Η Paris Jackson εξομολογείται πώς η βαθιά μοναξιά επηρέασε την ψυχική της υγεία, αναφέρεται στην απεξάρτηση και αποκαλύπτει όσα έζησε σε θεραπευτικό κέντρο.
Η Paris Jackson επιστρέφει σε μερικές από τις πιο δύσκολες σελίδες της προσωπικής της ιστορίας, αναζητώντας τις ρίζες μιας μοναξιάς που, όπως εκτιμά σήμερα, τη συνόδευε από παιδί και συνδέθηκε αργότερα με την κατάχρηση ουσιών, την κατάθλιψη και το άγχος. Παράλληλα, ανασύρει μνήμες από τη θεραπευτική εγκατάσταση στη Γιούτα όπου βρέθηκε στα 15 της, μετά από απόπειρα αυτοκτονίας, και περιγράφει ένα περιβάλλον που της άφησε βαθιά ψυχικά τραύματα.
Η 28χρονη τραγουδίστρια άνοιξε αυτή τη συζήτηση στο podcast «On Purpose with Jay Shetty», στο επεισόδιο που κυκλοφόρησε τη Δευτέρα 17 Αυγούστου. Η εξομολόγησή της έρχεται λίγες ημέρες πριν από την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ της, «Happiest Day Of My Life», στις 21 Αυγούστου.
Ανατρέχοντας στα παιδικά της χρόνια, η Jackson στάθηκε σε μία ανάμνηση που, όπως αντιλαμβάνεται πλέον, είχε μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο μπορούσε να καταλάβει τότε. Ήταν περίπου 8 ετών και, παρά το γεγονός ότι μεγάλωνε μέσα σε ένα περιβάλλον αγάπης, υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες η εσωτερική της κατάσταση άλλαζε απότομα.
«Θυμάμαι να είμαι περιστοιχισμένη από αγάπη και να παίζω με τα αυτοκινητάκια Hot Wheels με τον αδερφό μου, και μετά να πηγαίνω στο δωμάτιό μου, να μένω μόνη για μία στιγμή και να νιώθω αυτό το βαθύ, κενό συναίσθημα», δήλωσε.
Η ανάμνηση αυτή αποκτά εκ των υστέρων μία διαφορετική διάσταση. Η Paris Jackson υποστηρίζει ότι εκείνο το αίσθημα δεν ήταν μία παροδική παιδική μελαγχολία, αλλά κάτι που επανερχόταν με διαφορετικές μορφές σε όλη της τη ζωή.
«Είναι δύσκολο να το εξηγήσω… αλλά αυτό ήταν κατά κάποιον τρόπο μια… κοινή συνισταμένη σε όλη μου τη ζωή, αυτή η σχεδόν χρόνια μοναξιά που θεωρώ ότι σίγουρα παίζει ρόλο στον αλκοολισμό, τον εθισμό στα ναρκωτικά, την κατάθλιψη, το άγχος και άλλα παρόμοια», συνέχισε.
Η ίδια δυσκολεύεται ακόμη να αποδώσει με ακρίβεια εκείνο το συναίσθημα. Για να το περιγράψει, καταφεύγει σε μία απλή, ωμή διατύπωση: «ήταν χάλια».
Στην πορεία, οι ουσίες έγιναν ένας τρόπος να ανακόψει την ένταση όσων συνέβαιναν μέσα της. Η Jackson τις παρομοιάζει με ένα «τσιρότο», μία προσωρινή ανακούφιση και ταυτόχρονα μία απόσπαση από σκέψεις και συναισθήματα που είχαν αρχίσει να μοιάζουν αδύνατο να διαχειριστεί.
«Νιώθω πολύ έντονα τα συναισθήματα, οπότε νομίζω ότι [οι ουσίες] απλώς με έφεραν σε μία πιο ισορροπημένη κατάσταση… Μπορούσα ακόμα να κλάψω, μπορούσα ακόμα να γελάσω. Απλώς με έκαναν να νιώθω φυσιολογική, να νιώθω ότι ελέγχω καλύτερα την κατάσταση», εξήγησε.
Στην ίδια αποτίμηση αναγνώρισε και την έλξη που ασκούσε πάνω της η αλλαγή της συναισθηματικής της κατάστασης. «Νομίζω πως ένα μέρος αυτού ήταν ότι απλώς λάτρευα το αποτέλεσμα που προκαλούσαν αυτά τα πράγματα και με έκαναν να νιώθω διαφορετικά από ό,τι είχα συνηθίσει, κάτι που ήταν χάλια», πρόσθεσε.
Η Jackson έχει αναφερθεί και στο παρελθόν στη χρήση κοκαΐνης και οπιοειδών, συμπεριλαμβανομένης της φαιντανύλης. Η πορεία της προς την απεξάρτηση έχει πλέον διανύσει αρκετά χρόνια, με την ίδια να γιορτάζει τον Ιανουάριο έξι χρόνια χωρίς αλκοόλ και ηρωίνη.
Τότε, μέσα από ανάρτησή της στο Instagram, θέλησε να αποσαφηνίσει ότι η απεξάρτηση δεν συνεπάγεται μία ζωή απαλλαγμένη από δυσκολίες. «Αντιμετωπίζω αυτή τη μ….» και «δεν είστε μόνοι», ήταν το μήνυμα που επέλεξε να στείλει σε ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση.
«Αν αντιμετωπίζετε αυτή τη μ…, ή οτιδήποτε παρόμοιο, δεν είστε μόνοι», έγραψε. «Κρατηθείτε και αν δεν σας έχει πει κανείς ότι σας αγαπάει σήμερα, σας αγαπώ εγώ».
Η σχέση της με την ψυχική υγεία έχει αποτελέσει επίσης αντικείμενο θεραπευτικής αντιμετώπισης. Στη συζήτηση με τον Jay Shetty αποκάλυψε ότι έχει υποβληθεί σε ηλεκτροσπασμοθεραπεία για την κατάθλιψη, ενώ συνεργάζεται με συμπεριφορική θεραπεύτρια για τη διαχείριση των συμπτωμάτων της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, γνωστής ως OCD.
Παρά την έκταση της προσωπικής της αφήγησης, η Jackson δεν επιδιώκει να αποκτήσει ρόλο εκπροσώπου της απεξάρτησης. Θεωρεί, ωστόσο, ότι η ανταλλαγή προσωπικών εμπειριών μπορεί να λειτουργήσει ως ουσιαστική μορφή στήριξης.
«Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να γίνω εκπρόσωπος της απεξάρτησης, αλλά το να μοιράζομαι την ιστορία μου είναι κάτι που με έχει βοηθήσει», δήλωσε.
«Το να ακούω τις ιστορίες άλλων ανθρώπων με έχει βοηθήσει, οπότε αν μπορώ να το ανταποδώσω αυτό, θα το κάνω οπωσδήποτε», συμπλήρωσε.
Στη συνέχεια, η συζήτηση μεταφέρθηκε στα χρόνια της εφηβείας της και ειδικότερα στην παραμονή της σε θεραπευτικό κέντρο στη Γιούτα. Η Jackson είχε οδηγηθεί εκεί μετά από απόπειρα αυτοκτονίας σε ηλικία 15 ετών.
Η εμπειρία που περιγράφει σήμερα απέχει από την εικόνα μιας θεραπευτικής διαδικασίας που της προσέφερε αίσθημα ασφάλειας. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι οι συνθήκες που επικρατούσαν εκεί επιβάρυναν ακόμη περισσότερο την ψυχική της κατάσταση.
«Η κάθε μία ήταν διαφορετική. Γνωρίζω ανθρώπους που έχουν πάει σε κάποιες που δεν ήταν τόσο κακές ή που ήταν ακόμα χειρότερες», σημείωσε, αναφερόμενη στις διαφορετικές εγκαταστάσεις αυτού του τύπου.
Για τη δική της εμπειρία, η αποτίμηση είναι πολύ πιο σκληρή. «Σίγουρα έφυγα με περισσότερο μετατραυματικό στρες από ό,τι μπήκα εκεί και είχα εφιάλτες για δύο ή τρία χρόνια ότι θα επιστρέψω, αφότου τελικά έφυγα, καθώς έμεινα εκεί για μερικούς μήνες», συνέχισε.
Η Paris Jackson διευκρίνισε ότι θεωρεί τον εαυτό της «από τις τυχερές», καθώς δεν υπέστη σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση. Αυτό, ωστόσο, δεν αναιρεί τις άλλες μορφές κακοποίησης που, όπως καταγγέλλει, βίωσε.
«Υπήρξε σίγουρα μεγάλη ψυχολογική, συναισθηματική και πνευματική κακοποίηση εκεί. Όπως το να στρέφουν τους φιλοξενούμενους τον έναν εναντίον του άλλου», δήλωσε.
Ιδιαίτερα έντονη υπήρξε η αναφορά της στην αδυναμία εμπιστοσύνης. Σύμφωνα με την περιγραφή της, ακόμη και οι σχέσεις με ανθρώπους που υποτίθεται ότι βρίσκονταν εκεί για να τη στηρίξουν είχαν μετατραπεί σε πηγή φόβου και καχυποψίας.
«Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν εδώ, επειδή οτιδήποτε πεις μπορεί να σε ρίξει στο χαμηλότερο επίπεδο και δεν μπορείς να καλέσεις την οικογένειά σου για να τους το πεις, επειδή ακούνε», ανέφερε.
«Θα καλέσουν την οικογένειά σου και θα πουν: “Μην την ακούτε. Σας λέει ψέματα”. Κι έπειτα έχεις συνέπειες… και είσαι υπό τη επήρεια φαρμάκων, ντοπαρισμένος σαν ζόμπι, και είναι σκληρό», πρόσθεσε.
Η αφήγησή της ολοκληρώθηκε με μία φράση που συμπυκνώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν τότε τη λειτουργία του συγκεκριμένου περιβάλλοντος: «Πρέπει να μάθεις πώς να παίζεις το παιχνίδι αν θέλεις να βγεις από εκεί», κατέληξε.
Η απόπειρα αυτοκτονίας στα 15 της είχε απασχολήσει την Paris Jackson και σε παλαιότερη συνέντευξή της. Το 2017, μιλώντας στο Rolling Stone, είχε αποδώσει εκείνη την περίοδο σε ένα βαθύ αίσθημα αυτομίσους και χαμηλής αυτοεκτίμησης.
«Σκεφτόμουν ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα σωστά, δεν θεωρούσα ότι άξιζα να ζω πια», είχε δηλώσει.
Την ίδια περίοδο είχε αναφερθεί και στο θεραπευτικό κέντρο της Γιούτα, περιγράφοντας τότε την παραμονή της εκεί με αισθητά διαφορετικό τρόπο. Είχε χαρακτηρίσει την εμπειρία «σπουδαία για εμένα».
«Είμαι ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος», είχε πει. «Ήμουν τρελή. Ήμουν πραγματικά τρελή. Περνούσα πολύ εφηβικό άγχος. Και αντιμετώπιζα την κατάθλιψη και το άγχος μου χωρίς καμία βοήθεια».
Οι δύο διαφορετικές αποτιμήσεις, σε διαφορετικές φάσεις της ζωής της, αποτυπώνουν και την πολυπλοκότητα μιας δύσκολης εφηβείας. Η Jackson έχει περιγράψει την ανάγκη της για βοήθεια, την κατάθλιψη και το άγχος που αντιμετώπιζε χωρίς υποστήριξη, αλλά και τις πρακτικές της θεραπευτικής εγκατάστασης που σήμερα θεωρεί επιβαρυντικές και τραυματικές.
Μέσα σε αυτή την προσωπική διαδρομή, η μουσική έχει αποκτήσει έναν ιδιαίτερο ρόλο. Η Jackson ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει στις 21 Αυγούστου το «Happiest Day Of My Life», το δεύτερο άλμπουμ της, πέντε χρόνια μετά το «Wilted» του 2020.
Ο νέος δίσκος έρχεται σε μία περίοδο κατά την οποία η προσωπική της ιστορία έχει αρχίσει να αποκτά όλο και πιο καθαρή θέση στη δημόσια παρουσία της. Η ίδια τον έχει χαρακτηρίσει «μια σύγκρουση ήχου, εμπειρίας και συναισθήματος».
Η Paris Jackson βρίσκεται σήμερα σε μία διαφορετική φάση από εκείνη που περιγράφει στις παλιότερες μαρτυρίες της. Έξι χρόνια μετά την απεξάρτησή της από το αλκοόλ και την ηρωίνη, επιλέγει να κοιτάξει πίσω χωρίς να παρουσιάζει την ανάρρωση ως μία ευθεία διαδρομή ή ως μία κατάσταση μόνιμης ευφορίας.
Αυτό που επιστρέφει στις πρόσφατες εξομολογήσεις της είναι η ανάγκη να κατανοήσει τι κρυβόταν πίσω από τις συμπεριφορές που κάποτε έμοιαζαν ανεξήγητες. Και ανάμεσα στις λέξεις της, η «χρόνια μοναξιά» καταλαμβάνει έναν ιδιαίτερα σημαντικό χώρο: ένα συναίσθημα που, όπως εξηγεί, μπορούσε να υπάρχει ακόμη και μέσα στην αγάπη, την οικογένεια και τη δημοσιότητα.
Το «Happiest Day Of My Life» κυκλοφορεί στις 21 Αυγούστου, συνεχίζοντας τη μουσική διαδρομή που ξεκίνησε με το «Wilted». Για την Paris Jackson, όμως, η νέα αυτή περίοδος έχει πλέον πίσω της μία ιστορία που δεν περιορίζεται στη δισκογραφία: καταγράφει μία επίπονη διαδρομή προς την αυτογνωσία, την απεξάρτηση και μία πιο σταθερή σχέση με τον εαυτό της.
