Το ολοκληρωμένο σετ του Avicii από το βροχερό απόγευμα του 2011 στο Tomorrowland έρχεται για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας, μεταφέροντάς μας στην εποχή πριν από τα smartphones και τη σαρωτική επικράτηση της ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής.
Ένα βροχερό απόγευμα του Ιουλίου στο Βέλγιο, περίπου 25 λεπτά μετά την έναρξη της εμφάνισής του στην κεντρική σκηνή του Tomorrowland, ο Tim Bergling πάτησε το play σε ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι. Το ημερολόγιο έγραφε καλοκαίρι του 2011 και το πλήθος που χόρευε κάτω από τον μουντό ουρανό της πόλης Boom δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα ακολουθούσε. Εκείνες οι πρώτες φωτεινές νότες από τα συνθεσάιζερ του «Levels» έμελλε να αλλάξουν ολόκληρο το τοπίο της σύγχρονης ηλεκτρονικής σκηνής.
Δεκαπέντε χρόνια μετά την επίσημη κυκλοφορία του θρυλικού κομματιού, η διαχειριστική ομάδα του Avicii Estate, η εταιρεία Pophouse και οι διοργανωτές του Tomorrowland παρουσιάζουν για πρώτη φορά στο κοινό ολόκληρη εκείνη την εμφάνιση. Η εταιρεία Pophouse, η οποία κατέχει το 75% των δικαιωμάτων της δισκογραφίας και των εκδόσεων του Σουηδού DJ, διέθεσε το υλικό των περίπου 90 λεπτών. Η εμφάνιση βρίσκεται πλέον διαθέσιμη για προβολή στο YouTube και στην επίσημη κοινότητα θαυμαστών του παραγωγού.
Η συγκεκριμένη οπτικογράφηση μοιάζει με μια αυθεντική χρονοκάψουλα από μια εντελώς διαφορετική εποχή της dance κουλτούρας. Στο κοινό κυριαρχούν τα χαρακτηριστικά νέον γυαλιά ηλίου, τα αμάνικα μπλουζάκια και τα φούτερ μιας ανέμελης indie sleaze αισθητικής, χωρίς να φαίνεται σχεδόν κανένα κινητό τηλέφωνο υψωμένο στον αέρα. Οι θεατές ζουν ολοκληρωτικά τη στιγμή, κοιτάζοντας τη σκηνή και όχι τις οθόνες των συσκευών τους.
Ακόμη και η ίδια η κεντρική σκηνή του Tomorrowland παρουσιάζεται σαφώς πιο ταπεινή και λιτή σε σύγκριση με τις υπερπαραγωγές και τα φαραωνικά σκηνικά των επόμενων ετών. Ο ίδιος ο Avicii, έχοντας τοποθετηθεί σε ένα απογευματινό σκέλος του προγράμματος με συννεφιά, δεν ήταν ακόμη ο παγκόσμιος κολοσσός που θα γέμιζε στάδια σε κάθε γωνιά της Γης. Ήταν απλώς ένας νεαρός παραγωγός είκοσι ενός ετών που έβλεπε τα όνειρά του να παίρνουν σάρκα και οστά μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους.
Η γέννηση του «Levels» είχε ξεκινήσει αρκετούς μήνες νωρίτερα, όταν ο Tim Bergling περνούσε ατέλειωτες ώρες κλεισμένος στο υπνοδωμάτιό του στη Στοκχόλμη, δουλεύοντας αποκλειστικά στο πρόγραμμα FL Studio.
Χωρίς ακριβό εξοπλισμό ή πολυτελή στούντιο, ο νεαρός παραγωγός έψαχνε επίμονα μια μελωδική γραμμή που να συνδυάζει την απλότητα με την απόλυτη συναισθηματική ένταση. Πειραματίστηκε με πολλαπλές στρώσεις από πιάνο και ψηφιακά συνθεσάιζερ, μέχρι να βρει εκείνο το αλάνθαστο μοτίβο που έμελλε να χαραχτεί στη μνήμη κάθε ακροατή.
Όταν η βασική μελωδία ολοκληρώθηκε, ο Bergling επικεντρώθηκε στον ρυθμικό κορμό του τραγουδιού, χτίζοντας μια στιβαρή βάση με τέσσερα χτυπήματα στα ντραμς ανά μέτρο.
Οι σταδιακές αυξομειώσεις της έντασης, τα διαδοχικά γεμίσματα και τα ηλεκτρονικά εφέ οδήγησαν σε ένα εκρηκτικό ανέβασμα που ταίριαζε απόλυτα στις μεγάλες σκηνές. Το τραγούδι είχε ήδη όλα τα απαραίτητα συστατικά για να ξεσηκώσει τα κλαμπ, αλλά του έλειπε ακόμα η τελική πινελιά που θα το συνέδεε με την ιστορία της μουσικής.
Αυτή η καθοριστική πινελιά ήρθε μέσα από την επιλογή ενός ιστορικού sample. Ο Σουηδός παραγωγός ανακάλυψε τη φωνή της Etta James από το τραγούδι «Something’s Got a Hold on Me» του 1962, απομονώνοντας τη συγκλονιστική ερμηνεία της. Ο συνδυασμός της αυθεντικής soul θέρμης από τη δεκαετία του ’60 με τον κρυστάλλινο, μοντέρνο ήχο της progressive house δημιούργησε ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα που γεφύρωσε δύο εντελώς διαφορετικούς μουσικούς κόσμους.
Πριν κυκλοφορήσει επίσημα στις 28 Οκτωβρίου 2011, το τραγούδι είχε ήδη αποκτήσει μυθικές διαστάσεις στο διαδίκτυο. Κυκλοφορούσε σε ανεπίσημες ηχογραφήσεις, ραδιοφωνικά αποσπάσματα και μουσικά blogs με την απλή ένδειξη «ID», συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον εκατομμυρίων ακροατών στις πλατφόρμες streaming. Η μελωδία του ήταν τόσο μεταδοτική που ο ράπερ Flo Rida τη δανείστηκε για το δικό του τραγούδι «Good Feeling», ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τον παγκόσμιο θόρυβο.
Κατά τη διάρκεια εκείνης της εμφάνισης στο Βέλγιο, ο Avicii δεν επαναπαύθηκε μόνο στο ακυκλοφόρητο τότε διαμάντι του. Παρουσίασε ένα γεμάτο σετ από πρώιμα αγαπημένα τραγούδια, ανάμεσα στα οποία ξεχώριζαν το «Silhouettes» και το «Seek Bromance». Για το φινάλε της εμφάνισης, επέλεξε δύο ιδιαίτερα προσωπικά edits: το «Hang With Me» της Σουηδής τραγουδίστριας Robyn και το πασίγνωστο «Mr. Brightside» του ροκ συγκροτήματος The Killers.
Γύρω από τον νεαρό DJ στη σκηνή, το βίντεο αποκαλύπτει μια ολόκληρη παρέα ανθρώπων που διαμόρφωσαν εκείνη τη χρυσή περίοδο. Σε διάφορα πλάνα φαίνονται ο Afrojack και το δίδυμο των αδελφών Nervo να χορεύουν ενθουσιασμένοι, ενώ σε απόσταση αναπνοής παρακολουθεί τις αντιδράσεις ο τότε μάνατζερ του Avicii, Ash Pournouri. Λίγο πριν πέσει η αυλαία, ο Martin Solveig εμφανίζεται στον χώρο, έτοιμος να παραλάβει τα ηνία για τη δική του προγραμματισμένη εμφάνιση στα decks.
Το «Levels» δημιούργησε τελικά το απόλυτο μοντέλο για το πώς η progressive house μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για τη μαζική αποδοχή της EDM στα charts παγκοσμίως. Δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση και επτά χρόνια μετά τον θάνατο του Tim Bergling, η δυναμική του τραγουδιού παραμένει αναλλοίωτη. Πρόσφατα, στο φεστιβάλ Head Trip, ο Skrillex επέλεξε να παίξει το δικό του remix στο κομμάτι, ενώ ο Calvin Harris ολοκλήρωσε τη δική του εμφάνιση στην ίδια διοργάνωση παίζοντας την αυθεντική έκδοση.
Στα πλάνα εκείνης της βροχερής ημέρας στο Βέλγιο, ο Tim Bergling κοιτάζει το πλήθος με ένα πλατύ, σχεδόν αμήχανο χαμόγελο, συνειδητοποιώντας πως η μελωδία που έφτιαξε μόνος στο δωμάτιό του ανήκει πια σε ολόκληρο τον κόσμο. Μέσα από εκείνα τα 90 λεπτά, ο νεαρός παραγωγός από τη Στοκχόλμη άνοιξε την πόρτα σε μια εποχή που εξακολουθεί να πάλλεται δυνατά.
