Ο εμβληματικός κιθαρίστας των Manowar και των The Dictators έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών, αφήνοντας πίσω του μία κληρονομιά που γεφύρωσε το χάσμα ανάμεσα στην ωμή οργή του punk και το έπος του ατσαλιού.
Ο Ross «The Boss» Friedman, ηγετική μορφή της σκληρής μουσικής και συνιδρυτής δύο εκ των πιο επιδραστικών συγκροτημάτων στην ιστορία, των Manowar και των The Dictators, πέθανε λίγο περισσότερο από έναν μήνα μετά τη δημοσιοποίηση της διάγνωσής του με ALS (Πλάγια Μυατροφική Σκλήρυνση), τη νόσο του Lou Gehrig που τον κατέβαλε με σκληρό τρόπο.
Η είδηση επιβεβαιώθηκε μέσα από μία επίσημη ανακοίνωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης του Metal Hall Of Fame, προκαλώντας κύματα συγκίνησης στην παγκόσμια μουσική κοινότητα. Η απώλεια του Friedman σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την αισθητική του σκληρού ήχου, τον οποίο υπηρέτησε με μία σπάνια αυθεντικότητα που ξεκίνησε από τους δρόμους της Νέας Υόρκης και έφτασε στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου.
«Με βαθιά θλίψη επιβεβαιώνουμε τον θάνατο του θρυλικού κιθαρίστα, αγαπημένου μας φίλου και μέλους του Metal Hall Of Fame, Ross «The Boss» Friedman. Ο Ross υπήρξε πρωτοπόρος δύναμη τόσο στην punk όσο και στη heavy metal, γνωστός κυρίως ως ιδρυτικό μέλος των The Dictators και των Manowar», ανέφερε η ανάρτηση.
«Ο Ross θα παραμείνει για πάντα ο Παγκόσμιος Πρεσβευτής του Metal για το Metal Hall Of Fame. Το δυναμικό του παίξιμο, ο απαράμιλλος τόνος του και το ασυμβίβαστο πνεύμα του βοήθησαν στη διαμόρφωση γενεών μουσικών και θαυμαστών σε όλο τον κόσμο. Νωρίτερα φέτος, ο Ross μοιράστηκε δημόσια τη διάγνωσή του με πλάγια μυατροφική σκλήρυνση (ALS), αντιμετωπίζοντάς την με το ίδιο θάρρος και την ειλικρίνεια που χαρακτήρισαν τη ζωή και την καριέρα του. Η επίδραση του Ross στη μουσική είναι αμέτρητη», σημειώνεται.
«Από την ωμή ενέργεια της πρώιμης punk μέχρι την επική κλίμακα της heavy metal, το έργο του άφησε ανεξίτηλο σημάδι στο είδος και σε όλους όσοι το βίωσαν. Πέρα από τα επιτεύγματά του στη σκηνή και στο στούντιο, ο Ross έχαιρε βαθιάς εκτίμησης από τους συναδέλφους του και αγαπήθηκε από τους οπαδούς σε όλες τις ηπείρους. Η κληρονομιά του θα συνεχίσει να ζει μέσα από τη μουσική του, την επιρροή του και τις αμέτρητες ζωές που άγγιξε», συνεχίζει η ανάρτηση.
«Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, τους φίλους του, τους συνεργάτες του και τους οπαδούς του σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου. Περισσότερες λεπτομέρειες θα κοινοποιηθούν μόλις γίνουν διαθέσιμες», καταλήγει.
Στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, η οικογένειά του αποχαιρέτησε τον δικό τους άνθρωπο με λόγια που αποτυπώνουν το μέγεθος της προσωπικότητάς του. Η ανακοίνωση ανέφερε πως ο Ross «The Boss» Friedman, το παιδί του Μπρονξ, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από μάχη με την ALS, τονίζοντας πως η κιθάρα του ήταν η ίδια του η ανάσα.
«Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο του Ross «The Boss» Friedman από το Μπρονξ, ο οποίος πέθανε χθες το βράδυ μετά από μάχη με την ALS. Ένας θρυλικός κιθαρίστας και αγαπημένος πατέρας, η μουσική και το πνεύμα του επηρέασαν τους οπαδούς σε όλο τον κόσμο όσο εσείς επηρεάσατε εκείνον. Είμαστε ευγνώμονες για την έκρηξη αγάπης και υποστήριξης που δείξατε όλοι κατά τη διάρκεια της καριέρας του και ειδικά αυτούς τους τελευταίους μήνες», ανέφεραν οι οικείο του.
«Η μουσική του σήμαινε τα πάντα για εκείνον και η κιθάρα του ήταν η ανάσα της ζωής του. Αυτή η ύπουλη ασθένεια του το αφαίρεσε αυτό. Η κληρονομιά του με τους The Dictators, τους Manowar, τους Ross The Boss και άλλες συνεργασίες θα ζει για πάντα στις καρδιές και στα αυτιά μας», πρόσθεσαν.
Η περιπέτεια της υγείας του ξεκίνησε στις αρχές Φεβρουαρίου, όταν ανακοινώθηκε η διάγνωση που σόκαρε τους πάντες. Ο εκπρόσωπος τύπου του είχε εξηγήσει τότε πως τα συμπτώματα φάνταζαν αρχικά άσχετα μεταξύ τους, περιλαμβάνοντας αδυναμία στα χέρια και τα πόδια.
Αρχικά θεωρήθηκε ότι η αιτία ήταν μία σειρά από μικρά εγκεφαλικά επεισόδια, όμως παρά τις αλλαγές στη διατροφή και την εντατική φυσικοθεραπεία, η κατάσταση επιδεινωνόταν ραγδαία. Η ALS είναι μία μοιραία νευροεκφυλιστική νόσος που καταστρέφει τους κινητικούς νευρώνες, οδηγώντας σε παράλυση και απώλεια του ελέγχου των μυών.
Ο ίδιος ο Friedman, σε μία από τις τελευταίες του δηλώσεις, είχε εκφράσει τον πόνο του για την απώλεια της ικανότητας να παίζει μουσική. «Είναι δύσκολο να γνωρίζω τι μέλλει γενέσθαι, και με διαλύει το γεγονός ότι δεν μπορώ να παίξω κιθάρα, αλλά η έκρηξη αγάπης ήταν τόσο, τόσο δυνατή. Είμαι απόλυτα εντυπωσιασμένος από την αγάπη και την υποστήριξη της οικογένειας, των φίλων και των οπαδών. Σας αγαπώ όλους», είπε.
Η διαδρομή του Friedman ξεκίνησε από τη Νέα Υόρκη το 1954. Το 1973 ίδρυσε τους The Dictators, ένα συγκρότημα που θεωρείται από τους ακρογωνιαίους λίθους της proto-punk.
Το εμβληματικό άλμπουμ «Go Girl Crazy!» κυκλοφόρησε το 1975, έναν ολόκληρο χρόνο πριν το ντεμπούτο των Ramones και δύο χρόνια πριν από τους The Clash και τους Sex Pistols. Με δίσκους όπως το «Manifest Destiny» και το «Bloodbrothers», ο Ross βοήθησε να χαραχθεί η πορεία του punk rock, προτού η Ευρώπη τον κερδίσει για λίγο.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, βρέθηκε στη Γαλλία για να παίξει με τους hard rockers Shakin’ Street. Η ιστορία της ένταξής του στο συγκρότημα έχει τη δική της σημειολογία: αντικατέστησε τον Armik Tigrane, ο οποίος απολύθηκε επειδή πούλησε την κιθάρα του για να αγοράσει ηρωίνη.
Κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας με τους Shakin’ Street, όπου άνοιγαν τις συναυλίες των Black Sabbath, ο Ross γνώρισε τον Joey DeMaio, ο οποίος εργαζόταν τότε ως τεχνικός μπάσου και πυροτεχνημάτων για το συγκρότημα του Ronnie James Dio. Αυτή η συνάντηση γέννησε τους Manowar, ένα συγκρότημα που έμελλε να αλλάξει τον χάρτη της heavy metal με την ακραία αισθητική του και την προσήλωσή του στο «αληθινό μέταλλο».
Οι Manowar έγιναν γρήγορα θέμα συζήτησης για την εμφάνισή τους με γούνες και δέρματα, αλλά και για το γεγονός ότι υπέγραψαν το πρώτο τους συμβόλαιο με αίμα. «Θέλαμε να μοιάζουμε με κάτι που δεν είχε ξαναδεί η heavy metal», είχε δηλώσει ο Ross στο Classic Rock. «Θέλαμε να είμαστε πιο άγριοι από το απλό τζιν και το δέρμα. Τι θα ήταν πιο άγριο; Οι γούνες ζώων!».
Ο Friedman ηχογράφησε έξι άλμπουμ με το συγκρότημα, ανάμεσα στα οποία τα κλασικά «Battle Hymns», «Into Glory Ride», «Hail To England» και το εμβληματικό «Kings Of Metal» του 1988, το οποίο αποτέλεσε και την τελευταία του δουλειά μαζί τους.
Ο Ross ισχυριζόταν συχνά ότι οι Manowar εφηύραν αυτό που αργότερα ονομάστηκε power metal. «Όλοι εκείνοι οι μουσικοί που ακολούθησαν τους Manowar από την αρχή, έγιναν όλοι επιτυχημένοι. Οι Amon Amarth, οι Hammerfall, οι Blind Guardian, οι Sabaton – οι Sabaton, Θεέ μου, μας λατρεύουν, εννοώ μας λατρεύουν!», είχε πει.
Μετά την αποχώρησή του από τους Manowar, η δημιουργική του δίψα δεν σταμάτησε. Συνεργάστηκε με τους παλιούς του φίλους από τους The Dictators στους Manitoba’s Wild Kingdom, κυκλοφορώντας το «…And You?» το 1990, ένα άλμπουμ που γεφύρωνε την punk με τη metal.
Στη συνέχεια πέρασε από συγκροτήματα όπως οι The Hellacopters, οι The Spinatras και οι The Nomads, ενώ ένωσε τις δυνάμεις του με τον Albert Bouchard των Blue Öyster Cult στους Brain Surgeons. Τα τελευταία χρόνια, η προσοχή του είχε στραφεί ξανά στη metal με τους Death Dealer και το προσωπικό του σχήμα, τους Ross The Boss, ενώ συμμετείχε και στην επανασύνδεση των The Dictators.
Το 2017, ο Ross τιμήθηκε με την είσοδό του στο Hall Of Heavy Metal History, αναγνωρίζοντας την τεράστια προσφορά του. Ο Friedman δεν ήταν απλώς ένας δεξιοτέχνης της κιθάρας, αλλά ένας μουσικός που αρνήθηκε να μπει σε καλούπια, επιβάλλοντας τον δικό του ήχο σε δύο διαφορετικούς κόσμους.
Η απώλειά του αφήνει ένα κενό που δύσκολα θα αναπληρωθεί, καθώς ο Ross «The Boss» Friedman αντιπροσώπευε μία εποχή όπου η μουσική παιζόταν με την ψυχή και το σώμα, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς φόβο. Η κληρονομιά του, αποτυπωμένη στις χορδές των ιστορικών του άλμπουμ, θα συνεχίσει να διδάσκει στις επόμενες γενιές τι σημαίνει να είσαι «The Boss».
Από τους βρώμικους δρόμους της Νέας Υόρκης μέχρι την κορυφή της heavy metal, ο Ross Friedman έζησε μία ζωή γεμάτη ένταση, μουσική και ανυποχώρητο πάθος. Το ταξίδι του τελείωσε, αλλά ο αντίλαλος της κιθάρας του θα παραμείνει ζωντανός όσο υπάρχει ένας ενισχυτής ανοιχτός στο τέρμα.
