Η Αγγλία ξεκίνησε με εντυπωσιακή νίκη 4-2 απέναντι στην Κροατία στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και οι εξέδρες έδωσαν αμέσως τον τόνο της διοργάνωσης. Μετά τη λήξη του αγώνα στο Ντάλας, χιλιάδες φίλαθλοι τραγούδησαν το «Wonderwall» των Oasis προς την εθνική ομάδα, σε μία στιγμή που συνδύασε ποδόσφαιρο, βρετανική μουσική παράδοση και το ιδιαίτερο δέσιμο που έχουν οι Άγγλοι οπαδοί με ορισμένα τραγούδια εδώ και δεκαετίες.
Η Αγγλία μπήκε στο Μουντιάλ με τον πιο πειστικό τρόπο: τέσσερα γκολ, τρεις διαφορετικοί σκόρερ και μία νίκη απέναντι στην Κροατία που την έστειλε αμέσως στην κορυφή του ομίλου της. Ωστόσο, η εικόνα που έμεινε μετά το τελευταίο σφύριγμα στο Ντάλας δεν ήταν μόνο αγωνιστική. Ήταν μουσική.
Καθώς οι παίκτες πλησίαζαν την εξέδρα των Άγγλων φιλάθλων, το «Wonderwall» των Oasis ακούστηκε δυνατά από χιλιάδες λαρύγγια. Μέσα σε λίγα λεπτά, ένα τραγούδι που κυκλοφόρησε το 1995 μετατράπηκε ξανά σε ποδοσφαιρικό σύνθημα, σε μία σκηνή που αποτυπώνει γιατί ορισμένα τραγούδια επιβιώνουν πολύ πέρα από την εποχή τους.
Η νίκη με 4-2 απέναντι στην Κροατία ήταν από τις πιο δυνατές εμφανίσεις της πρώτης αγωνιστικής του τουρνουά. Ο Harry Kane πέτυχε δύο γκολ, ενώ δίχτυα βρήκαν επίσης οι Jude Bellingham και Marcus Rashford.
Η Αγγλία πήρε δύο φορές προβάδισμα στο πρώτο ημίχρονο, όμως η Κροατία αρνήθηκε να εξαφανιστεί από το παιχνίδι. Τα γκολ των Martin Baturina και Petar Musa κράτησαν το ματς ανοιχτό και έδωσαν ένταση σε μία αναμέτρηση που είχε ρυθμό και ποιότητα μέχρι το τέλος.
Κι όμως, η πιο ανθρώπινη στιγμή ήρθε μετά τη λήξη. Την ώρα που το «Wonderwall» αντηχούσε στο γήπεδο, οι κάμερες κατέγραψαν τους Anthony Gordon, Jude Bellingham και Harry Kane εμφανώς συγκινημένους από την ανταπόκριση των φιλάθλων.
Το σχετικό βίντεο που δημοσίευσε το BBC Sport στο Instagram ταξίδεψε γρήγορα στα κοινωνικά δίκτυα. Ακολούθησε αναδημοσίευση τόσο από τους επίσημους λογαριασμούς των Oasis όσο και από τον προσωπικό λογαριασμό του Liam Gallagher, δίνοντας στη στιγμή ακόμη μεγαλύτερη απήχηση.
Δεν πρόκειται για κάποια τυχαία σύνδεση. Οι Oasis και το ποδόσφαιρο έχουν κοινή ιστορία δεκαετιών. Οι Liam Gallagher και Noel Gallagher δεν έκρυψαν ποτέ την αφοσίωσή τους στη Manchester City. Η σχέση τους με το άθλημα είναι βαθιά ριζωμένη στη βρετανική κουλτούρα των γηπέδων, εκεί όπου τα τραγούδια συχνά αποκτούν δεύτερη ζωή.
Το «Wonderwall» ανήκει εδώ και χρόνια σε αυτή την κατηγορία. Είναι από τα τραγούδια που μπορούν να τραγουδηθούν μαζικά χωρίς συνοδεία μουσικής, να ενώσουν αγνώστους σε μία εξέδρα και να λειτουργήσουν σαν κοινός κώδικας αναγνώρισης. Για μία εθνική ομάδα που αναζητά πάντα τρόπους να συσπειρώσει το κοινό της, τέτοιες στιγμές έχουν σημασία.
Η αλήθεια είναι ότι η Αγγλία δεν διαθέτει κάποιο επίσημο τραγούδι για τη φετινή διοργάνωση. Αυτό έχει αφήσει χώρο στους φιλάθλους να ανασύρουν αγαπημένες επιλογές του παρελθόντος και να δημιουργήσουν μόνοι τους το ηχητικό περιβάλλον της ομάδας.
Ανάμεσα στα τραγούδια που ακούγονται περισσότερο βρίσκονται το «Three Lions» των The Lightning Seeds και των Baddiel & Skinner, το «Sweet Caroline» του Neil Diamond και το «Freed from Desire» της Gala.
Κάθε ένα από αυτά κουβαλά τη δική του ιστορία. Το «Three Lions» συνδέεται όσο λίγα τραγούδια με τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις της εθνικής Αγγλίας. Το «Sweet Caroline» έγινε αγαπημένο σύνθημα σε γήπεδα και μεγάλες διοργανώσεις. Το «Freed from Desire» απέκτησε νέα ζωή μέσα από αθλητικές κερκίδες σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Παράλληλα, η μουσική που ακούγεται στο γήπεδο κάθε φορά που σκοράρει η Αγγλία είναι το «Chase The Sun» των Planet Funk. Το τραγούδι έγινε ιδιαίτερα γνωστό μέσα από τα θορυβώδη τουρνουά βελών στο Ηνωμένο Βασίλειο και έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αθλητικά τραγούδια των τελευταίων ετών.
Όλα αυτά δείχνουν κάτι ενδιαφέρον για το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Οι εθνικές ομάδες δεν χτίζουν μόνο αγωνιστική ταυτότητα. Χτίζουν και πολιτισμική ταυτότητα. Οι φίλαθλοι επιλέγουν ποια τραγούδια θα συνοδεύσουν μία διοργάνωση, ποια στιγμή θα μείνει στη μνήμη και ποιος ήχος θα συνδεθεί με μία επιτυχία ή μία αποτυχία.
Σε αυτό το πλαίσιο, το «Wonderwall» μοιάζει να κερδίζει έδαφος ως το τραγούδι των πρώτων ημερών για την Αγγλία. Δεν υπάρχει κάποια επίσημη απόφαση, ούτε οργανωμένη καμπάνια. Υπάρχει μόνο η αυθόρμητη επιλογή χιλιάδων ανθρώπων που βρήκαν στο τραγούδι έναν τρόπο να γιορτάσουν μία μεγάλη νίκη.
Η συνέχεια της διοργάνωσης θα δείξει αν αυτή η σύνδεση θα διατηρηθεί. Η Αγγλία αντιμετωπίζει στη συνέχεια τη Γκάνα στη Βοστώνη και έπειτα τον Παναμά στο Στάδιο Νέας Υόρκης – Νιου Τζέρσεϊ για την ολοκλήρωση των υποχρεώσεών της στον όμιλο L.
Αν οι νίκες συνεχιστούν, οι εικόνες από το Ντάλας ίσως αποκτήσουν μεγαλύτερη βαρύτητα εκ των υστέρων. Συχνά τα μεγάλα τουρνουά μένουν στη μνήμη για ένα γκολ, μία απόκρουση ή μία ανατροπή. Άλλες φορές θυμούνται μένουν στη μνήμη για ένα τραγούδι.
Και όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούν μαζί ένα ρεφρέν τριάντα ετών σε μία άλλη ήπειρο, μετά από έναν αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, γίνεται σαφές ότι η μουσική εξακολουθεί να είναι ένα από τα ισχυρότερα στοιχεία του ποδοσφαίρου. Η Αγγλία πήρε τρεις βαθμούς απέναντι στην Κροατία. Το «Wonderwall» κέρδισε κάτι διαφορετικό: μία ακόμη θέση στη συλλογική μνήμη των γηπέδων.
