Το καλοκαίρι του 1969 στο Μπέθελ της Νέας Υόρκης, ένας νεαρός φοιτητής θεάτρου κατάφερε να ανέβει στη σκηνή του ιστορικού φεστιβάλ Woodstock, διασώζοντας σπάνιες λήψεις από τη θρυλική εμφάνιση του σπουδαίου Jimi Hendrix. Το υλικό παρουσιάζεται μέσα από μία νέα ταινία που φωτίζει άγνωστες πτυχές της συναυλίας.
Το πρωινό της Δευτέρας, 18 Αυγούστου 1969, το φεστιβάλ του Woodstock πλησίαζε στο τέλος του μέσα σε ένα τοπίο γεμάτο λάσπη και απομεινάρια τριών ημερών μουσικής. Ο Jimi Hendrix ανέβηκε στη σκηνή ως το τελευταίο όνομα του προγράμματος, μπροστά σε ένα κοινό που είχε ήδη συρρικνωθεί δραματικά.
Η εμφάνιση αυτή είχε καθυστερήσει σημαντικά λόγω των έντονων βροχοπτώσεων και των απανωτών τεχνικών δυσκολιών που αντιμετώπισαν οι διοργανωτές. Οι περισσότεροι από τους εκατοντάδες χιλιάδες θεατές είχαν ήδη πάρει τον δρόμο της επιστροφής για τις καθημερινές τους υποχρεώσεις, αφήνοντας ελάχιστους παρόντες σε μία ιστορική στιγμή.
Ο κορυφαίος μουσικός παρατάχθηκε με ένα καινούργιο σχήμα, τους Gypsy Sun and Rainbows, γνωστούς και ως Band of Gypsys. Δίπλα του βρίσκονταν ο ντράμερ των Experience Mitch Mitchell, ο μπασίστας Billy Cox, ο κιθαρίστας Larry Lee και οι περκασιονίστες Juma Sultan και Jerry Velez.
Ανάμεσα σε εκείνους που παρέμειναν στον χώρο ήταν ο 22χρονος τότε φοιτητής θεάτρου Albert Goodman. Με εξαιρετική τόλμη και εφευρετικότητα, κατόρθωσε να εισχωρήσει στα παρασκήνια και να ανέβει πάνω στη σκηνή στο Μπέθελ της Νέας Υόρκης, ακολουθώντας έναν φίλο του που μετέφερε μία κιθάρα.
Κανείς από τους υπεύθυνους δεν τον σταμάτησε, καθώς όλοι θεώρησαν ότι αποτελούσε μέλος του επίσημου κινηματογραφικού συνεργείου που κάλυπτε τη διοργάνωση. Κουβαλώντας μία ογκώδη κάμερα, ένα τρίποδο και μόλις δύο ανοιχτές μπομπίνες βιντεοταινίας, ο Goodman πήρε θέση ακριβώς πίσω από τον περκασιονίστα Juma Sultan.
Σε απόσταση αναπνοής, μόλις τεσσεράμισι μέτρα μακριά από τον κιθαρίστα, άρχισε να καταγράφει την ιστορική εμφάνιση με μοναδική αμεσότητα. Το οπτικοακουστικό υλικό που αποτύπωσε αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα αρχειακά ευρήματα της εποχής εκείνης.
Αυτές οι σπάνιες λήψεις παρουσιάζονται στην ταινία με τίτλο «Jimi Hendrix: Live at Woodstock — A Second Look». Το φιλμ έκανε πρεμιέρα την Τρίτη, 18 Αυγούστου, μέσα από ζωντανή μετάδοση στο YouTube, προσφέροντας στο κοινό μία νέα οπτική για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας.
Η ταινία δίνει στους θεατές τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν κλασικά τραγούδια όπως τα «Purple Haze» και «Voodoo Child (Slight Return)» μέσα από πρωτόγνωρες γωνίες λήψης. Παράλληλα, καταγράφει την καταιγιστική ερμηνεία του αμερικανικού εθνικού ύμνου «The Star-Spangled Banner», η οποία έμεινε χαραγμένη στη συλλογική μνήμη ως μία εκρηκτική τοποθέτηση για την εποχή.
Το συγκεκριμένο αρχείο περιλαμβάνει επίσης το μοναδικό διαθέσιμο βίντεο από την εκτέλεση του τραγουδιού «Hear My Train a Comin’». Ταυτόχρονα, διασώζει την απόδοση του «Message to Love», συμπληρώνοντας σημαντικά κενά στην οπτική καταγραφή της συναυλίας.
Η συνέχεια της ιστορίας αποδείχθηκε εξίσου απρόσμενη τις ημέρες αμέσως μετά την ολοκλήρωση του φεστιβάλ. Ενώ ο Goodman έκανε οτοστόπ σε έναν τοπικό δρόμο, ένας οδηγός σταμάτησε για να τον πάρει στο αυτοκίνητό του.
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, οι δυο τους άρχισαν να συζητούν για όσα διαδραματίστηκαν στο φεστιβάλ. Ο οδηγός ανέφερε γεμάτος έκπληξη ότι ήταν φίλος με τους ανθρώπους που εργάζονταν στο σπίτι το οποίο νοίκιαζε ο κιθαρίστας στην περιοχή.
Η απίστευτη αυτή σύμπτωση οδήγησε σε μία συνάντηση όπου ο Goodman πρόβαλε το υλικό στον ίδιο τον Jimi Hendrix. Ο σπουδαίος καλλιτέχνης ευχαρίστησε προσωπικά τον νεαρό φοιτητή για την πρωτοβουλία του να καταγράψει τη συναυλία.
Ο Goodman φύλαξε προσεκτικά αυτές τις βιντεοταινίες στο προσωπικό του αρχείο για τρεις δεκαετίες. Στη συνέχεια, αποφάσισε να παραδώσει το πολύτιμο υλικό στα χέρια της οικογένειας του Hendrix, επιτρέποντας την ψηφιακή του αποκατάσταση και διάσωση.
Η αυθόρμητη βιντεοσκόπηση της εμφάνισης από τον Albert Goodman διασώζει την ωμή ενέργεια μιας στιγμής που μεταμόρφωσε τη σύγχρονη rock μουσική. Μέσα από το βλέμμα ενός νεαρού θεατή πάνω στη σκηνή, η ιστορία αποκτά ανθρώπινη διάσταση και φωτίζει το μέγεθος ενός καλλιτέχνη στην πιο καθοριστική του ώρα.
