Η P!nk ετοιμάζεται να παρουσιάσει τα Βραβεία Tony και μιλά για το όνειρο που κουβαλούσε από την παιδική της ηλικία, την αγάπη της για το μουσικό θέατρο, την επιρροή της κόρης της Willow και το ενδεχόμενο να δει κάποτε τα τραγούδια της να μεταφέρονται στη σκηνή του Broadway.
Η P!nk έχει περάσει περισσότερες από δύο δεκαετίες στην κορυφή της μουσικής βιομηχανίας, με τέσσερα τραγούδια στο No. 1 του Billboard Hot 100, δεκαπέντε επιτυχίες στο Top 10 του ίδιου chart, τρία άλμπουμ στο No. 1 του Billboard 200 και εννέα ακόμη στο Top 10. Κατά τη διάρκεια της πορείας της έχει κερδίσει τρία βραβεία Grammy, έχει τιμηθεί ως Billboard Legend of Live και έχει μετατρέψει τις ζωντανές εμφανίσεις της σε θεάματα που συνδυάζουν μουσική, ακροβατικά και σκηνική αφήγηση.
Τώρα, προσθέτει ακόμη έναν ξεχωριστό σταθμό στο βιογραφικό της. Η τραγουδίστρια αναλαμβάνει την παρουσίαση των Βραβείων Tony, της σημαντικότερης βραδιάς του Broadway, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο σε μία σχέση που, όπως εξηγεί, ξεκινά από τα παιδικά της χρόνια.
Η σύνδεσή της με το μουσικό θέατρο είναι βαθιά προσωπική. Μεγάλωσε αγαπώντας τα κλασικά μιούζικαλ και συμμετείχε η ίδια σε θεατρικές παραγωγές όταν ήταν παιδί. Σήμερα, η αγάπη αυτή συνεχίζεται μέσα από την κόρη της, Willow Sage Hart, η οποία είναι αφοσιωμένη φίλη του μουσικού θεάτρου και φοιτά σε σχολή παραστατικών τεχνών στη Νέα Υόρκη, ακολουθώντας τα δικά της καλλιτεχνικά όνειρα.
Παρότι η μουσική της P!nk έχει ήδη βρει θέση στο Broadway, η ίδια δεν έχει ανέβει ποτέ σε σκηνή του. Το τραγούδι «Lady Marmalade», το οποίο ηχογράφησε μαζί με τις Mya, Lil’ Kim και Christina Aguilera το 2001, ακούγεται στην παράσταση «Moulin Rouge!», ενώ το «Perfect» αποτελεί μέρος του μιούζικαλ «& Juliet».
Αυτό αλλάζει με την εμφάνισή της στα Βραβεία Tony, όπου εκτός από τον ρόλο της παρουσιάστριας θα συμμετάσχει και σε μία ειδική επετειακή παράσταση για τα 30 χρόνια του ιστορικού μιούζικαλ «Chicago». Στη σκηνή θα βρεθεί δίπλα στην Queen Latifah και τον Jesse Tyler Ferguson.
Μιλώντας στο Billboard από το Ροκφέλερ Σέντερ της Νέας Υόρκης, λίγες ημέρες πριν από την τελετή, η P!nk αντιμετώπισε την πρόκληση με το χαρακτηριστικό της χιούμορ.
«Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνω ήταν να δω αν λειτουργούν ακόμα οι γοφοί μου, και λειτουργούν… περίπου», είπε γελώντας.
Στη συνέχεια εξήγησε πόσο απρόσμενη είναι για την ίδια αυτή η εμπειρία. «Δεν είναι κάτι που πίστευα ποτέ ότι θα κάνω και τώρα που το κάνω είναι πραγματικά διασκεδαστικό», είπε.
Για όσα θα δουν οι θεατές στη σκηνή, προτίμησε να κρατήσει τις λεπτομέρειες μυστικές.
«Θα είναι ένα medley. Κάνω… κάτι! Και θα είναι καταπληκτικό! Ζω τα παιδικά μου όνειρα αυτή τη στιγμή», ανέφερε.
Η συζήτηση στράφηκε γρήγορα στις πρώτες της αναμνήσεις από το μουσικό θέατρο. Όταν ρωτήθηκε ποιο άλμπουμ θεατρικής παραγωγής λειτούργησε ως η δική της πύλη εισόδου στον κόσμο των μιούζικαλ, η απάντηση ήρθε αμέσως: «Το “Annie”», είπε.
Στη συνέχεια τραγούδησε έναν στίχο από το τραγούδι «Maybe» και αποκάλυψε ότι αυτό ήταν το τραγούδι που χρησιμοποιούσε στα μαθήματα φωνητικής.
«Η Whitney Houston ήταν εκείνη που με έκανε να θέλω να κάνω μαθήματα τραγουδιού εξαρχής, γιατί σκεφτόμουν: “Πώς γίνεται να τραγουδάει έτσι;”»
Η P!nk εξήγησε ότι εκπαιδεύτηκε στην κλασική φωνητική τεχνική και ότι εκείνη την περίοδο τραγουδούσε συχνά τραγούδια από το «The Phantom of the Opera» (Το Φάντασμα της Όπερας). «Μετά γνώρισα το “Les Misérables” (Οι Άθλιοι) και απλώς τα λάτρεψα όλα», είπε.
Όταν της επισημάνθηκε ότι το «The Phantom of the Opera» απαιτεί μεγάλο φωνητικό εύρος, η ίδια θυμήθηκε εκείνα τα χρόνια με αυτοσαρκασμό. «Α, ναι. Το τραγουδούσα πραγματικά σοβαρά. Και μετά το κάπνισμα τα εξαφάνισε όλα αυτά», είπε γελώντας.
Η σχέση της με το θέατρο δεν περιοριζόταν στην ακρόαση μουσικής. Ως παιδί συμμετείχε ενεργά σε παραστάσεις. «Ασφαλώς. Ήμουν η Rumpleteazer στο “Cats”! Έπρεπε να φτιάξω μόνη μου το κοστούμι μου.»
Θυμήθηκε επίσης μία ακόμη αγαπημένη εμπειρία. «Ήμουν επίσης η Annie όταν ήμουν παιδί σε μία κατασκήνωση μουσικού θεάτρου, σε μία μικροσκοπική κατασκήνωση του YMCA στο Ντόιλσταουν της Πενσιλβάνια.»
Σήμερα, ο κόσμος των μιούζικαλ παραμένει παρών στο σπίτι της. Όπως λέει, η Willow είναι εκείνη που καθορίζει συχνά τι ακούγεται στα ηχεία. «Τι δεν ακούει η Willow;» είπε γελώντας.
Στη συνέχεια απαρίθμησε τις αγαπημένες παραγωγές της οικογένειας. «Το “Newsies” ήταν για καιρό από τα βασικά. Το “The Notebook” ήταν ένα από τα αγαπημένα της Willow. Είναι τεράστια θαυμάστρια του “Outsiders”.»
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στο έργο της Sara Bareilles.
«Η Sara Bareilles είναι καταπληκτική και το “Waitress” ήταν υπέροχο. Είναι ακόμη ένα που παίζει συνεχώς στο σπίτι μας.»
Ιδιαίτερη θέση κατέχουν επίσης δύο παραγωγές που λειτούργησαν ως σημείο εκκίνησης για την κόρη της. «Το “Hamilton” ήταν κατά κάποιον τρόπο η είσοδος της Willow σε αυτόν τον κόσμο. Ήταν το “The Greatest Showman” και το “Hamilton”, σε εκείνη τη φάση που αναρωτιόταν: “Τι είναι αυτό που συμβαίνει;”»
Όταν κλήθηκε να επιλέξει τα μιούζικαλ που θα τοποθετούσε στο προσωπικό της πάνθεον, η απάντησή της ήταν ξεκάθαρη.
«Το “Les Misérables”, κάθε φορά. Είναι από τις αγαπημένες μου μουσικές.»
Και συνέχισε: «Βλέπεις εκείνο το κορίτσι να παίζει την Cosette και να τραγουδά το “Castle On A Cloud”… είναι απλώς υπέροχα τραγούδια και πραγματικά διασκεδαστικά.»
Παρά την ολοένα στενότερη σχέση ανάμεσα στη μουσική βιομηχανία και το Broadway, η P!nk αποκάλυψε ότι η δική της σύνδεση με το θέατρο δεν προήλθε από καλλιτεχνικές γνωριμίες.
«Δεν γνωρίζω πολλούς μουσικούς της pop. Ήταν αποκλειστικά η Willow που μας έφερε εδώ», είπε.
Η συζήτηση πέρασε έπειτα στο ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον του Broadway για τους καταλόγους τραγουδιών μεγάλων καλλιτεχνών.
Η P!nk αποκάλυψε ότι έχει δεχθεί επανειλημμένα προτάσεις για τη δημιουργία μιούζικαλ βασισμένου στη δική της μουσική.«Πολλές φορές», είπε.
Παραδέχθηκε ωστόσο ότι δεν έχει ακόμη καταλήξει σε οριστική άποψη. «Δεν ξέρω αν έχω ξεκάθαρη γνώμη ακόμη. Νομίζω ότι το “& Juliet” ήταν το πιο ενδιαφέρον παράδειγμα.»
Η τραγουδίστρια εξήγησε ότι αρχικά ήταν επιφυλακτική. «Είναι μία πραγματικά καλή παράσταση, μου άρεσε πολύ, και ήμουν δύσπιστη, παρόλο που λατρεύω τον Max Martin.»
Τελικά, θεωρεί ότι όλα εξαρτώνται από τον τρόπο υλοποίησης. «Πιστεύω ότι τα πάντα είναι δυνατά όταν γίνονται σωστά.»
Οι φήμες που τη θέλουν να συμμετέχει στο «& Juliet» εμφανίζονται εδώ και καιρό στα θεατρικά παρασκήνια. Η ίδια αποκάλυψε ότι υπήρξε σχετική πρόταση. «Μου πρότειναν να υποδυθώ τον Σαίξπηρ και το βρήκα ξεκαρδιστικό και υπέροχο. Θα ήταν σίγουρα ο κατάλληλος ρόλος για μένα.»
Προς το παρόν, πάντως, δεν βρίσκεται τίποτα σε εξέλιξη. «Αυτή τη στιγμή δεν κάνω κάτι τέτοιο», ξεκαθάρισε.
Η πιθανότητα να γράψει ένα εντελώς πρωτότυπο μιούζικαλ μοιάζει να την ενδιαφέρει περισσότερο. «Ναι, μου αρέσει να γράφω. Απολύτως», είπε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Αναφερόμενη στους καλλιτέχνες που την έχουν εντυπωσιάσει στο Broadway, η λίστα της ήταν μεγάλη. «Ο Joshua Henry είναι τόσο καλός.»
Ακολούθησαν οι Caissie Levy, Jessica Vosk και Shoshana Bean. «Η Shoshana είναι απίστευτη», είπε.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον Ben Crawford από το «Lost Boys». «Ακόμη και ο τύπος που παίζει τον πατέρα στο “Lost Boys”, ανοίγει το στόμα του και σκέφτομαι: πώς γίνεται να είσαι τόσο καλός με έναν τόσο μικρό ρόλο; Θεέ μου, έχεις την καλύτερη φωνή στην παράσταση; Είσαι εδώ για τέσσερα δευτερόλεπτα!»
Ξεχώρισε επίσης την Crystal Lucas-Perry, που συμμετείχε στο εκτός Broadway έργο «Bigfoot!». «Η φωνή της είναι απίστευτη», είπε.
Ανάμεσα στα ονόματα που επαίνεσε ήταν επίσης η Maria Wirries, η Emma Pittman και ο Sky Lakota Lynch.
Η θεατρικότητα αποτελεί διαχρονικά βασικό στοιχείο της σκηνικής ταυτότητας της P!nk. Οι συναυλίες της έχουν συνδεθεί με εντυπωσιακές εναέριες χορογραφίες, σύνθετα σκηνικά και έντονο αφηγηματικό χαρακτήρα.
Όπως εξηγεί, η επιρροή του θεάτρου είναι βαθιά ενσωματωμένη στον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις ζωντανές εμφανίσεις. «Πιστεύω ότι πάντοτε ξεκινάμε από μία θεατρική αφετηρία.»
Στη συνέχεια περιέγραψε το καλλιτεχνικό της σύμπαν. «Για μένα είναι σαν ένα περιοδεύον θέαμα. Είναι κάπως σαν τσίρκο, χωρίς τα ζώα φυσικά, εκτός από τους ανθρώπους», είπε γελώντας.
«Είναι ένας συνδυασμός τσίρκου, θεάτρου, rock όπερας… ίσως και pop παράστασης, αλλά η pop παράσταση είναι το μικρότερο μέρος όλου αυτού.»
Και πρόσθεσε: «Θα έλεγα περισσότερο μία rock συναυλία από οτιδήποτε άλλο. Παίζουμε πιο δυνατά από πολλά rock συγκροτήματα. Όμως το στήσιμο της σκηνής και όσα είναι εφικτά πάνω σε αυτήν ανήκουν στο θέατρο. Απλώς πρόκειται για μία σκηνή που μετακινείται.»
Όσο για το τι ακολουθεί στη δική της μουσική πορεία, η απάντηση ήταν αναπάντεχα ήρεμη για μία καλλιτέχνιδα που έχει συνηθίσει να βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση. «Απολύτως τίποτα», είπε γελώντας.
Έπειτα έδωσε μία πιο ουσιαστική εικόνα της παρούσας φάσης της ζωής της. «Γράφω κάποια τραγούδια μόνο και μόνο επειδή η καρδιά μου το χρειάζεται. Αλλά δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο αυτή τη στιγμή.»
Και κατέληξε με μία φράση που αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει την καθημερινότητά της σήμερα: «Απλώς ζω ως μαμά και βλέπω πού θα μας οδηγήσει η κάθε μέρα.»
