Ο Paul McCartney μιλάει ανοιχτά για τη γεφύρωση του χάσματος με τον John Lennon, τις βαθιές πληγές μιας σκληρής δημόσιας αντιπαράθεσης και τη λύτρωση που ήρθε λίγο πριν από το τραγικό τέλος.
Ο Paul McCartney προχώρησε σε μία εξομολόγηση ψυχής σχετικά με τη σχέση του με τον John Lennon, εστιάζοντας στη μακρά περίοδο της έντονης διαμάχης τους και στην τελική τους συμφιλίωση, μία εξέλιξη που άλλαξε καταλυτικά τη ζωή του.
Μιλώντας στο περιοδικό NME, ο θρύλος των Beatles περιέγραψε με συγκλονιστική ειλικρίνεια τα συναισθήματα που του προκαλούσε η λεκτική πολεμική του άλλοτε στενού του φίλου και συνεργάτη, ενώ αναφέρθηκε και στο βάρος της κληρονομιάς που κουβαλάει μετά τη δολοφονία του Lennon το 1980.
Όταν ρωτήθηκε αν αισθάνεται την υποχρέωση να παρουσιάζει και να προστατεύει τη μνήμη του Lennon με τον «σωστό τρόπο» στις δημόσιες τοποθετήσεις του, ο McCartney δήλωσε ότι δεν προσεγγίζει το ζήτημα με όρους καθήκοντος.
«Υποθέτω πως ναι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο McCartney, συμπληρώνοντας αμέσως μετά: «Αλλά ποτέ δεν το σκέφτομαι έτσι. Σε ένα από τα τραγούδια μου, το “Days We Left Behind”, αναφέρω τη φράση “συναντηθήκαμε στη Forthlin Road”, που είναι ο δρόμος όπου έμενα στο Λίβερπουλ, και συνεχίζω λέγοντας “γράψαμε έναν μυστικό κώδικα που δεν θα ειπωθεί ποτέ”. Δεν νιώθω ότι πρέπει να είμαι απλώς σεβάσμιος. Ήταν απλά ένας φίλος – είναι απλά αυτός ο τύπος που γνώρισα και γράψαμε μαζί τραγούδια, οπότε δεν αισθάνομαι κάποιο βάρος ευθύνης. Ελπίζω, πάντως, η στάση μου να χαρακτηρίζεται από υπευθυνότητα».
Ο McCartney εξήγησε ότι οι αναμνήσεις που διατηρεί από τον Lennon παραμένουν εξαιρετικά ζεστές και θετικές, παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος τον κατέκρινε έντονα και τον λοιδορούσε δημόσια κατά την περίοδο της διάλυσης του συγκροτήματος.
Η ρήξη ανάμεσα στα μέλη των Beatles ξεκίνησε από μία βαθιά διαφωνία για τη διαχείριση των οικονομικών τους, όταν ο McCartney πρότεινε για τη θέση του μάνατζερ τον πεθερό του, Lee Eastman, αλλά η υπόλοιπη μπάντα επέβαλε τον Allen Klein.
Η αυταρχική παρουσία του Klein στο στούντιο και οι ληστρικοί όροι των συμβολαίων που πρότεινε –τα οποία ο McCartney αρνήθηκε πεισματικά να υπογράψει– οδήγησαν τελικά στη διάλυση του κορυφαίου συγκροτήματος της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας.
Αναπολώντας εκείνες τις σκοτεινές ημέρες των συγκρούσεων, ο McCartney περιέγραψε στο NME το μέγεθος του ψυχικού πόνου που βίωνε από τις επιθέσεις του Lennon.
«Εκείνη την εποχή, ήταν πολύ οδυνηρό, σαν να μου κάρφωναν μικρά εγχειρίδια. Ήταν απλώς εκνευριστικό, επειδή σκεφτόσουν “πρέπει να του απαντήσω, τι πρόκειται να κάνω;”. Όμως, ξαφνικά συνειδητοποίησα “μισό λεπτό, αυτός είναι ο John. Αυτός είναι ο τύπος που γνωρίζω από τότε που ήμουν 16 ετών. Αυτό ακριβώς κάνει”. Δεν πονούσε τόσο πολύ από τη στιγμή που κατάλαβες ότι ήταν απλά ο John που έκανε τον John», τόνισε ο McCartney.
Η ανάγκη να αποκαταστήσουν τη σχέση τους ήταν ζωτικής σημασίας για τον McCartney, ο οποίος θεωρεί ότι η συμφιλίωσή τους, η οποία επιτεύχθηκε γύρω στο 1975, τη χρονιά που γεννήθηκε ο γιος του Lennon, Sean Ono Lennon, ήταν μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής του.
Οι δύο άνδρες ήρθαν ξανά κοντά μέσα από απλά, καθημερινά πράγματα, συζητώντας για την πατρότητα, τις προκλήσεις της ανατροφής των παιδιών τους και μοιραζόμενοι ακόμα και συνταγές για το ψήσιμο του ψωμιού.
Σε μία παλαιότερη, ιδιαίτερα συγκινητική συζήτηση που είχε με τον ίδιο τον Sean, ο McCartney είχε εκφράσει πόσο υπέροχο ήταν το γεγονός ότι κατάφεραν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους πριν από το πρόωρο τέλος του Lennon.
«Ήμουν τυχερός επειδή είχαμε απομακρυνθεί εξαιτίας των προβλημάτων με τις επιχειρήσεις και όλα αυτά τα πράγματα, και ο John τελικά άρχισε να συμφωνεί με τον δικό μου τρόπο σκέψης, ότι ο τύπος που ήθελαν να φέρουν [ο Allen Klein] ήταν απατεώνας, και εγώ είχα υποφέρει επειδή όλοι πίστευαν ότι ήμουν ο τρελός, ότι ήμουν ο απατεώνας», εξήγησε ο McCartney στο NME, αναφερόμενος στη δικαίωση που ένιωσε μετά από χρόνια.
«Έτσι, όταν αποδείχθηκε ότι είχα δίκιο, ήταν όμορφο να ακούω τον John να λέει “νομίζω ότι ο Paul μπορεί να είχε δίκιο” – έστω και απρόθυμα. Δεν ήταν ο άνθρωπος που θα έλεγε δημόσια “ναι, ξέρετε τι μου είπε ο Paul…!”. Ήταν περισσότερο του στυλ “[μουρμουρίζοντας] ναι, είχε δίκιο”. Αυτό έκανε τα πράγματα πολύ καλύτερα. Παρόλο που ήταν μία επώδυνη περίοδος, έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να την περάσουμε, αλλιώς κάποιος θα μας είχε ληστέψει», πρόσθεσε ο McCartney.
Η ιστορική αυτή αναδρομή έρχεται σε μία στιγμή που ο McCartney ετοιμάζεται να συναντήσει ξανά το κοινό του στο Λονδίνο, καθώς ανακοίνωσε μία ειδική ζωντανή εκδήλωση συζήτησης με τίτλο «The Boys Of Dungeon Lane», η οποία θα πραγματοποιηθεί την επόμενη εβδομάδα, στις 10 Ιουνίου, στο θρυλικό Roundhouse του Κάμντεν.
Η εκδήλωση αυτή δεν θα περιοριστεί μόνο στην ανάλυση της δημιουργικής διαδικασίας πίσω από το νέο σόλο άλμπουμ του «The Boys Of Dungeon Lane», το οποίο κυκλοφόρησε την περασμένη Παρασκευή, 29 Μαΐου, γνωρίζοντας ήδη μεγάλη επιτυχία.
Ο McCartney, μέσα από τις άγνωστες ιστορίες και τος πολύτιμες λεπτομέρειες που μοιράζεται, προσφέρει στους θαυμαστές του μία σπάνια και βαθιά ματιά στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της σπουδαίας μουσικής του διαδρομής.
