Η Jennifer Finch των L7 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 59 ετών έπειτα από επιθετική μορφή καρκίνου στον εγκέφαλο. Ο θάνατός προκάλεσε συγκίνηση σε ολόκληρη τη rock κοινότητα, με καλλιτέχνες όπως οι Tom Morello, Garbage, Courtney Love, Michael Stipe και Violet Grohl να τιμούν δημόσια τη μνήμη της. Η πορεία της στις L7, η συμβολή της στον χαρακτηριστικό ήχο του συγκροτήματος και η παρουσία της πέρα από τη μουσική εξηγούν γιατί η απώλειά της έχει τόσο μεγάλο βάρος.
Η Jennifer Finch, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες παρουσίες της alternative rock των τελευταίων δεκαετιών, πέθανε το Σάββατο έπειτα από μάχη με επιθετική μορφή καρκίνου στον εγκέφαλο σε ηλικία 59 ετών. Η είδηση έγινε γνωστή από εκπρόσωπο της οικογένειάς της, λίγες ημέρες αφότου οι L7 είχαν ανακοινώσει ότι η μπασίστρια δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία του συγκροτήματος λόγω της κατάστασης της υγείας της.
Η οικογένειά της ζήτησε διακριτικότητα, ενώ παράλληλα ευχαρίστησε όσους έστειλαν μηνύματα συμπαράστασης.
«Η επιρροή της Jennifer στον κόσμο της μουσικής ήταν τεράστια· η επιρροή της στις ζωές μας ακόμη μεγαλύτερη. Εκτιμούμε το ενδιαφέρον και τη συμπαράσταση όλων και σας ευχαριστούμε για τα τόσο ζεστά μηνύματα. Ζητάμε λίγο χώρο για να πενθήσουμε ιδιωτικά αυτή τη δύσκολη περίοδο», ανέφερε ο εκπρόσωπος της οικογένειας.
Οι L7 αποχαιρέτησαν την Jennifer Finch με ένα ιδιαίτερα φορτισμένο μήνυμα, θυμίζοντας πως υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από μέλος του συγκροτήματος.
«Με πολύ βαριά καρδιά ανακοινώνουμε ότι η αγαπημένη μας συμπαίκτρια, φίλη και συνοδοιπόρος στις αταξίες, Jennifer Finch, έφυγε σήμερα από τη ζωή», έγραψαν οι Suzi Gardner, Donita Sparks και Dee Plakas.
«Έδωσε μία μακρά και γενναία μάχη με τον καρκίνο στον εγκέφαλο και ήταν αγαπητή σε πολλούς υπέροχους φίλους, μουσικούς συναδέλφους και θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Jennifer, σε αγαπάμε», πρόσθεσαν.
Τα μηνύματα που ακολούθησαν από τον χώρο της rock έδειξαν πόσο ευρύ ήταν το αποτύπωμά της. Ο Tom Morello των Rage Against the Machine στάθηκε τόσο στη σημασία της για τη μουσική σκηνή του Λος Άντζελες όσο και στον χαρακτήρα της.
«Ο Θεός να την αναπαύσει. Ήταν ένα σημαντικό πρόσωπο της σκηνής του Λος Άντζελες, ένας υπέροχος άνθρωπος, μία αληθινή καλλιτέχνιδα με ευγενική και φιλόξενη καρδιά», έγραψε.
«Την αγαπούσα, τη σεβόμουν και τη θαύμαζα βαθιά. Θα μας λείψει», συμπλήρωσε, ενώ σε ξεχωριστή αναφορά τη χαρακτήρισε «δυναμική καλλιτέχνιδα και γενναιόδωρη φίλη».
Οι Garbage δημοσίευσαν ένα σύντομο μήνυμα: «Καλό σου ταξίδι, όμορφη Jennifer. Ευχαριστούμε», ανέφερε το συγκρότημα.
Η Violet Grohl υπογράμμισε τη δύναμη της προσωπικότητάς της, λέγοντας: «Είναι πραγματικά συγκλονιστικό. Ήταν μία δύναμη. Έκανε τόσους πολλούς ανθρώπους να αισθάνονται ότι τους έβλεπε πραγματικά. Αναπαύσου εν ειρήνη, θρύλε».
Ο Michael Stipe των R.E.M. περιορίστηκε στη φράση «Ο Θεός να την αναπαύσει», ενώ η Courtney Love τίμησε τη μνήμη της δημοσιεύοντας μία φωτογραφία της Finch. Οι δύο μουσικοί είχαν συνυπάρξει στο συγκρότημα Sugar Babydoll πριν από τη δημιουργία των Hole, μαζί με τη μετέπειτα μουσικό των Babes in Toyland, Kat Bjelland.
Η Jennifer Finch εντάχθηκε στις L7 το 1986 και έγινε μέλος της πιο γνωστής σύνθεσης του συγκροτήματος, μαζί με τις Donita Sparks, Suzi Gardner και Dee Plakas. Το μπάσο της συνέβαλε αποφασιστικά στον ήχο του «Bricks Are Heavy», του δίσκου που έφερε τις L7 σε πολύ ευρύτερο κοινό το 1992.
Στον δίσκο περιλαμβάνονται τραγούδια όπως τα «Pretend We’re Dead», «Wargasm» και «Shitlist», τα οποία παραμένουν μέχρι σήμερα από τα πιο αναγνωρίσιμα στη δισκογραφία του συγκροτήματος.
Το «Bricks Are Heavy», με παραγωγό τον Butch Vig, κυκλοφόρησε σε μία περίοδο όπου η alternative rock αποκτούσε ολοένα μεγαλύτερη απήχηση. Οι L7 είχαν ήδη χτίσει τη φήμη τους στην punk σκηνή του Λος Άντζελες, όμως ο συγκεκριμένος δίσκος τους έδωσε πρόσβαση σε πολύ μεγαλύτερο ακροατήριο.
Οι βαριές κιθάρες, η ωμή αίσθηση του χιούμορ, οι ευθείες πολιτικές αναφορές και η έντονη σκηνική παρουσία έκαναν τις L7 ένα από τα πιο χαρακτηριστικά συγκροτήματα της εποχής. Σε μία σκηνή όπου οι γυναίκες διεκδικούσαν όλο και περισσότερο χώρο, η Jennifer Finch αποτέλεσε μέρος ενός σχήματος που επηρέασε πολλούς νεότερους μουσικούς και συνέβαλε στη διεύρυνση της εκπροσώπησης στη rock.
Η Finch αποχώρησε από τις L7 το 1996. Στη συνέχεια εμφανίστηκε με τα συγκροτήματα Other Star People και The Shocker, προτού επιστρέψει στις L7 μετά την επανένωσή τους το 2014.
Η δημιουργική της πορεία δεν περιορίστηκε στη μουσική. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη συγγραφή και τις εικαστικές τέχνες, διατηρώντας σταθερή παρουσία σε διαφορετικά πεδία έκφρασης. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί της συχνά αναφέρονταν στην περιέργεια, την ευαισθησία και τη διάθεσή της να στηρίζει νέους ανθρώπους της σκηνής.
Τον Μάιο, οι L7 είχαν ανακοινώσει ότι η αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους με τίτλο «The Last Hurrah» θα ξεκινούσε τον Οκτώβριο. Λίγες ημέρες πριν από τον θάνατό της, το συγκρότημα αποκάλυψε ότι η ίδια η Jennifer Finch είχε ζητήσει από τις υπόλοιπες να συνεχίσουν την περιοδεία σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, παρά το γεγονός ότι εκείνη δεν θα μπορούσε να βρεθεί στη σκηνή.
Η επιθυμία της δίνει πλέον διαφορετική σημασία σε αυτή την τελευταία σειρά συναυλιών. Για τις L7, θα αποτελέσει και έναν τρόπο να τιμήσουν μία μουσικό που συνδέθηκε όσο λίγες με την ταυτότητα του συγκροτήματος. Για τη rock κοινότητα, η Jennifer Finch αφήνει πίσω της μία διαδρομή που ξεπερνά τους δίσκους και τις συναυλίες: μία παρουσία που συνδύασε ένταση, ειλικρίνεια και δημιουργικότητα, στοιχεία που εξακολουθούν να επηρεάζουν όσους επιστρέφουν στη μουσική της και στην ιστορία των L7.
