
